Doe de Kosovo

Mahmoed Abbas gaat vragen om Palestina te erkennen als lid 194 van de Verenigde Naties. Het wordt ‘une drôle de semaine diplomatique’. En in die zin doet deze periode me denken aan de tijd dat Kosovo de eigen onafhankelijkheid uitriep, op 17 februari 2008.

  • Bart Lasuy Kristien Bonneure Bart Lasuy

Het hing al een tijdje in de lucht, maar geen kat die wist wanneer. Mijn reizen voor de nieuwsdienst volgden elkaar almaar sneller op. Maar het bleef gissen naar Independence Day. In die berekoude februaridagen was het nationaal orkest van Kosovo al hymnes aan het repeteren en werden de straten versierd. Maar zeker was het pas toen premier Thaci de woorden uitsprak in het parlement. Waarop een diplomatiek vuurwerk uitbrak van erkenningen en veroordelingen, dat tot vandaag voortduurt.

Het is geen schoon kind, het onafhankelijke Kosovo, maar het is intussen wel al drie en een half jaar oud, het zit al in de kleuterklas. Behalve wat grensschermutselingen is het er rustig gebleven; zeker niet alle Serviërs zijn er gaan lopen. De economie (met binnen- en buitenlandse investeringen) trekt wel niet aan in dit kleine land met nog altijd een licht maffieuze reputatie, waar de premier wordt genoemd in een schandaal van … organenhandel. Maar er is daar niemand, niemand die terug wil naar de tijd toen Kosovo een Servische provincie was.

Internationaal weeskind

Wat is Kosovo nu? Een onafhankelijk ministaatje, erkend door 83 landen. Géén lid van de Verenigde Naties, want daar steken de Russen en de Chinezen een stokje voor. De Amerikanen waren immers de grote pleitbezorgers van de Kosovaarse onafhankelijkheid. Ook de Europese Unie blijft verdeeld. 22 lidstaten hebben Kosovo erkend (België meteen al op dag twee; ik bevond me toen in Servisch gebied en moest dat feit daar vooral niet rondbazuinen…), maar 5 EU-lidstaten niet! Spanje, Griekenland, Cyprus, Slovakije en Roemenië hebben allemaal zo hun redenen om nee te zeggen.

Internationaal is Kosovo dus nog altijd een zielig weeskindje. Lid van geen enkele club. Hoewel de onafhankelijkheidsverklaring niet indruiste tegen het internationaal recht. Dat was het oordeel van het Internationaal Gerechtshof in Den Haag vorige zomer. Gejuich op alle banken in Pristina, tandengeknars in Belgrado. Alweer een symbolische overwinning/nederlaag, een bladwijzer voor in de geschiedenisboeken.

Onontkoombaar

Met alle bedenkingen die een mens kan verzinnen: ik blijf erbij dat de Kosovaarse onafhankelijkheid onontkoombaar was. Net als de Palestijnse. Wat verwachten we eigenlijk? Dat een volk na jaren van brutaal geweld en vervolgens vruchteloze onderhandelingen -van hier tot voorbij de manen van Saturnus en terug- nog meer geduld en incasseringsvermogen aan de dag legt?

Laat het dan maar schoksgewijs gebeuren.

“Palestina” is al erkend als onafhankelijke staat door een handvol andere landen, en wil nu volwaardig lid worden van de Verenigde Naties. De Palestijnen kunnen dat proberen via de Veiligheidsraad. Maar daar zal zowat het spiegelbeeld van de kwestie Kosovo opdoemen: Russen voor, Amerikanen tegen.

Er is een tweede spoor, via de Algemene Vergadering van de VN. Daar zou “Palestina” 126 tot 140 landen achter zich krijgen. Een pak meer dan Kosovo! Maar via de Algemene Vergadering kan Palestina dan weer hoogstens een “waarnemend niet-lid” van de VN worden, zoals Vaticaanstad.

Ach ja, de Verenigde Naties. We weten allemaal wat er met de beruchte resoluties 242 en 338 is gebeurd. Bladwijzers, inderdaad. Bezette gebieden zijn bezet gebleven.

Maar symbolisch of niet, let the beast go deze week. Om de wereld weer eens wakker te schudden.

LEES OOK

© ‘Amer ‘Aruri
In het Israël van Benjamin Netanyahu’s rechts-religieuze coalitie lijkt een vredevolle uitkomst voor de Palestijnse kwestie verder af dan ooit.
Gigi Ibrahim (CC BY 2.0)
Met Egypte als bemiddelaar bespreken topdelegaties van de rivaliserende Palestijnse partijen, Fatah en Hamas, de mogelijke integratie van Hamas in de Palestijnse Autoriteit en diens machtsover
Foto: Kashfi Halford (CC BY-NC 2.0)
Tien jaar na de inname van de Gazastrook door Hamas, verslechteren de leefomstandigheden van de 2 miljoen mensen in de Palestijnse enclave ‘verder en sneller’ dan voorspeld was in 2012, zeggen
© Marlies Van Coillie
De Gentse muzikant Thomas Noël bezocht met zijn project “The City’s Song” de Palestijnse politieke hoofdstad Ramallah.