Documentaire “Road of Change”

De ervaring van vluchtelingen door de ogen van Belgische jongeren

Veertien Belgische jongeren hebben samen met hun leerkrachten tijdens de krokusvakantie een inleefreis langs de grenzen van Europa gemaakt. Vluchtelingenwerk Vlaanderen en Bond zonder Naam organiseerden de reis in samenwerking met de reportagemakers van “Zwijgen is geen optie” en fotograaf Yassine Atari.

De jongeren uit het vijfde middelbaar en hun leerkrachten ondervonden onderweg wat de gevolgen zijn van het huidige Europese asiel- en migratiebeleid. Zo kregen ze de kans om het thema op een kritische en gefundeerde manier te benaderen.

Rezwanullah Mamozaï is een van de jongeren en legde slechts twee jaar geleden zelf de gevaarlijke route naar Europa af. ‘Op het moment dat ik onderweg was, was ik heel triestig. Ik wilde meegaan om met de mensen te praten en hen terug hoop te geven.’

© website Road of Change

Eerste stop: Menton

Ze reisden met de bus en trein naar Menton, een Frans stadje vlakbij de grens met Italië. ‘Het gaf een heel rare sfeer. In de verte zie je zo een toeristisch stadje, en wij stonden recht voor die grens waar al die mannen van het leger stonden met hun geweren. Overal waar je rond je keek zie je natuur, de zee, de rotsen. Dan begin je na te denken over hoe die mensen oversteken en wat ze allemaal proberen’, getuigt één van de leerlingen in de documentaire Road of Change. 

Tweede stop: Zagreb

‘Mensen die zoveel hoop houden na zoveel dingen te hebben meegemaakt, vind ik mensen die ook echt geluk verdienen’

Kroatië is voor de meeste vluchtelingen maar een tussenstop. Sinds het moment dat asielaanvragen werden toegelaten in Kroatië zijn er nog maar 400 mensen die de volledige asielprocedure hebben doorlopen. ‘Het lijkt alsof ze het vluchtelingen enkel moeilijker willen maken.’

De leerlingen bezochten er een organisatie die bewustwording en informatie rond de vluchtelingencrisis verspreidt.

Ook spraken ze met een Irakese vluchteling die in Kroatië verblijft. ‘Mensen die zoveel hoop houden na zoveel dingen te hebben meegemaakt, vind ik mensen die ook echt geluk verdienen’, aldus studente Annelies.

Derde stop: Servië

In Servië bezochten de jongeren vluchtelingen. ‘Kijk dit is mijn bed’, zei een jongen tegen een van de studenten. Het was een stuk karton op de grond. Vaak is er geen hoop meer op een toekomst. Ze willen gewoon deel uitmaken van de maatschappij. Na gesprekken met de vluchtelingen, was het niet gemakkelijk voor de studenten om deze gebeurtenis door te slikken.

‘Ik was ze dankbaar dat ze open stonden voor ons. Ik vond het echt gek dat een jongetje die hier al acht maanden zit zei: “Jullie zijn de enigen die hier geweest zijn om onze verhalen te horen. Anderen maken een foto en gaan gewoon door”.’

Vierde stop: Italië

Rezwanullah vertelt over de ergste nacht van zijn leven. De boot waarmee hij van Turkije naar Griekenland vaarde, zonk midden in de nacht. Hij belandde in het water en dacht dat hij zou sterven. De politie redde hem uit het water.

‘Deze jongeren willen ook de wereld zien, slimmer worden en nieuwe dingen ontdekken. Maar dat gaat gewoon niet. Wat maakt dat wij dat wel mogen, en zij niet?’, merkt een andere studente op.

Nog tot 20 mei loopt in het Fotomuseum in Antwerpen een fototentoonstelling over Road of Change. Meer info op de website van het Fotomuseum.

Zonder jouw steun bestaat MO* niet.

Wil je dat MO* dit soort verhalen blijft brengen?
Steun ons en word proMO* voor maar €4/maand of doe een vrije gift. 2623   proMO*’s steunen ons vandaag al.

Word proMO* of Doe een gift