Een materniteit in Syrië

Margie is een vroedvrouw die onlangs zeven weken werkte in een ziekenhuis van Artsen Zonder Grenzen in het noorden van Syrië. Het ziekenhuis bestaat uit een operatiekwartier waar oorlogsgewonden en mensen met brandwonden behandeld worden, een noodhulp departement en een materniteit waar Margie werkte.

Waarom startte Artsen Zonder Grenzen een materniteit op?

We hebben een materniteit opgestart omdat de vrouwen geen goede gezondheidszorg meer kregen in dit gebied. Voor vrouwen met complicaties tijdens de zwangerschap is het bijna onmogelijk om spoedverloskunde te krijgen. Er zijn nog steeds een aantal vroedvrouwen in de omgeving die hulp bieden bij normale bevallingen, maar het is problematisch om hen door te sturen wanneer er complicaties bij komen.

Sommige ziekenhuizen zijn verwoest tijdens het conflict, terwijl degene die overblijven niet meer volledig functioneren. Er zijn ook nog een aantal privé ziekenhuizen maar die zijn te duur voor veel mensen. Vroeger was er een netwerk van vroedvrouwen voor prenatale zorg, maar nu lijkt het erop dat zwangere vrouwen helemaal geen prenatale zorg meer krijgen. Door het conflict hebben vrouwen ook minder voedsel en zijn velen ontheemd. Dit zorgt allemaal voor stress en heeft ook een impact op de zwangerschap.

Welke diensten biedt de materniteit?

We bieden veilige verloskundige diensten zoals spoedverloskunde en we verwijzen patiënten die een keizersnede nodig hebben door naar onze operatiezaal. Vele vrouwen hebben al veel kinderen gekregen, soms 10 of 11, en velen hebben voordien al een keizersnede gehad, wat u een idee geeft over de standaard van de gezondheidszorg vóór het conflict. De materniteit biedt ook prenatale zorg, waaronder een profylaxis behandeling voor bloedingen tijdens de zwangerschap en onmiddellijke postnatale zorg. Maar we doen niet enkel verloskunde: we bieden ook gynaecologische diensten, die moeilijk te vinden zijn voor vrouwen in Syrië. Door het conflict zijn dergelijke diensten moeilijker beschikbaar, en in een islamitische context zoeken vrouwen geen zorg meer als er geen vrouwelijke arts is.

Waarschijnlijk de helft van de patiënten was afkomstig van de omliggende dorpen. Vrouwen die voorheen in onze materniteit kwamen brachten vaak andere vrouwen mee. Anderen hebben via mond-tot-mond reclame gehoord van onze materniteit.

Werkte u met Syrische medewerkers?

Jazeker. Ik werkte samen met een team van vier Syrische vroedvrouwen. Elke week brachten we 12 babies op de wereld en hielden we 50 à 60 raadplegingen. Mijn collega’s deden de normale bevallingen, maar als er complicaties waren, kwam ik hen een handje helpen. Ze hadden allen een verschillend niveau van opleiding en ervaring. Ik gaf hen ook opleiding. Ze waren blij te kunnen bijleren van mijn ervaring, want een ander gevolg van het conflict was dat hun opleiding onderbroken is. Door het tekort aan gekwalificeerd personeel, had één van de vroedvrouwen die we hadden aangenomen haar opleiding nog maar half afgewerkt. Maar ze nam alles heel vlug op, het was inspirerend om haar toewijding te zien.

Wat waren de bevallingen die het meeste bijbleven?

De meeste bevallingen verliepen normaal, maar we hadden toch een aantal moeilijke gevallen. Een vrouw had bv al vier gezonde kinderen, maar verloor plots haar vijfde op het einde van haar zwangerschap. Zoals zoveel vrouwen was ze moeten vluchten en leefde nu met haar hele familie in een kamer in een school. Toen ze bij ons binnenkwam was ze zwanger en had ze ernstige zwangerschapsvergiftiging, wat wijst op een hoge bloeddruk. Ze kampte hier duidelijk al een tijdje mee, want de baby was niet genoeg gegroeid. Eigenlijk was haar baby al gestorven, terwijl wij haar leven probeerden te redden. Dit is een voorbeeld van iemand die niet de nodige medische zorg kreeg tijdens haar zwangerschap en voor wie de uitkomst tragisch was. Omdat haar leven op het spel stond kwam dat van de baby op de tweede plaats, een heel moeilijk dilemma om mee te leven. Maar wat me opviel was haar volharding- de manier waarop ze rouwde, terwijl ze toch heel dankbaar bleef voor de hulp die ze had gekregen. Ik was daar echt door omvergeblazen.

Een andere vrouw die me is bijgebleven was een vrouw die bij ons langskwam voor prenatale zorg. Ze had zeven kinderen, maar vier ervan waren onlangs omgekomen bij een bomaanslag. Maar we konden haar helpen om een gezonde baby ter wereld te brengen. Het was ongelooflijk om te zien hoe ze haar nieuwe baby in de armen hield na alles wat ze had meegemaakt.



Meer weten over Artsen Zonder Grenzen in Syrië?

Zonder jouw steun bestaat MO* niet.

Steun ons en word proMO* voor maar €4/maand of doe een vrije gift. 3190   proMO*’s steunen ons vandaag al. 

Word proMO* of Doe een gift

Over de auteur