Diepzeemijnen in Nieuw-Zeeland: oliedom

De durf van British Petroleum is groot, de roekeloosheid nog groter. Nadat het in april 2010 met Deepwater Horizon een heel ecosysteem in de Golf van Mexico naar de vernieling hielp, heeft het nu plannen om aan diepzeemijnbouw te doen op een zeer actieve aardbevingsbreuklijn nabij Nieuw-Zeeland. Ook Anadarko, een Texaans oliebedrijf wil beginnen met boren. Zijn we op weg naar een nieuwe, grotere olieramp? 

  • Kris Krüg (CC BY-NC-SA 2.0) Olie en water gaan niet samen Kris Krüg (CC BY-NC-SA 2.0)

Over de effecten van diepzeemijnen is weinig bekend, het blijft dus tasten in het duister. Een exacte lijst met nadelen kan ik dus niet verstrekken, het is echter duidelijk dat er weinig positief is aan het verwoesten van diepzeebodems en fragiele ecosystemen. We weten inmiddels wel dat deze activiteiten er voor zorgen dat de natuurlijke habitat voor koraal verwoest wordt. Het in tact laten van deze natuurlijke gewelven zou kunnen gezien worden als een poging tot een betere, gezondere relatie met de aarde.

Wat zijn nu juist de gevolgen van een olieramp?

  • Beschadiging van de zeebedding
  • Aantasting immuunsysteem dieren
  • Besmetting van algen, cruciaal voor de werking van het ecosysteem
  • Ademhalingproblemen bij dieren
  • Vergifting bij vissen en alle andere dieren in dezelfde voedselketen
Kris Krüg (CC BY-NC-SA.0)

Olie en water gaan niet samen

BP lijkt weinig moreel besef te hebben, anders laat je zulke projecten gewoon achterwege. Het feit dat ze twee maal dieper willen boren dan ze ooit geboord hebben maakt het idee alleen maar erger. Logisch gezien slaat diepzeemijnen op een aardbevingsbreuklijn helemaal nergens op, het risico is zeer hoog. Je zou het kunnen vergelijken met roken in een tankstation, maar dan op een veel grotere schaal.

Spijtige hypocrisie

Toen de vorige ramp zich voordeed fabriceerde BP een flauw filmpje met daarin de legendarische woorden: “we’re sorry”. Clichematig komt sorry te laat, zeker in dit geval. Maandenlang spoelden dode vogels en vissen aan op de kust van Florida. Gestikt in de o zo dierbare olie waar BP zo gretig naar op zoek was. Roekeloos boren naar fossiele brandstoffen en mineralen zonder enig schuldbesef of verantwoordelijkheidsgevoel, zo kunnen we de ideologie van BP best beschrijven.

Laten we even volgend scenario voor ogen nemen: BP of Anadarko  installeert nieuwe boorplatformen en begint te mijnen in Nieuw-Zeelandse diepzeewateren. Een zware aardbeving doet zich voor(Nieuw-Zeeland is een van de aardbevingsrijkste landen ter wereld) en de boorplatformen ontploffen.

In deze situatie komt er niet enkel een immense hoeveelheid olie vrij, die toxisch is voor de onderzeese fauna en flora, de olie wordt daarbovenop nog eens in grote tsunamigolven voortgestuwd naar andere gebieden ver weg. De olievlek breidt zich dan aan een ongezien tempo uit en vervuilt daarbij een gebied waarvan de grootte niet vooraf in te schatten is.

Schadelijke nasleep

Een olieramp is niet alleen een milieuramp, het is ook een financieel debacle. Indien het oliewinnende bedrijf er in slaagt om haar schuld weg te schuiven, is het mogelijk dat de opkuis gefinanceerd wordt met belastingsgeld. Het doet een beetje denken aan het redden van de banken tijdens de crisis, een pijnlijk gevalletje stockholmsyndroom. De lokale visserij krijgt dan ook harde klappen te verduren. Wanneer we gegijzeld worden door een oliegigant en een incompetente overheid, laat dat duidelijk zien dat we deel uitmaken van een slechtdraaiend systeem dat dringend geölied moet worden met nieuwe ideeën.

Handige links:

Zonder jouw steun bestaat MO* niet.

Wil je dat MO* dit soort verhalen blijft brengen?
Steun ons en word proMO* voor maar €4/maand of doe een vrije gift. 2745   proMO*’s steunen ons vandaag al.

Word proMO* of Doe een gift

Over de auteur