Heliklinieken in de bergen van Nepal

Verpleegster Emma Pedley vertrok daags na de aardbeving in Nepal op 25 april ter plaatse. Het team waar ze deel van uitmaakt bezoekt afgelegen dorpen met een helikopter, om de behoeften te evalueren en mensen te verzorgen.

  • © Brian Sokol/Panos Angelo, lid van het verkenningsteam van AZG, groet de mensen en krijgt een gebedssjaal van het dorpshoofd. © Brian Sokol/Panos
  • © Brian Sokol/Panos Helikopterexpeditie © Brian Sokol/Panos
  • © Brian Sokol/Panos Het uitdelen van onder andere zeep, dekens, golfplaten en geteerde doeken in het Nepalese district Gorkha. 7 mei 2015 © Brian Sokol/Panos
  • © Brian Sokol/Panos AZG deelde op 7 mei 2015 tonnen materiaal voor dakbedekking uit in het Nepalese district Gorkha. De organisatie schenkt gezinnen het nodige materiaal om hun huis terug te kunnen opbouwen. Het team trekt ook per helikopter naar afgelegen dorpen om er dekens, hygiëne- en keukenkits uit te delen. © Brian Sokol/Panos
  • © Brian Sokol/Panos Nepal werd op 25 april getroffen door een zware aardbeving van 7,8 op de schaal van Richter. © Brian Sokol/Panos

De voorbije week was er amper tijd om iets neer te pennen. Ons driekoppig verpleegkundig team van expats (Anne, Mariko en ik) heeft dagenlang de helikopters bemand om gebieden te verkennen waar tot nog toe geen hulp werd geboden en mobiele klinieken te leiden, en heeft op kantoor de kits aangevuld en de planning voor de komende dagen opgemaakt.

De tijd die we doorbrengen in de bergdorpjes gaat gepaard met een dubbel gevoel van sensatie – voor het eerst in een helikopter! – en droefenis of ontnuchtering. Veel dorpen ten noordoosten van Kathmandu werden volledig met de grond gelijkgemaakt, van stenen huizen over stallen tot opslagplaatsen voor voedsel of graan … in de afgelegen gebieden ligt alles bedolven onder het puin.

© Brian Sokol/Panos

Helikopterexpeditie

Ondanks de tegenspoed van de lokale bevolking kunnen we overal rekenen op een warm onthaal.

Ondanks de tegenspoed van de lokale bevolking kunnen we overal rekenen op een warm onthaal. Lachend groeten de mensen ons en, als we wat langer ter plaatse blijven, bieden ze ons thee aan – hoe klein hun voorraad ook is. In de meest noordelijk gelegen dorpen dicht bij de Tibetaanse grens, waar hoofdzakelijk Boeddhistische tradities in stand worden gehouden, krijgen we witte zijden sjaals met mantra’s erop, als teken van respect en zegen.

In enkele dagen tijd heb ik nu al een 25-tal dorpen bezocht, om verkenningsmissies te leiden en klinieken op te zetten. Een aantal anekdotes blijven in mijn geheugen gegrift:

Een tengere jongen van zo’n 18 jaar oud vertelde ons hoe hij een zwaargewonde vrouw drie uur lang van zijn dorp over de kapotte en onder de aarde bedolven paadjes naar een meer toegankelijke weg droeg. Van daaruit kon de vrouw immers naar het ziekenhuis worden gebracht.

© Brian Sokol/Panos

Het uitdelen van onder andere zeep, dekens, golfplaten en geteerde doeken in het Nepalese district Gorkha. 7 mei 2015

Het team van Anne bezocht een klein dorp dat door enorme aardverschuivingen afgesneden was van de buitenwereld. De mensen dachten dat de aardbeving alleen hun streek had getroffen. Ze waren dan ook erg geschokt toen ze vernamen dat grote gebieden van het land net als hun dorp vrijwel volledig verwoest waren.

Een jongetje vertelde me in gebrekkig Engels, met grote ogen en zwaaiend met zijn armen, hoe hij huizen en bomen ‘heen en weer zag dansen’ tijdens de aardbeving, en hoe zijn huis volledig verwoest werd. Nu slaapt hij samen met 20 andere mensen in een piepklein geteerd hutje.

Een verlegen verpleegster met stralende ogen, van wie de gezondheidspost samen met het medisch materiaal bedolven raakte, had haar gemeenschap tot dan toe amper hulp kunnen bieden. Ze was dan ook bijzonder blij toen we haar een grote emmer vol basisgeneesmiddelen en medisch materiaal schonken, zodat ze de mensen beter hulp zou kunnen bieden.

© Brian Sokol/Panos

AZG deelde op 7 mei 2015 tonnen materiaal voor dakbedekking uit in het Nepalese district Gorkha. De organisatie schenkt gezinnen het nodige materiaal om hun huis terug te kunnen opbouwen. Het team trekt ook per helikopter naar afgelegen dorpen om er dekens, hygiëne- en keukenkits uit te delen.

Toen een naschok de terrassenvelden deed beven ging een oude man op zijn knieën zitten. Met zijn gebalde vuisten op de grond riep hij ‘Ram, Ram, Ram’ (‘God, God, God’) en hij bleef minutenlang zitten. De eerste aardbeving had bij hem duidelijk diepe sporen nagelaten.

Er is momenteel amper tijd om bij dit alles stil te staan. Het is knap lastig om een mobiele kliniek te runnen vanuit de zijdeur van een helikopter. Omringd door dozen vol medicijnen luisteren we naar de klachten en symptomen die door onze Nepalese dokter worden vertaald, terwijl we gelijktijdig instaan voor de triage van de patiënten en toch enigszins een overzicht proberen te houden over de menigte … een drukke en intense ervaring.

Ook tijdens de vluchten van de ene kliniek naar de andere is van ontspanning amper sprake. Hoewel ik Nepal al twee keer eerder had bezocht, had ik het land nog nooit vanuit de lucht gezien. Het is werkelijk een adembenemend zicht. De moessonregens zijn in aantocht, waardoor de besneeuwde bergtoppen vaak achter de wolken verscholen zitten. Toch tekent zich nu en dan een helder witte top af tegen de blauwe hemel.

Op de voorgrond zien we de terrassen met rijst en maïs, waarvan de randen de glooiing van de heuvels onberispelijk volgen. Geen mens zou het op een kaart zo perfect kunnen tekenen. De lagergelegen velden kleuren fluweelgroen waar het water toestroomt, en gaan over naar pasteltinten van oker en aardekleur naarmate we hoger klimmen en de gewassen een stuk trager groeien als gevolg van het hoogteverschil.

Op sommige plaatsen hebben de terrassenvelden iets weg van zacht gebak waar een stuk uit weggesneden werd.

Op sommige plaatsen hebben de terrassenvelden iets weg van zacht gebak waar een stuk uit weggesneden werd. Vanuit de lucht lijken ze delicaat en broos, vooral op de plaatsen waar de glooiingen opengereten werden door aardverschuivingen die als pijnlijke littekens het landschap én de mensen tekenen. Hoewel niemand gewond raakte of om het leven kwam door de vallende rotsblokken, zijn de weinige paden tussen de afgelegen dorpen nu onbegaanbaar. Ook de velden en gewassen gingen verloren, en daarmee dus ook de bestaansmiddelen en zekerheid van de gemeenschappen die hoofdzakelijk van de landbouw leven.

De twee hoofdprioriteiten voor de gemeenschappen die we bezochten, zijn onderdak en voedsel – in die volgorde. Nu al valt de regen geregeld met bakken uit de lucht. Tegen eind mei zal het elke dag zo regenen, en de weersomstandigheden zullen het onmogelijk maken om regelmatig af en aan te vliegen. Nu we de mensen wel nog per helikopter kunnen bereiken, willen we snel de situatie van zo veel mogelijk gemeenschappen in kaart brengen.

Onze logistieke teams werken zich uit de naad om na onze medische verkenningsmissies grote hoeveelheden dekens, shelterkits, hygiënekits en koekjes met een hoge energiewaarde uit te delen, nog voor het regenseizoen zijn intrede doet.

Ik hoop alleen dat we iedereen op tijd kunnen bereiken.

© Brian Sokol/Panos

Nepal werd op 25 april getroffen door een zware aardbeving van 7,8 op de schaal van Richter.

Zonder jouw steun bestaat MO* niet.

Wil je dat MO* dit soort verhalen blijft brengen?
Steun ons en word proMO* voor maar €4/maand of doe een vrije gift. 2643   proMO*’s steunen ons vandaag al.

Word proMO* of Doe een gift

Over de auteur