Internationale Vrouwendag: Haïti

Op Internationale Vrouwendag zullen, zoals op elke andere dag, vrouwen gedwongen worden hun huis te ontvluchten. Zij zullen de 45 miljoen andere mensen vervoegen die op de vlucht zijn, voor conflicten, vervolging, of natuurrampen.  Meer dan de helft van al die vluchtelingen zijn vrouwen en kinderen.

  • © Yann Libessart © Yann Libessart

Vier jaar na de aardbeving leven tienduizenden Haïtianen nog steeds in onhygiënische kampen rond Port-au-Prince. Bovendien zijn vooral jonge meisjes het slachtoffer van seksueel geweld.

De 14-jarige Mildrène getuigt: “Vóór de aardbeving woonde mijn familie in Solino. Het was niet de beste buurt, maar we hadden een dak boven ons hoofd en we konden zorgeloos slapen. Op 12 januari 2010 werd ons huis volledig verwoest. We hadden nog net de tijd om naar buiten te vluchten en we zijn later teruggekeerd om uit het puin te redden wat nog te redden viel. Daarna verbleven we in vluchtelingenkamp Accra. Mijn ouders vonden geen geld om een ander huis te huren.

Op een dag ging ik de straat op om eten te zoeken voor mijn vader. Onderweg vroeg een man me waar ik heen ging en hij gaf me geld om ook voor hem eten te kopen. Toen ik terugkwam met zijn bord, nam hij mijn hand en zei hij me dat hij mijn ouders zou vermoorden als ik niet deed wat hij vroeg. Ik wist dat een van zijn vrienden al een man in het kamp had vermoord en ik was erg bang. Toen heeft hij me verkracht.

Ik ben vol schaamte en doodsbang naar huis gegaan. Ik heb mijn ouders niets gezegd om ze te beschermen. Enkele dagen later klampte dezelfde man me weer aan, maar ik weigerde om hem hetzelfde te laten doen. Die avond is hij samen met zijn vrienden gekomen om mijn familie te bedreigen. Toen moest ik aan mijn moeder opbiechten wat er gebeurd was. Niemand durfde de man iets te verwijten, maar uiteindelijk hebben we het kamp verlaten en sindsdien heb ik hem niet meer gezien.

Een tijd later voelde ik me niet goed en mijn moeder nam me mee naar het ziekenhuis. Na het onderzoek zei de dokter dat ik vijf maanden zwanger was. Ik heb de hele zwangerschap pijn geleden, tot ik iets te vroeg bevallen ben. Mijn moeder verkoopt zeep en mijn vader is werkloos. Ze proberen zorg te dragen voor mij en mijn baby, maar het is niet gemakkelijk. Ik zou willen terugkeren naar school, maar dat is onmogelijk. Ik mag al blij zijn dat ik leef.”

Bekijk hier ons dossier over Internationale vrouwendag

Zonder jouw steun bestaat MO* niet.

Wil je dat MO* dit soort verhalen blijft brengen?
Steun ons en word proMO* voor maar €4/maand of doe een vrije gift

Word proMO* of Doe een gift

Over de auteur