¿Dónde está mi mami?

Op zaterdagavond is Plaza Independencia in Mendoza bijna even betoverend als de Djemaa el Fna in Marakkech. Dit plein in de hoofdstad van de belangrijkste wijnstreek van Zuid-Amerika wordt niet alleen bezocht door toeristen, ook lugareños (de stedelingen zelf) komen hier samen om de laatste uurtjes van de dag tot rust te komen.
Jong en oud wordt in vervoering gebracht door het stuntwerk van acrobaten en de onnozele grappen van clowns, terwijl pick-pockets hun kans wagen om er met een handtas of een camera vandoor te gaan.
Ik loop over een pad waar artisanos hun koopwaar aanbieden. Hun uitgerolde doeken zijn de uitstalramen waar hun ambachtelijke producten, juwelen en kunstwerkjes de kooplust van de voorbijgangers opwekken.
Opeens wordt verderop in de handen geklapt. De artisanos over wiens werk ik gebogen ben, kijken op en beginnen ook -op hetzelfde ritme- in de handen te klappen. Alsof ze een verspringer vlak voor take-off aanmoedigen.
Wat gebeurt er? vraag ik.
-Een kind is zijn ouders uit het oog verloren.
Hoe weet je dat?
-Dat is hier de gewoonte. Als iedereen in de handen klapt, weten ma en pa waar hun zoon of dochter is.
Deze geniale opsporingtechniek is overgewaaid van badstad Mar del Plata richting Andes. In Mendoza werkt het alleszins. Enkele behulpzame mensen hebben zich rondom de twee verdwaalde kinderen geschaard, terwijl het handengeklap verder gaat. Een volgetatoeëerde  artisano met lang haar en een zwarte baard, stelt Jeremias gerust.
-Droog je tranen, je ouders komen zo.
Foto beschikbaar onder een Creative Commons-licentie, genomen door Anoxlou.

Zonder jouw steun bestaat MO* niet.

Steun ons en word proMO* voor maar €4/maand of doe een vrije gift. 3190   proMO*’s steunen ons vandaag al. 

Word proMO* of Doe een gift