Milde winter is slecht voor North Country

North Country is een noordelijke regio in New York die grenst met Canada en gekend staat om zijn winteractiviteiten. Dit jaar kent het gebied echter een slechte winter, wat immense gevolgen heeft voor het dagelijkse leven en toerisme in het gebied. Wisselvallig weer zorgt voor blanke gebieden zonder sneeuw. Heel wat organisaties moeten hun sneeuwmobielen, schaatsen en langlaufen opgeborgen laten.

  • © Melissa Callaert Scholen zijn bij extreem weer genoodzaakt hun deuren te sluiten omdat de schoolbussen niet langer veilig kunnen rijden. © Melissa Callaert
  • © Meredith Turk Deze winter heeft echt niet genoeg winterse karaktertrekken om te kunnen genieten van de winteractiviteiten, maar is ook weer net niet warm genoeg om de lente al te vieren. © Meredith Turk

Maandagavond waait de deur plots hevig dicht. Het vogelhuisje wankelt en de bomen zwieren hun takken hevig heen en weer. De wolken openen hun sluizen en grote sneeuwvlokken dwalen met een snelheid neer op de aarde. Het ijs dat de vriezende regen van het weekend met zich meebracht wordt bedekt door een nieuw tapijt. De ochtend breng een nieuwe verrassing met zich mee. De zon laat haar zonnestralen neer over de verse sneeuw. Niemand lijkt nog te weten welk seizoen het nu eigenlijk is. Op het straatbeeld lopen mensen warm aangekleed, klaar om de noordpool te trotseren. Maar in contrast zie je ook mensen gekleed in t-shirts of dunne jassen.

North Country heeft dan ook normaal een strenge winter met aanhoudende koude temperaturen en bijna voortdurend sneeuw. Niemand zal hier verbaasd op kijken als de eerste sneeuw eind november begint te vallen. De herfst geeft dan langzaam aan het landschap door aan mevrouwtje winter. Dit jaar lijkt de winter zich echter nog in haar zomerslaap. De opwarming van aarde is niet te ontkennen hier. North Country kan in gemiddelde winters beschreven worden als een winter wonderland, dit jaar is het eerder een vettige smeerboel van sneeuw en regen. De opwarming van de aarde is duidelijk zichtbaar hier, in wat normaal gezien beschreven zou worden als winter wonderland. Moeder Natuur heeft haar winter playlist open staan met shuffle functie waardoor ze hier een afwisseling in extreme koude, hevige wind, vriezende regen en sneeuw te verduren krijgen.

Dit jaar veranderde de sneeuw net voor kerst in een vuile grijze massa die achterbleef aan de randen van de straten.

In december ziet de North Country er normaal gezien uit als een heus winterwonderland. Een wit sneeuwtapijt en al die kleurrijke huizen versiert met zoveel mogelijk verlichting en decoratie creëren een Noordpool gevoel, alleen het huis van de Kerstman ontbreekt. Dit jaar echter veranderde de sneeuw net voor kerst in een vuile grijze massa die achterbleef aan de randen van de straten. De lampjes bezorgde de inwoners gelukkig wel een kerstgevoel, maar voor het eerste in lange tijd had North Country geen witte kerst. Januari bracht sneeuw en zonnige dagen met zich mee, om dan in februari te wisselen in humeur wissels van mevrouw Winter.

Na een week milde temperaturen en amper sneeuw kondigt de weerman eind februari een koudegolf aan. De temperatuur zakt plots tot -29°c, wat door de koude wind op verschillende plaatsen kan aanvoelen als -40°c. De bevolking blijft binnen, want zelfs inwoners van winterwonderland raken niet gewend aan ijskoud weer. Het nieuws kondigt aan dat je beter binnen blijft als je echt nergens moet zijn. Wie toch buiten moeten zijn kan zich best voorzien van zoveel mogelijk lagen kleding en er voor zorgen dat elk klein stukje huid bedekt is. De koude wind zorgt voor een branderig gevoel en als de zon zich al laat zien kan haar aanrakingen met de sneeuw ogen verblinden.

Ogdensburg, een stad net aan de St.Lawrence rivier had een jaarlijkse ijsberenduik op de planning staan. De organisatie heeft echter na lang vergaderen beslist om de duik te annuleren. Het water zelf is niet ongezond koud, maar de koude die zij die de sprong wagen tegenmoet zouden gaan wanneer ze het water uitkomen is letterlijk dodelijk. Voor geen levend wezen is dit weer gezond. Daklozen zouden sterven als zij de nacht buiten zouden doorbrengen. Gelukkig is de North Country gemeenschap warm van hart. Vrienden van daklozen zorgen voor onderdak en eten zodat ook zij de winter doorkomen. 

Het winter leven

De zeldzame dagen dat North Country hun typische winterweer krijgt is het aanwezig, maar dan wel in extreme vormen. Scholen zijn genoodzaakt hun deuren te sluiten omdat de schoolbussen niet langer veilig kunnen rijden. Het eten voor eenzame ouderen wordt op die bewuste dagen ook niet verdeeld en zelfs universiteiten durven al eens dicht te gaan. Kinderen durven al wel eens blij te roepen “SNOW DAAY.” Ouders zijn genoodzaakt om vrijaf te vragen op het werk of hun kinderen mee te nemen naar hun dagelijkse taken.

Als het echt zo erg is dat zelfs de universiteiten en openbare plaatsen dicht blijven en het wordt afgeroepen op de radio, dan pas blijf ik thuis.

Zij die zich in de ochtend toch naar het werk moeten begeven staan oog in met oog gevaarlijke straten. Na een hevige sneeuwstorm moet je sowieso al twintig minuten extra rekenen op hoofdbanen. De kans dat je achter een sneeuwruimer hangt is uiteraard groot. De ochtend kan gekruid zijn met zonneschijn om dan tegen de avondspits te veranderen in hevige sneeuwstormen. Vriezende regen valt op de autoruiten en autobestuurders hun zicht wordt waziger. In de grachten liggen meerde auto’s die geslipt zijn en uren moeten wachten op hulp. 

Myra Pitcher werkt dagelijks op een half uur van waar ze woont. Haar echtgenoot Curt is momenteel haar taxi. De sneeuwstorm op een vrijdag dwong hen hun rijstijl aan te passen.

‘Mijn man Curt zat aan het stuur, ik op de passagiersstoel. Ik plakte met mijn hoofd tegen het raam en probeerde de brievenbussen te zien. Elke keer ik één zag riep ik dat hij meer naar de andere kant moest sturen, want dan waren we te dicht bij de gracht. Curt keek naar de lichten van andere auto’s om te vermijden dat we op de verkeerde strook terecht kwamen.’ Al wordt er soms wel een noodtoestand uitgeroepen. De ochtend na de storm zie je aan de kant van de baan een aangereden hert en meerdere remsporen van zij die de gracht een bezoek brachten. Maar buiten die dingen lijkt het opnieuw een zonnige lentedag, alhoewel dat snel veranderen kan. Nog geen week later raast er opnieuw een regenbui met hevige wind over het land. De temperatuur zakt en verandert de straten in ijsbanen. Een dag later valt er een grote hoeveelheid sneeuw die het ijs bedekt onder een wit tapijt, maar die het samen gevaarlijk glad maken. 

© Meredith Turk

Deze winter heeft echt niet genoeg winterse karaktertrekken om te kunnen genieten van de winteractiviteiten, maar is ook weer net niet warm genoeg om de lente al te vieren.

Breek het ijs

Het wisselvallige weer heeft ook een grote invloed op het toerisme. Het is bijzonder hard voor dorpen en steden om activiteiten zoals hun jaarlijkse winterfestivals te organiseren zonder het winterweer. Zonder sneeuw kunnen de organisaties niet langlaufen of sneeuwmobielen. Als er geen vriestemperaturen zijn, is er ook geen bevroren ijs om in open natuur te schaatsen. Hotels, skigebieden en toeristische plaatsen zitten zonder klanten. Een restaurant aan een typisch wintergebied is al blij als ze twee of drie klanten per dag over de vloer krijgen. Activiteiten worden geannuleerd door gebrek aan sneeuw of diep ijs. Het skigebied Big Tupper kan zijn deuren deze winter niet openen en nationale parken zijn leeg op een paar mensen die zich toch aan sneeuwschoenen wagen leeg. Schaatsen en sneeuwschoenen blijven opgeborgen. De sneeuw die de regio krijgt is te zacht of te hard om zelf maar een sneeuwfiguur te maken.

Heel af en toe zie je ergens een eenzame sneeuwman wankelen op zijn soort van benen, onzeker over zijn lot. Ondanks dat het ijs in de rivier niet diep genoeg is, wagen moedige ijsvissers zich toch op het water. In één weekend tijd werden twintig mensen uit het ijskoude water gevist, maar zelfs die berichten houden andere ijsvissers niet tegen om het ijs te betreden. Het is vrij onmogelijk om een winterfestival te organiseren zonder winter. 

Maar niet alleen is deze winter slecht voor mens en toerisme, ook heel wat dieren lijden onder de wisselvallige temperaturen. Kleine knaagdieren die zich klaar maken voor een welverdiende nap gebruiken de sneeuw om zich onder te nestelen, zodat hun aanvallers zoals grote roofvogels hun niet kunnen zien. Het gebrek aan sneeuw maakt het voor sommige knaagdieren onmogelijk om zich goed te verbergen waardoor roofdieren hen nog steeds te gemakkelijk opmerken. Ook heel wat dieren breken door het ijs wanneer ze de rivier of kleine meertjes in de regio proberen over te steken. Dieren die niet gemaakt zijn voor het water overleven de koude vaak niet en verdrinken. Maar ook heel wat vissen laten het leven door dat het water ontdooit om nadien weer te bevriezen en door de wisselvallige temperaturen. 

Deze winter heeft echt niet genoeg winterse karaktertrekken om te kunnen genieten van de winteractiviteiten, maar is ook weer net niet warm genoeg om de lente al te vieren.

Zonder jouw steun bestaat MO* niet.

Steun ons en word proMO* voor maar €4/maand of doe een vrije gift. 3190   proMO*’s steunen ons vandaag al. 

Word proMO* of Doe een gift

Over de auteur

  • Studente journalistiek in de VS

    Melissa Callaert is studente journalistiek. Voor haar stage woont ze vijf maand in New York. Niet in de grote stad, wel upstate in de North Country.