M'n nieuwe job als kinderarts in Pakistan

‘Ik kwam iets meer dan twee maanden geleden in Pakistan aan. Voor mijn vertrek heb ik wel flink getwijfeld. Heb ik wel ervaring genoeg om de leiding te nemen in een dergelijk project? Zal ik het aankunnen om negen maanden lang teruggetrokken en in een besloten omgeving te leven? Uit veiligheidsoverwegingen wordt het aantal verplaatsingen in Beloetsjistan immers sterk aan banden gelegd.’ Voor Daan Van Brusselen, kinderarts, is het even wennen aan de nieuwe uitdaging.

  • © Sa'adia Khan Het ziekenhuis in Quetta. © Sa'adia Khan

Verbazend genoeg ebde mijn angst weg zodra ik in Quetta aankwam. Het is best vreemd hoe de aanloop naar een gebeurtenis vaak meer stress met zich meebrengt dan de gebeurtenis zelf.

De vriendelijke expats en het warme onthaal van de lokale medewerkers maakten mijn nieuwe ‘thuis’ meteen tot een aangename omgeving.

Gezondheidszorg is in Pakistan vaak onbetaalbaar of ontoegankelijk voor bepaalde bevolkingsgroepen. Bovendien is het in veel gebieden door het geweld en de onveilige situatie extra moeilijk om toegang te krijgen tot verzorging.

Quetta?

Misschien vraagt u zich af waarom Artsen Zonder Grenzen actief is in een stad als Quetta.

Misschien vraagt u zich af waarom Artsen Zonder Grenzen actief is in een stad als Quetta.

Hier wonen één miljoen mensen, en de stad lijkt in niets op een vluchtelingenkamp of een afgelegen Afrikaans dorp dat honderden kilometers verwijderd ligt van de dichtstbijzijnde stad – locaties waar Artsen Zonder Grenzen doorgaans hulp verleent.

Er zijn dan wel voldoende ziekenhuizen in de stad, maar hun capaciteit om kinderen – en vooral pasgeborenen – op te nemen en te verzorgen, volstaat lang niet om aan de noden te voldoen. Bovendien kunnen veel mensen de verzorging niet betalen.

Grootste hiaten voor kinderen

De grootste hiaten in de gezondheidszorg in Quetta betreffen ondervoeding, neonatale zorg en reproductieve gezondheidszorg. Artsen Zonder Grenzen probeert die kloof te dichten met het Quetta Paediatric Hospital (QPH), een kinderziekenhuis met vijfenzestig bedden (waarvan twintig voor pasgeborenen), en een medisch centrum voor moeders en kinderen vlak bij Kuchlak.

Ondervoeding en een gebrek aan verzorging voor baby’s die te vroeg of met ondergewicht geboren worden, jagen het ziekte- en sterftecijfer bij kinderen jonger dan vijf de hoogte in, in landen waar de middelen beperkt zijn. De behandeling van ondervoeding en de opvang van zwakke pasgeborenen blijven heikele punten voor de privéklinieken, hoewel beide problemen wijdverspreid zijn in Pakistan.

Ons gezondheidscentrum voor moeders en kinderen in Kuchlak biedt de nodige verzorging voor poliklinische patiënten, waaronder voedingshulp voor kinderen jonger dan vijf en vaccinatie. Het beschikt ook over een verloskamer. Bevallingen met verwikkelingen, en andere obstetrische spoedgevallen worden naar Quetta doorverwezen.

Ook voor leishmaniasis

In Kuchlak en Marriabad, waar we basisgezondheidszorg verstrekken, testen en behandelen we patiënten ook voor cutane leishmaniasis. De ziekte treft vooral kinderen en veroorzaakt pijnlijke zweren in het gezicht of op de handen. De zweren kunnen behoorlijk groot zijn en misvormingen teweegbrengen, en laten na genezing vaak littekens achter.

De verwondingen in het gezicht van de kinderen zijn verschrikkelijk om aan te zien, maar de behandeling is erg efficiënt.

Leishmaniasis wordt veroorzaakt door een parasiet die wordt overgedragen door de beet van een piepkleine zandmug. De behandeling verloopt moeizaam en is pijnlijk. Doorgaans wordt een geneesmiddel rechtstreeks in de zweren geïnjecteerd, zeven dagen lang, elke dag opnieuw. De verwondingen in het gezicht van de kinderen zijn verschrikkelijk om aan te zien, maar de behandeling is erg efficiënt. Meer dan 95% van onze patiënten geneest.

Hoewel ik hier voltijds als arts werk, is het vooral mijn taak om opleidingen te geven en de coördinatie te garanderen. Voor je het weet, is een dag hier voorbij.

Soms is het best frustrerend dat ik niet in de ziekenzaal kan zijn, bij de kinderen die we onafgebroken helpen. Toch ben ik blij met mijn taak als verantwoordelijke voor de medische activiteiten.

De uitdagingen in een land als Pakistan, een land vol tegenstrijdigheden, zijn enorm. Maar de genegenheid van de mensen hier is opvallend – van de artsen en verpleegkundigen waar ik elke dag mee samenwerk, over de buitenlandse collega’s, tot de vader van een patiënt (een ingenieur) die ik op een avond in het ziekenhuis ontmoette en die me uitvoerig bedankte voor mijn komst naar een ‘gevaarlijke’ stad als Quetta. Deze sympathieke contacten geven me de energie en moed om door te gaan!

Daan Van Brusselen werkt als kinderarts in Pakistan.

Ik ben proMO*

Nu je hier toch bent

Om de journalistiek van MO* toekomst te geven, is de steun van elke lezer meer dan ooit nodig. Vind je dat in deze tijden van populisme en nepnieuws een medium als MO* absoluut nodig is om de waarheid boven te spitten? Word proMO*.

Wil je bijdragen tot de mondiale (onderzoeks)journalistiek in het Nederlandstalig taalgebied? Dat kan, als proMO*.

Wil je er mee voor zorgen dat de journalistiek van MO* mogelijk blijft en, ondanks de besparingspolitiek, verder uitgebouwd wordt? Dat doe je, als proMO*.

Je bent proMO* voor € 4/maand of € 50/jaar.

Word proMO* of Doe een gift

Over de auteur