Geloof in Jerusalem

Nu eens niet over politiek, maar over geloof ….

Een bezoek aan Jerusalem is een onderdompeling in een mensenmassa. Of zal ik schrijven “gelovigenmassa” ? In andere steden kom je ongetwijfeld ook gelovigen tegen, maar in Jerusalem kan je er niet naast kijken. Ze belijden hun godsdienst niet alleen in hun hart, maar stralen het ook uit in hun kledij en gedragingen. Nog nooit zag ik zoveel verschillende godsdienstige gewaden.


Soorten gelovigen.



Er lopen vele soorten joden rond. Thuis maakte ik een onderscheid tussen twee : de gewone en de mannen met de speciale haardracht en kledij. In Jerusalem zie ik veel meer soorten : Joden die er heel gewoon uitzien; Joden met keppeltjes; Joden met allerlei verschillende hoeden; Joden met allerlei verschillende kostuums. Ik zie ook veel meer soorten christelijke gewaden dan ooit tervoren. Met daar tussendoor enthousiaste groepen afrikanen en devote europeanen met rugzakjes van Christelijke reisorganisaties. Ze zijn allemaal met hun “soortgenoten” op stap. 
In het hotel ontmoeten we ook mensen die niet bij een traditionele groep behoren. Ook zij komen regelmatig naar Jerusalem bezinnen met hun “eigen” geloof. Een toffe filosofische Texaan denkt dat God overal kan zijn. “Misschien ben je zelf wel God. Dus is het niet fout ook jezelf lief te hebben.” Een Zuid Afrikaan die niet van priesters houdt, want zij houden informatie achter. “Alles staat in de bijbel. Ook over die ufo’s die dit jaar in Zuid Afrika zijn geland.”


Soorten plaatsen.


Er is de “westelijke muur”, die wij de klaagmuur noemen en de moskee, afgeschermd met controleposten, maar toch vlot bereikbaar. Vele soorten christenenorden veroverden een eigen plaatsje voor hun kerk, kapel, gedenkteken, …  Op die heilige plaasten schuiven de mensen aan om hun gewaardeerde plek te zien en aan te raken. In de straten zie je de typische noord-afrikaanse winkeltjes met toeristenproducten (kruiden, drummetjes, houtwerk, T-shirts, tegels, linnen, juwelen, …) maar zodra je nader kijkt, zie je ook daar alle religieuze symbolen opduiken. Daaraan kan je zien in welk deel van de stad je rondloopt. Want ook Oud jerusalem is opgedeeld in verschillende wijken. Hier zijn geen muren tussen de verschillende gemeenschappen. Voor de toeristen is een gemengde samenleving mogelijk.


Niet alles peis en vree.


Naarmate de paasperiode vordert, komen er steeds meer gelovigen. Allemaal lopen ze vreedzaam door elkaar. Op paaszaterdag zagen we echter een hapering. Toen wij door de oude stad terug naar ons hotel liepen, werden de straten afgezet met nadarafsluitingen, waarachter gewapende mannen de wacht hielden. Bij het verlaten van dat bewaakte gebied, spraken christenen uit Roemenie ons aan. Ze mochten er niet meer in. Ook een grote groep christenen kwam door de nacht aangestapt. “Wij komen van ver om te bidden bij het heilig graf ! Laat ons binnen tot 3 uur.” De wachters waren “onverbiddelijk”. Niemand mocht erdoor. Ook de volgende dag droevige scenes : alleen de mensen met een speciale pas mochten erdoor. Een vrouw uit een hotel in de afgeschermde zone, kon niet op zoek gaan naar haar man.

Hoorde ik daar een niet-gelovige achter mij tevreden reageren ? “Zo merken de gelovigen ook dat het Israelische beleid niet zo goed is.”

Zonder jouw steun bestaat MO* niet.

Wil je dat MO* dit soort verhalen blijft brengen?
Steun ons en word proMO* voor maar €4/maand of doe een vrije gift. 2859   proMO*’s steunen ons vandaag al.

Word proMO* of Doe een gift