Waarom lijken 'Daesh-vacatures' zo interessant voor sommige jongeren?

Europa davert op z’n grondvesten na de recente golf van aanslagen. Na menig discussie onder vrienden en kenissen over de motieven van Jihadgangers, hier mijn antwoord op “waarom” leeftijdsgenoten zich kandidaatstellen voor Jihadi in een ‘heilige’ oorlog… 

  • RednBlackSalamander We creëren een klimaat waarin Belgen met een migratieachtergrond bijzonder weinig ruimte krijgen om aan duurzame identiteitsontplooiing te doen RednBlackSalamander

In geen tijd ontpoppen jongeren zich tot fundamentalistische Jihadi, geïnspireerd door een zelfbenoemd Islamitisch kalifaat. Ze zijn gevaarlijk vatbaar voor de (gemakkelijke) extremistische vluchtweg die de Jihad hen aanreikt. Socio-economische onzekerheden, financiële instabiliteit, ongelijkheid, et cetera. vormen een voedingsbodem voor het rekruteren van bekeerlingen. Toch is er iets bijzonder merkwaardig aan de manier waarop ze gepercipieerd worden.

Er lijkt een algemene blindheid te zijn tegenover hun motieven. Waarom zou men de comfortzone van de westerse samenleving immers achterlaten voor een leven als potentiële kamikaze in een heilige oorlog? Er is er geen tot weinig intellectueel morele omkadering van de antiwesterse Jihadi-motieven. De jihadi-rekrutanten worden dan ook louter voorgeschoteld als barbaars, tiranniek en volledig ontwricht van de samenleving. Naar mijn aanvoelen, en zeker na het zien van verschillende propagandafilmpjes, terechte beschuldigingen die echter weinig context bieden.

Is hun geweld een manier om zich te ontdoen van een inferioriteitscomplex door onopgeloste (neo-)koloniale vraagstukken? Kan het gezien worden als een vorm van catharsis; een emotionele zuivering die erg verslavend werkt en het gevolg is van een dominant neokoloniaal gedachtengoed anno 2016?

Interculturaliteit lijkt hier een bijzonder gevoelig debat daar we halsstarrig vasthouden aan traditie en Belgische trots die weinig te vereenzelvigen valt met die ‘exotische andere’.

 

Daesh’ terreur werkt voor zijn aanhangers als een drugs; De terreurdosis moet steeds verhogen voor een blijvende werking. De demonische logica achter Daesh’ terreurtechniek doelt op het aanvetten van geweld tegenover van voorgaande acties en het overweldigen van de globale media-aandacht om steeds hogere stadia van catharsis te bereiken. Toch mogen we ons niet blindstaren op het louter onmenselijk ageren van de Jihadi. We moeten durven de vraag stellen wat mensen aanzet tot dergelijke praktijken.

Daesh is weinig vergelijkbaar met anti-koloniaal verzet zoals we het kennen uit de geschiedenisboeken. Doch is er een zekere overeenkomst waarneembaar. Het is al langer geweten dat een groot aantal Jihadi-bekeerlingen van Belgische afkomst zijn. Jongeren met een migratie-achtergrond hebben het hier dan ook in een context gekenmerkt door, blanke suprematie, sterke ongelijkheid en latent racisme, vaak bijzonder moeilijk. 

Nog nooit eerder waren de breuklijnen tussen verschillende identiteiten zo zichtbaar. Meer dan ooit bestaat er de mogelijkheid om de huidige machtsstructuren in vraag te stellen en hierover in debat te treden. Desalniettemin blijft de modale Belg geregeld voor zich uit staren met oogkleppen op. Interculturaliteit lijkt hier een bijzonder gevoelig debat daar we halsstarrig vasthouden aan traditie en Belgische trots die weinig te vereenzelvigen valt met die ‘exotische andere’.

In een wereld waar intercultureel contact onvermijdelijk is, moet de modale Belg durven in de spiegel kijken. We dragen in ons een koloniale en imperialistische geschiedenis die zichtbaar sporen heeft nagelaten in ons huidig discours. Dat de federale regering daarenboven een ‘nieuwkomersverklaring’ goedgekeurd heeft die dwingt tot integratie en inburgering geeft blijk van koppig conservatisme. Globalisering gaat gepaard met superdiversiteit, doch creëren we een klimaat waarin Belgen met een migratieachtergrond bijzonder weinig ruimte krijgen om aan duurzame identiteitsontplooiing te doen.

Als we écht terreur willen aanpakken dan moeten we ontwrichte jongeren duurzame identiteitsbeleving in eigen land aanbieden.

 

Nobelprijswinnaar Stiglitz omschrijft de huidige globalisering als economisch. De vrije markt bereikt alle uithoeken van de wereld, toch geniet niet iedereen gelijke rechten, zeker niet als het aankomt op identiteitsbeleving.

Als we écht terreur willen aanpakken dan moeten we alternatieven creëren voor ontwrichte jongeren en duurzame identiteitsbeleving in eigen land promoten zodat een extreme vorm van verzet zoals de terreur van Daesh momentum verliest…

 

Zonder jouw steun bestaat MO* niet.

Steun ons en word proMO* voor maar €4/maand of doe een vrije gift. 3148   proMO*’s steunen ons vandaag al. 

Word proMO* of Doe een gift

Over de auteur

  • Burundikenner

    Nick Rahier (Master in de Afrikanistiek) organiseert sinds 2009 uitwisselingsprojecten in Burundi in het kader van de bescheiden vzw Mundoes.