Andy begrijp er niets meer van. 'Hoe kan hij van haar houden als hij niet weet hoe ze eruitziet?'

Ramon gaat trouwen

© Rino Feys

In de kringloopwinkel waar Rino Feys werkt, gaat het leven gewoon door, ook in tijden van corona. Zo neemt Ramon verlof om te trouwen. Het is te zeggen: hij wil anderhalf uur vroeger naar huis, want vanavond is het zover. En dat hij daar pas diezelfde middag verlof voor vroeg, komt omdat hij zelf ook nog van niets wist…

‘Rino, ik moet om vier uur weg!’ Ramon staat naast me onder zijn mondmasker te hijgen alsof hij een heel eind gelopen heeft. We bevinden ons halverwege de middag en hij heeft net zijn pauze genomen.

‘Jij werkt vanavond toch tot halfzes?’ ‘Ja, ik weet, maar ik kan niet blijven… It’s very important!

‘Wat is er vandaag gebeurd waardoor jij nu plots vroeger naar huis moet?’ ‘Vanavond moet ik trouwen!’

We staren naar elkaar. ‘Ramon, je maakt toch een grapje nu?’ Hij schudt het hoofd. ‘Nee nee, vanavond ik trouwen met mijn vrouw.’ ‘En dat weet je nu pas?’ ‘Nee, ik weet van gisteren maar was nog niet zeker.’

‘Wacht eens Ramon, ik begrijp er niets meer van. Jij bent hier toch alleen? En je hebt altijd gezegd dat je geen vriendin hebt?’

Hij snuift verontwaardigd. ‘Ik veel vrienden!’ ‘Nee, niet “vrienden” maar “vriendin”! Dat is het meisje waarmee je samen bent.’

‘Is arrangement van mijn mama. Met mama en papa van meisje.’

‘Woont je mama niet meer in Somalië?’ ‘Ja, mijn mama is nog daar, en mama en papa van meisje ook. Zij wonen in ander dorp maar niet ver.’

‘En waar woont dat meisje dan?’ ‘Hier, in Kortrijk. Is heel belangrijk voor mij Rino! Ik moet gaan!’

‘En heb je dat meisje al gezien?’ ‘Nee, Rino.’ Hij kijkt ongeduldig, hij is het niet eens met dit kruisverhoor.

‘En hoe oud is ze?’ Zijn ogen draaien naar boven, hij tuit zijn lippen terwijl hij op zijn vingers telt. ‘Zij is vier jaar jonger dan ik, dus zij is… twenty-two!’

‘Je bent absoluut zeker dat het geen grap is?’ ‘Jaja, is niet grapje!’ Hij klinkt geërgerd, maar herpakt zich dan en met een hand op het hart, de ogen dicht en zijn hoofd een beetje schuin zegt hij plechtig: ‘Tonight I am a married man!’

‘Oké Ramon, dat is in elk geval een goeie reden om verlof te nemen. Maar dan werk je de komende drie dagen telkens tot halfzes, oké?’

Hij lacht zijn prachtige witte tanden bloot, die mooi contrasteren met de donkere huidskleur van zijn guitige gezicht. ‘Dank u wel Rino!’

Wanneer hij vertrokken is, komt Andy vragen of het waar is dat Ramon naar huis is om te trouwen met een vrouw die hij nog nooit gezien heeft. ‘Hoe kan hij van haar houden als hij niet weet hoe ze eruit ziet?’, mompelt hij hoofdschuddend.

Blijf op de hoogte

Schrijf je in op onze nieuwsbrieven en blijf op de hoogte van het mondiale nieuws
De volgende ochtend zit iedereen vol spanning te wachten tot Ramon binnenkomt en ik begin al te denken dat we hem vandaag niet te zien zullen krijgen wanneer de deur plots opendraait en hij gehaast naar de kleedkamer loopt.
Daar kleedt hij zich om, stopt zijn eetwaren in de koelkast, neemt wat koffie en gaat zitten. Doet zijn mondmasker af. Alles min of meer zoals gewoonlijk.

Marjan heeft genoeg van de geheimzinnigheid.
‘En Ramon? Ben jij nu getrouwd?’

We krijgen zijn breedste glimlach.
‘Ja, ik ben getrouwde man.’ ‘Heb je haar nu al mogen zien?’ ‘Ja, I’m fortunate! Is heel mooie vrouw!’ Zijn blik krijgt iets dromerigs terwijl hij zucht.

‘Je bent verliefd,' zegt Andy, ‘Ramon is verliefd!’, en hij geeft hem een stomp tegen de schouder die onze bruidegom wankelend opvangt. Iedereen lacht, Ramon lacht mee en slaat verlegen de ogen neer.

En terwijl we overgaan tot de orde van de dag vraag ik me af of het dan misschien toch mogelijk is dat twee eenzame zielen elkaar hier vinden, duizenden kilometers ver van hun geboortegrond, dankzij wat hulp vanuit het verre thuisfront.

Zonder jouw steun bestaat MO* niet.

Steun ons en word proMO* voor maar €4/maand of doe een vrije gift. 3098   proMO*’s steunen ons vandaag al. 

Word proMO* of Doe een gift

Over de auteur

  • Kringloopmedewerker, schrijver en blogger

    Rino Feys werkt in de kringloopwinkel waar hij dagelijks vaststelt dat inlanders en nieuwkomers perfect kunnen samenwerken waarbij er niet zelden mooie vriendschappen ontstaan. En dat het waar is.