Aantal politieke gevangenen neemt weer toe

Het aantal politieke gevangenen op Cuba was eind vorige maand gestegen tot 230, tegenover 210 eind 2001. Dat staat in een rapport van de dissidente Cubaanse Commissie voor Mensenrechten en Nationale Verzoening (CCDHRN). De stijging is het gevolg van toenemende politieke repressie, vooral in februari en maart, zo stelde CCDHRN-voorzitter Elizardi Sánchez woensdag in een communiqué.

Volgens Sánchez moeten aan dat aantal nog 30 gevallen worden toegevoegd van gevangenen die een lange straf uitzitten maar van wie men niet weet waar ze zijn. De stijging betekent een breuk met de dalende trend van de afgelopen tien jaar, aldus het rapport. Eerdere CCDHRN-cijfers gaven een daling weer van 339 gevangenen begin 1999 tot 314 in 2000 en 249 in juni 2001. In juli 2000 berichtte de Commissie dat de regering niet langer zijn toevlucht nam tot lange celstraffen, maar politieke dissidenten systematisch treiterde met vrijheidsberovingen van enkele uren tot een week en intimidatie door de geheime politie.

Het CCDHRN-rapport bevatte zoals steeds een lijst van politieke gevangenen, de datum en reden van hun arrestatie, de aanklachten en de celstraffen. Veel dissidenten werden opgesloten omdat ze een gevaar zouden zijn voor de staatsveiligheid. Andere aanklachten zijn ‘piraterij’, het stelen van boten voor illegale emigratie (40 gevallen), sabotage (20 gevallen), terrorisme (15 gevallen) en spionage (8 gevallen).

De lijst kwam tot stand op basis van getuigenissen van familieleden en is de enige bron van informatie over politieke gevangenen op Cuba. Van de 230 gevangenen behoren er slechts 34 tot dissidente groepen. Onder hen zijn de journalisten Bernardo Rogelio Arévalo, Carlos Alberto Domínguez en Lester Téllez Castro. Arévalo staat samen met de dissidenten Oscar Díaz Biscet, Francisco Pastor Chaviano, Eddy Alfredo Mena en Néstor Rodríguez Lovaina ook bij de mensenrechtenorganisatie Amnesty International bekend als gewetensgevangene.

Op de CCNDHRN-lijst staan ook de namen van 14 voormalige leden van veiligheidsdiensten en het leger. De zwaarste straf van allemaal wordt uitgezeten door Jorge Pelegrín, een voormalig luitenant van de grenspolitie. Pelegrín kreeg in augustus 1993 36 jaar op beschuldiging van piraterij, insubordinatie, desertie en het illegaal verlaten van het grondgebied.

Het aantal ‘gewone’ gevangenen is aan het dalen, zo meldt het rapport, maar met een gevangenispopulatie van 20.000 gevangenen op een inwonersaantal van 11,2 miljoen blijft Cuba relatief gezien een van de landen met het grootste aantal gevangenen ter wereld. Sánchez merkt verder op dat Cuba een van de weinige landen op aarde is dat zijn gevangenissysteem niet openstelt voor het Internationale Rode Kruis en internationale humanitaire organisaties. Ook zou het regime van Fidel Castro zich niet houden aan de VN-normen voor de behandeling van gevangenen. In maart 2002 werd Cuba veroordeeld door de Mensenrechtencommissie van de Verenigde Naties.



Ref: ca hd ip


Zonder jouw steun bestaat MO* niet.

Wil je dat MO* dit soort verhalen blijft brengen?
Steun ons en word proMO* voor maar €4/maand of doe een vrije gift

Word proMO* of Doe een gift