MO*dossiers

Te pas en te onpas verwijzen Vlaamse politici naar Denemarken om een strenger migratie- en integratiebeleid te bepleiten. Dit zou zelfs de toverformule zijn om de veelgeplaagde sociaaldemocratie van de ondergang te redden. MO* onderzoekt de impact van de hardvochtige Deense maatregelen op vluchtelingen, nuanceert hardnekkige mythes over de Deense politiek, en vergelijkt met buurland Zweden. Daar pakken de sociaaldemocraten het anders aan.

Democratie kan niet functioneren zonder de aanwezigheid van sterke, autonome organisaties die het maatschappelijke belang met individuele verwachtingen verbinden. Maar vandaag zien we dat het primaat van de politiek vaker vertaald wordt in: minachting voor of repressie tegen het georganiseerde middenveld. Dat gebeurt door sommige partijen in Vlaanderen, net als in de rest van Europa en zeker in de rest van de wereld. De krimpende ruimte voor het georganiseerde middenveld is een evolutie die niet onopgemerkt mag blijven, want als de tegenmacht van georganiseerde burgers verdwijnt, is er weinig dat de absolute macht van de politiek nog in de weg staat.

China is overal. En haast ongemerkt overschreed de Aziatische reus ook Europese grenzen. Van snelwegen en spoorlijnen in Oost-Europa tot de Nieuwe Zijderoute in Duitsland. Europa vormt een potentiële afzetmarkt, en is een belangrijke handelspartner. Tot nog toe stelde de EU zich eerder terughoudend op. Is dat de juiste houding? Wat moet Europa met de Chinese aanwezigheid? 

‘Wij zullen doorgaan tot aan de zon van de vrijheid of tot aan de dood; en als we sterven, zal onze zaak blijven leven. Anderen zullen ons volgen.’

Precies veertig jaar geleden inspireerden die woorden van Augusto Sandino de revolutionairen in Nicaragua, tijdens hun opstand tegen dictator Somoza. Ze noemden zichzelf sandinisten, wonnen de strijd en genoten internationale solidariteit met hun linkse revolutie van idealisten uit heel de wereld, inclusief België. 

Vandaag is er vooral een diepe verdeeldheid tussen de Nicaraguanen. Wat kunnen ze veertig jaar later nog aanvangen met de scherven van het sandinisme? 

Raf Custers springt deze zomer de fiets op voor een excursie naar de Belgische ontginningsindustrie. Want de steenkoolmijnen zijn wel dicht, maar ons land blijft spitten en delven en haalt best waardevolle materialen uit onze territoriale bodem.

Minder hightech grondstoffen dan Finland (met hun kobalt!), minder e-mobielertsen dan Portugal (lithium!), maar niet minder globaal gegeerd. In deze reeks fietsen we langs acht Belgische sites waar delfstoffen worden gewonnen, in Vlaanderen, Wallonië en ons aller Noordzee.

Een reportagereis brengt meer dan journalistieke inspiratie met zich mee, maar een opmerkelijke reiservaring overleeft zelden de redactionele selectie. Deze zomer maken we een uitzondering: de MO*redacteurs kiezen elk een memorabele reiservaring uit. Over verborgen natuurparels met vergezichten, inspirerende ontmoetingen tot een nachtje in de absurdste undergroundbars waar je ze niet verwacht.

Pieter Stockmans trok naar Tsjechië, Slovakije, Polen en Hongarije. De reactie op de autoritaire populisten komt in deze vier Visegrádlanden uit onverwachte hoek. Burgerprotesten van leraars, boeren, vrouwen, journalisten en andere burgers bereiden de weg voor een politieke vernieuwing waar ook wij van kunnen leren. De democratie is er veel levendiger dan we aan deze kant van de Rijn denken. © foto: Marta Bogdanowicz

Zonder jouw steun bestaat MO* niet.

Wil je dat MO* dit soort verhalen blijft brengen?
Steun ons en word proMO* voor maar €4/maand of doe een vrije gift

Word proMO* of Doe een gift