Abortus nog lang niet uit achterkamertjes

In maart heeft het Nepalese parlement een wet
gestemd die omschrijft in welke gevallen abortus in de toekomst toegelaten
kan worden. Maar experts vrezen dat de plaag van de clandestiene
vruchtafdrijvingen het land het land nog een hele tijd zal blijven teisteren
nadat de nieuwe abortusregeling in werking is getreden. Veel Nepalese
vrouwen hebben nog altijd geen toegang tot anticonceptie, weten niet wat hun
rechten zijn of hebben geen geld om een behandeling door geschoolde artsen
te betalen.


Elke dag sterven er in Nepal gemiddeld zes vrouwen als gevolg van een in
onveilige omstandigheden uitgevoerde abortus. In weinig andere landen
overlijden er meer vrouwen aan zwangerschapscomplicaties dan in Nepal, en
zowat de helft van die sterfgevallen heeft in Nepal te maken met
abortuspogingen. Bij hun pogingen vrouwen van een ongewenste zwangerschap af
te helpen, zetten Nepalese kwakzalvers glasscherven, stokken of koeienmest
in of geven ze hun patiënten ruwe massages.

De in maart gestemde Vrouwenwet - die bepalingen bevat die alle vormen van
geslachtelijke discriminatie uit de Nepalese wetgeving moet helpen
verwijderen - zou een einde moeten maken aan die slachtpartij in allerlei
duistere achterkamertjes. Het parlement vindt dat abortus in Nepal niet
langer strafbaar hoort te zijn tijdens de eerste twaalf weken van de
zwangerschap. Voor gevallen van incest of verkrachting komen daar nog eens
zes weken bij. Ook als de foetus misvormd is of als de zwangerschap het
leven of de gezondheid van de vrouw op het spel zet, is vruchtafbreking
langer mogelijk. Zware straffen wachten dan weer gezinnen die een abortus
laten uitvoeren omdat het geslacht van de foetus niet naar hun zin is - net
als in India krijgen Nepalese echtparen het liefst zonen.

Vrouwenrechtenactivisten geloven dat de wet die abortus in sommige gevallen
uit de strafwet haalt, veel levens kan redden. Vrouwen hebben nu ten minste
de mogelijkheid om de hulp van goed opgeleide artsen in te roepen. Dokter
Durga Pokharel, de voorzitster van de nieuwe Nationale Vrouwencommissie,
vindt het ook belangrijk dat de nieuwe wet een einde maakt aan de situatie
waarbij de slachtoffers van verkrachtingen en incest gedwongen werden te
kiezen tussen een levenslange stigmatisering en een onwettelijke ingreep.

Maar de belangrijkste reden waarom er in Nepal zoveel abortussen worden
uitgevoerd, is het gebrek aan anticonceptie, en daaraan kan een wet niet
veel veranderen. De regering voert wel campagnes om haar burgers voor een
klein gezin te doen kiezen, maar ongeveer 6 op tien Nepalese vrouwen heeft
nog geen toegang tot moderne contraceptiva als de pil, het spiraaltje of
condooms.

Veel experts betwijfelen ook of de nakende legalisering van abortus het
aantal onveilige ingrepen meteen sterk zal doen verminderen. Daarvoor zijn
concrete uitvoeringsbepalingen bij de wet nodig, een medische gedragscode en
voldoende medisch personeel; zegt Nirmal K. Bista, directeur-generaal van
het Forum for Women’s Law and Development (FWLD). Het is een eerste stap,
valt Aruna Uprety haar bij, een activiste die rond reproductieve rechten
werkt. Abortus moet ook sociaal aanvaardbaar worden, en alle vrouwen in het
land moeten terecht kunnen in instellingen die de ingreep kunnen uitvoeren.
Ze verwijst naar India, waar vruchtafdrijving al in de jaren 70 werd
gelegaliseerd maar waar voor elke veilige ingreep nog steeds zeven onveilige
operaties worden uitgevoerd. De kost van de ingreep is daarbij een cruciale
factor. Momenteel kost een - illegale - abortus in een Nepalese
privé-kliniek 7 tot 10.000 roepie - 100 tot 145 euro. Voor de meerderheid
van de bevolking in het straatarme land is dat een huizenhoog bedrag.

Zonder jouw steun bestaat MO* niet.

Wil je dat MO* dit soort verhalen blijft brengen?
Steun ons en word proMO* voor maar €4/maand of doe een vrije gift

Word proMO* of Doe een gift