Bedrijven draaien sponsorkraan dicht voor homohaters

Grote bedrijven op Jamaica willen niets meer te maken hebben met muziekgroepen die geweld prediken. Met een vertraging van zowat tien jaar reageren ze op protesten uit Groot-Brittannië en de VS tegen Jamaicaanse rappers die van leer trekken tegen homo’s. Ze vrezen dat de opflakkerende controverse hun winstcijfers zal aantasten. Met name de toeristische sector zou klappen kunnen krijgen als de muzikale homohaters op het eiland hun gal kunnen blijven spuwen.

Internationale en Jamaicaanse bedrijven als Pepsi Cola, de telecommunicatiebedrijven Cable and Wireless en Digicel, de meubelketen Courts bierbrouwer Red Stripe en rumproducent Wray and Nephew Limited kondigden al op 1 oktober geen reclame meer te zullen voeren met Jamaicaanse muzikanten die geweld in de hand werken. De bedrijven vrezen dat de opruiende teksten zullen leiden tot de neergang van de Jamaicaanse muziekindustrie en ook verder reikende sociale en economische gevolgen zullen hebben. De omstreden artiesten zijn daarmee hun belangrijkste Jamaicaanse sponsors kwijt.

Het gewraakte muziekgenre heet dancehall, een Jamaicaanse rapvorm waarbij vaak extreem aanstootgevende teksten worden gedebiteerd. De opzwepende ‘murder music’ wordt in verband gebracht met de moord op de Britse barkeeper David Morley op 30 oktober in Londen, en met een hele reeks gewelddaden tegen homo’s op Jamaica zelf. Homogroepen hadden hun campagnes tegen internationale dancehall-iconen als Beenie Man, Buju Banton, Bounty Killa en de vijfkoppige groep and TOK in juni al opgevoerd na de moord op Brian Williamson, een Jamaicaanse homo-activist. De Britse groep Outrage zegt dat de groeiende populariteit van dancehall verantwoordelijk is voor de stijging van het aantal gewelddaden tegen homo’s met 10 procent die de politie van Londen in 2003 noteerde.

De Amerikaanse Gay and Lesbian Alliance Against Defamation (GLAAD) and de Britse groep Outrage voeren al tien jaar actie tegen dancehall-artiesten die het op homo’s gemunt hebben. Aanleiding waren cd’s als Boom Bye Bye van Buju Banton. Die cd uit 1992 bevat weinig fijnzinnige passages als Er dreigt wat/als Buju Banton in de buurt is/homo’s moeten zich uit de voeten maken/of krijgen een kogel in hun kop/pang pang in het hoofd van een homo/Home Boy wil geen slechte mannen, ze moeten allemaal dood. De campagne van de homogroepen tegen dergelijke teksten heeft vooral een effect buiten Jamaica: de meest aanstootgevende artiesten of groepen hebben het moeilijk gekregen nog op te treden in de VS of Europa. In september zorgde Outrage ervoor dat Elephant Man en Vybz Kartel van de lijst met genomineerden werden geschrapt voor de British Music of Black Origin Awards. Diezelfde maand moest Bounty Killer een optreden op het Krakrock Festival in het Belgische Avelgem afzeggen.

De dancehall-groten lijken voorlopig niet onder de indruk: ze blijven vuilbekken. In andere teksten nemen ze ook vrouwen op de korrel of roepen ze op tot geweld tegen de politie. Daarvoor is in Jamaica steeds minder begrip. Maar de songs tegen homo’s roepen niet zoveel weerstand op. Aanhangers zeggen dat hun idolen protesteren tegen de excessen in de Jamaicaanse homoscène. Jonge Jamaicaanse mannen prostitueren zich om snel aan geld te komen, en hoo’s zouden op het eiland ook jonge straatkinderen misbruiken. Een wilde theorie wil ook dat het protest van de homogroepen deel uitmaakt van een samenzwering om homoseksualiteit uit het strafrecht te halen. De dancehall-helden moeten daarbij als zondebok dienen. Sommige Jamaicanen zoeken zelfs racistische motieven achter de verontwaardiging uit het buitenland.

Homoseksualiteit is op Jamaica nog helemaal niet aanvaard. De kerk toont geen begrip, en ook de wetgever kent geen genade. Seks met iemand van hetzelfde geslacht kan in Jamaica nog altijd leiden tot een veroordeling tot 10 jaar werkkamp. De wet die dat voorschrijft, is 140 jaar oud. Op 16 november beschuldigde de Amerikaanse mensenrechtenorganisatie Human Rights Watch de Jamaicaanse overheid ervan niet genoeg te ondernemen tegen de discriminatie van homo’s, en zelfs een klimaat van geweld in de hand te werken tegen mannen die seks hebben met andere mannen.

Maar de zakenwereld begint te voelen dat die houding het land duur te staan kan komen. Begin oktober schrapte de Jamaicaanse hotelketen Sandals Resort International alle vroegere verwijzingen naar zijn exclusief heteroseksuele publiek uit zijn internationale reclame. De keten, die zich richt op bruidsparen, andere koppels en gezinnen, stelt dat te veel nadruk leggen op die niche nu in sommige landen geïnterpreteerd wordt als discriminatie.

Jamaicaanse hotels als Club Ambiance in Runaway Bay, de Half-Moon Club in Montego Bay and Mocking Bird Hill in Port Antonio, noemen zichzelf nu openlijk ‘gay-friendly’. Andere hotels proberen homoseksualiteit onder hun gasten gewoon te negeren.

Het toerisme is de op één na belangrijkste bron van buitenlandse inkomsten voor Jamaica. De sector geeft werk aan één op de vier Jamaicanen. (PD)

Zonder jouw steun bestaat MO* niet.

Wil je dat MO* dit soort verhalen blijft brengen?
Steun ons en word proMO* voor maar €4/maand of doe een vrije gift

Word proMO* of Doe een gift