Conflicten centraal op eerste ministerraad Afrikaanse Unie

Overmorgen (donderdag) vergadert de Raad van
Ministers van de vandaag opgerichte Afrikaanse Unie voor het eerst. De
conflicten in Sudan, Liberia, Congo en Madagaskar staan bovenaan de agenda.
De Afrikaanse Unie wil zo aantonen dat ze de ambitie heeft om de conflicten
op het continent binnen de perken te houden.


De Organisatie voor Afrikaanse Eenheid (OAU) sloot bijna 40 lelijke jaren
van onmacht, incompetentie en corruptie af in schoonheid. Het gisteren
opgedoekte forum sloot Madagaskar uit als lid van de Afrikaanse Unie, die
vandaag (dinsdag) wordt opgericht ter vervanging van de OAU. Het Afrikaanse
eiland kan pas toetreden tot de Unie als er een democratisch verkozen
regering is.

De beslissing over Madagaskar is een duidelijk teken dat de zaken anders
zullen worden aangepakt en dat Afrika het meent met behoorlijk besturen,
verklaarde de Zuid-Afrikaanse vice-president, Jacob Zuma. De Afrikaanse
Unie heeft in tegenstelling tot haar voorganger, die enkel mocht
bemiddelen, het recht zich in te mengen in de interne aangelegenheden van
lidstaten via de Raad voor Vrede en Veiligheid, een machtig orgaan dat
snelle collectieve reacties moet mogelijk maken op toekomstige conflicten
en crisissituaties in Afrika. De mechanismen voor controle en
conflictresolutie (van de Unie) tonen de verknochtheid aan een behoorlijk
bestuur, vrede en veiligheid in het belang van de Afrikanen, wars van de
relaties met de industrielanden, aldus Zuma.

Op dat laatste punt verschillen vele Afrikaanse leiders van mening met Zuma
en zijn baas Thabo Mbeki. De Afrikaanse Unie is in de ogen van Afrikaanse
nationalisten een doorslagje van de Europese Unie - het heeft
gelijkaardige instellingen - en is geschoeid op een westerse leest van
democratie, mensenrechten en vrije markt. De economische integratie van
Afrika moet volgens de politieke zwaargewichten in de Unie gebaseerd zijn
op Nepad. Dat economisch ontwikkelingsplan van en voor Afrika stelt een
investeringsprogramma voor dat regeringen uitsluit die de mensenrechten
niet respecteren en geen behoorlijk bestuur voeren. In ruil hopen de
Nepad-landen op meer ontwikkelingshulp en betere handelsvoorwaarden vanwege
de rijke landen.

Mbeki is er de laatste maanden in geslaagd om de weerstand voor Nepad te
overwinnen, althans in eigen land. De Zuid-Afrikaanse civiele maatschappij
was in eerste instantie niet te spreken over het investeringsplan. De
Zuid-Afrikaanse vakbondskoepel Cosatu en de Afrikaanse afdeling van de
Internationale Federatie van Vrije Vakverenigingen (ICFTU/AFRO) verleenden
vorige week voorzichtig hun goedkeuring aan zowel Nepad als de Afrikaanse
Unie. Ook de Zuid-Afrikaanse Raad van Kerken verleende haar zegen. De
kerkelijke organisaties, de vakbonden en de ngo’s deden Nepad eerst af als
een neoliberaal investeringsplan dat op maat van het bedrijfsleven was
opgesteld. Vooral het gebrek aan inspraak zette veel kwaad bloed bij de
civiele maatschappij.
Maar de weerstand tegen Nepad en de Unie blijft groot bij vele Afrikaanse
regeringen. Onder meer Zimbabwe, Kenia and Libië zullen in de nabije
toekomst niet kunnen toetreden tot Nepad door de problemen die ze hebben
met democratie en behoorlijk bestuur.

Maak MO* mee mogelijk.

Word proMO* net als 3205   andere lezers en maak MO* mee mogelijk. Zo blijven al onze verhalen gratis online beschikbaar voor iédereen.

Ik word proMO*    Ik doe liever een gift