Falklandoorlog maakt nog altijd slachtoffers

Sinds het einde van de Falklandoorlog in juni
1982 hebben al 270 Argentijnse veteranen zelfmoord gepleegd. De meeste van
de zowat 10.000 Argentijnse soldaten die de vijandelijkheden van toen
overleefden, zijn nu werkloos en wonen in erbarmelijke omstandigheden. Ook
in Groot-Brittannië hebben al meer dan 250 Falklandveteranen een einde
gemaakt aan hun leven. Een van de oorzaken is de onverschilligheid waarmee
het grote publiek in Argentinië en Groot-Brittannië de slag om het
onbetekende vlekje op de wereldbol nu bekijkt.


De oorlog om de Falklands - of de Malvinas, zoals de Argentijnen de
eilandengroep voor hun zuidkust noemen - begon op 2 april 1982, toen de
Argentijnse dictator Leopoldo Galtieri het bevel gaf voor een invasie van de
sinds 1833 door Groot-Brittannië gekoloniseerde archipel. De toenmalige
Britse premier Margaret Tatcher stuurde prompt een oorlogsvloot op de
eilandengroep af. Op 14 juni gaf de Argentijnse bezettingsmacht zich over en
kwamen de Falklands weer in Britse handen.

De slag om de Malvinas kostte het leven aan 655 Argentijnse en 236 Britse
soldaten. Maar door het hoge aantal zelfmoorden onder de veteranen van beide
kampen, zijn daar inmiddels al meer dan 500 slachtoffers bijgekomen.

In Argentinië is het aantal van die zelfmoorden teruggelopen tot een
gemiddelde van twee per jaar sinds er in 1997 een programma voor
psychologische steun aan de Malvinasveteranen is opgezet. Maar de veteranen
lijden niet alleen onder geestelijke trauma’s. Volgens de Federatie van
Voormalige Malvinasstrijders, een koepel van meer dan 100
veteranenorganisaties, zit 75 procent van hun leden zonder werk en heeft 60
procent huisvestingsproblemen.

De meeste strijders van de Argentijnse invasiemacht waren jonge rekruten die
hun dienstplicht van twee à drie jaar vervulden, geen beroepssoldaten of
vrijwilligers die voor een ideaal ten strijde trokken. Nu is het overgrote
deel van de veteranen rond de veertig. Alfredo Avalos is één van hen. Hij
heeft sinds het voor Argentinië ongelukkig afgelopen militaire avontuur vijf
kinderen gekregen. Hij heeft geen werk en krijgt enkel een oorlogspensioen
van 150 euro per maand. Zelfs Oscar Poltronieri, die verscheidene
onderscheidingen kreeg voor de moed die hij op de Malvinas aan de dag legde
en beschouwd wordt als de grootste levende held in Argentinië, is al drie
jaar werkloos nadat hij 17 jaar voor een zuivelbedrijf had gewerkt. Ook hij
moet het stellen met een karig oorlogspensioen.

Op de stadstreinen die Buenos Aires doorkruisen, duiken er vaak bedelende
Malvinasveteranen op. De meeste reizigers negeren hen gewoon. De veteranen
wijten die onverschilligheid vooral aan het feit dat de beslissing om de
Malvinas binnen te vallen genomen werd door een militaire en vanuit het
huidige standpunt dus illegitieme regering. Op die manier verloren de
Argentijnen uit het oog dat het om een nobele en eervolle zaak ging,
verklaarde Héctor Beiroa, de voorzitter van de Federatie van Voormalige
Malvinasstrijders, dinsdag op een herdenkingsplechtigheid. Lange jaren
hebben de politieke machthebbers een beleid gevoerd dat erop gericht was de
Argentijnse samenleving te ‘de-malvinaseren’. Dat kwam erop neer dat ze de
veteranen de rug toekeerden.

Van de huidige regering kan dat niet worden gezegd. President Eduardo
Duhalde was gisteren (dinsdag) aanwezig op de belangrijkste herdenking van
de twintigste verjaardag van de invasie, en riep de Argentijnse bevolking op
te veteranen als voorbeeld te nemen bij de inspanningen die iedereen nu moet
leveren om uit de economische crisis te komen. We zullen de eilanden
terugkrijgen, zei Duhalde nog, niet met oorlog, maar met geloof,
volharding, solidariteit en met de steun van al onze zusterstaten.
Ik ben proMO*

Nu je hier toch bent

Om de journalistiek van MO* toekomst te geven, is de steun van elke lezer meer dan ooit nodig. Vind je dat in deze tijden van populisme en nepnieuws een medium als MO* absoluut nodig is om de waarheid boven te spitten? Word proMO*.

Wil je bijdragen tot de mondiale (onderzoeks)journalistiek in het Nederlandstalig taalgebied? Dat kan, als proMO*.

Wil je er mee voor zorgen dat de journalistiek van MO* mogelijk blijft en, ondanks de besparingspolitiek, verder uitgebouwd wordt? Dat doe je, als proMO*.

Je bent proMO* voor € 4/maand of € 50/jaar.

Word proMO* of Doe een gift