'Kredietmeters' ontzeggen arme mensen recht op water

Steeds meer watermaatschappijen in
ontwikkelingslanden installeren bij hun klanten watermeters die slechts
water doorlaten wanneer het vooraf is betaald. Organisaties die opkomen voor
het recht op openbare nutsvoorzieningen zijn een campagne begonnen tegen de
bedrijven die deze watermeters maken, omdat ze arme mensen de toegang
ontzeggen tot zuiver en veilig water.


De omstreden watermeters werken zoals een gsm met een prepaid-kaart. Ze
laten slechts water door voor zover er op de magneetkaart van de consument
voldoende krediet is. Wanneer het geld op is, laat de meter geen druppel
water meer door. Het systeem is erg populair bij regeringen en
waterbedrijven in ontwikkelingslanden en kadert in de aanbevelingen van de
Wereldbank om kosten volledig te recuperen.

De toestand is het meest acuut in de townships rond de Zuid-Afrikaanse
steden Johannesburg en Durban. Honderdduizenden families zijn er door de
meters hun toegang tot water en elektriciteit kwijtgeraakt, wat al heeft
geleid tot straatprotesten met barricades van brandende autobanden en
gevechten met de oproerpolitie. Een uitbraak van cholera in de provincie
KwaZulu-Natal is volgens onderzoekers terug te voeren op verhoogde
watertarieven en de installatie van de kredietmeters, in combinatie met
een bevolking die verzwakt is door de hiv-epidemie.

Het Zuid-Afrikaanse bedrijf Conlog in Durban en twee andere firma’s die de
meters produceren kregen dinsdag een petitie in de bus die oproept tot
sociale verantwoordelijkheid. De kredietmeters zijn bewust zo gemaakt dat
ze water en elektriciteit afsnijden voor wie niet langer kan betalen. Water
is echter een mensenrecht en de toegang ertoe kan niet zomaar worden
afgesloten. Elke maatregel die leidt tot meer ziekte en menselijk lijden is
onverantwoord, zo stelt de petitie, een initiatief van de Amerikaanse ngo
Public Citizen.

De kredietmeters laten de consument toe zijn verbruik nauwkeurig op te
volgen en ervoor te zorgen dat hij niet in geldnood raakt, zo stellen de
voorstanders van het systeem. In realiteit worden arme gezinnen
geconfronteerd met pijnlijke keuzes tussen water, voedsel, geneesmiddelen of
schoolgeld voor de kinderen. De Wereldbank is naar eigen zeggen geen
voorstander van de watermeters, maar verdedigt wel de filosofie om kosten
optimaal te recupereren. Voor bedrijven zijn de meters een probaat middel om
ervoor te zorgen dat ze geen druppel water leveren die niet betaald is.

Bedrijven die winst willen maken uit een natuurlijke grondstof zullen nooit
een systeem ontwikkelen dat voordelig is voor de minstbegoeden, zegt Trevor
Ngwane van het Zuid-Afrikaanse Anti-privatiseringsforum. Het geld dat wordt
uitgespaard moet door de overheid worden bijgepast wanneer mensen ziek
worden en zich in een openbaar ziekenhuis moeten laten verzorgen.

In Groot-Brittannië zijn de meters verboden sinds 1998, nadat ze in verband
werden gebracht met een verhoging van het aantal gevallen van dysenterie.
Bedrijven als Conlog, Meinecke en Atlantic Meters verkopen de toestellen nu
aan regeringen en waterbedrijven in ontwikkelingslanden. Onlangs werden
contracten getekend met Namibië, Tanzania, Nigeria, Brazilië, Swaziland en
Curaçao.

Maak MO* mee mogelijk.

Word proMO* net als 2886   andere lezers en maak MO* mee mogelijk. Zo blijven al onze verhalen gratis online beschikbaar voor iédereen.

Ik word proMO*    Ik doe liever een gift