Mensenhandel in de lift door strengere migratieregels

Bijna 20 miljoen mensen die geboren zijn in
Latijns-Amerika en de Cariben zijn uitgeweken naar het buitenland. Zeven op
tien van die migranten verblijven legaal of illegaal in de Verenigde Staten.
Na Noord-Amerika tellen Spanje, Italië, Nederland en het Verenigd Koninkrijk
de grootste groepen Caribische en Latino-migranten. Dat bleek afgelopen week
op een driedaagse conferentie in Santiago over migratie, een gezamenlijk
initiatief van het VN-agentschap ECLAC en Internationale Organisatie voor
Migratie (OIM). Als gevolg van de scoiale ongelijkheid groeit de migratie
vanuit Latijns-Amerikaanse regio de laatste jaren nog, maar de uitwijking
binnen het continent zelf is de laatste jaren opmerkelijk gedaald.


Regeringen moeten dringend meer samenwerken in de strijd tegen de
mensenhandel, zo luidde de belangrijkste conclusie van de conferentie. Het
verhandelen van mensen heeft het afgelopen decennium enorme proporties
aangenomen, en er is geen enkele overheid die daarin vrijuit gaat, stelde
Carmen Artigas, het hoofd van het Dienst Mensenrechten van ECLAC. Steeds
meer mensen - vooral vrouwen en kinderen - worden met geweld of onder andere
dwang verplicht tewerkgesteld in de prostitutie en in andere winstgevende
sectoren. In veel gevallen gaat het om ex-drughandelaars die zich toegelegd
hebben op een winstgevender, minder riskante economische bezigheid,
verduidelijkt Artigas.

De experts in Santiago waren het eens over de oorzaken van de toenemende
mensenhandel: meer economische ongelijkheid, meer werkloosheid en het
verkruimelen van sociale netwerken. Mensenhandelaars kunnen ook profiteren
van de strengere migratieregels in de industrielanden, zo bleek uit een
studie van Miguel Villa en Jorge Martínez. Omdat de uitwijkmogelijkheden
beperkter zijn, is de vraag naar illegale inwijkmogelijkheden sterk
gestegen. De mensenhandel profiteert zo van het feit dat grote groepen
mensen uit de boot vallen bij de globalisering, aldus Villa en Matínez.

ECLAC secretaris-generaal José Antonio Ocampo wil dat migratieproblemen
deel gaan uitmaken van een agenda die voor het hele halfrond geldt, van een
multilateraal akkoord tussen Latijns-Amerika en de Europese Unie, en van de
regionale integratie. Die Latijns-Amerikaanse integratie lijkt de laatste
jaren overigens wat te stokken. Door de economische crises in die landen
trekken Argentinië en Brazilië minder migranten aan, en dat doet de
gemiddelde migratie in de Latijns-Amerikaanse regio dalen. Costa Rica, Chili
en de Dominicaanse Republiek lijken de nieuwe aantrekkingspolen te worden
voor arbeid.

Zonder jouw steun bestaat MO* niet.

Wil je dat MO* dit soort verhalen blijft brengen?
Steun ons en word proMO* voor maar €4/maand of doe een vrije gift. 2745   proMO*’s steunen ons vandaag al.

Word proMO* of Doe een gift