“Angstige burgers” massaal op straat in Duitsland

Ook deze maandag trekken in Duitsland weer duizenden betogers de straat om te protesteren tegen de “vloedgolf van islamisering van de Duitse samenleving”. Althans, dat is wat ze beweren en zeggen te vrezen.

Duitse politici vrezen imagoschade voor Duitsland, maar weten zich geen raad met het nieuwe fenomeen.

De betogers verenigen zich onder het redelijk bombastische letterwoord Pegida, een nieuw begrip in de Duitse politiek waar de gevestigde politici nog niets mee weten aan te vangen. Het staat voor Patriotische Europäer gegen die Islamisierung des Abendlandes en dat zegt op zich al genoeg over hun “programma”.

Nog duidelijker wordt het als men naar de slogans kijkt die ze meedragen of roepen: Geen sharia in Europa, Duitsland voor de Duitsers, Geen geloofsoorlogen op Duitse bodem, Vrijheid in plaats van islam,  Stop de immigratievloedgolf en Wir sind das Volk.

Vooral dit laatste zet kwaad bloed bij veel Oost-Duitsers, evenals het feit dat die betogers het over hun Montagsdemos hebben. De xenofobe demonstranten komen elke maandag op straat, maar het term Montagsdemos wordt sinds jaren automatisch gelinkt aan de “heldenstad Leipzig”. Daar gingen in 1989 ‘s maandags telkens weer tienduizenden DDR-burgers de straat op tot het Stasi-regime van Erich Honecker ten val kwam.

Wij zijn het volk

Ook de leuze Wir sind das Volk behoort tot de DDR-erfenis van 1989, toen miljoenen burgers het onverschrokken opnamen tegen de dictatuur van de eenheidspartij SED. Die slogan wordt nu ook gestolen en misbruikt. Het is wel niet de eerste keer.

Al in de beruchte oktoberweken van 1989 werd aan de slogan gemorreld, toen uit westelijk Duitsland aangekomen demonstranten hem omturnden tot Wir sind ein Volk. De West-Duitse economische elite liet das Volk in 1989 wel begaan, maar vond hetzelfde volk na de val van de Berlijnse Muur en de hereniging in 1990 niet meer zo nodig.

Velen gaan de straat op uit frustratie, onwetendheid, angst en onvrede met de politiek

Het is zeker niet zo dat al wie nu in Dresden, Kassel of Düsseldorf betoogt een neonazi of rechtse extremist zou zijn. Velen gaan de straat op uit frustratie, onwetendheid, angst en onvrede met de politiek. Politikverdrossenheit, zoals de Duitsers dat noemen.

Maar functionarissen en aanhangers van extreem rechtse groeperingen, worden sinds weken tussen de betogers in Dresden gesignaleerd. Ze zijn blij met, wat zij noemen,“het nieuwe Duitse zelfbewustzijn” en proberen de beweging te kanaliseren in de hoop er toekomstige leden of minstens kiezers uit te halen.

Iedereen die tegen “de anderen” is, mag van Pegida meedoen. Bange blanke man?

Ondertussen heeft die Pegida-beweging ook uitbreiding gekregen. In Dresden waren ze de jongste keer met 15.000; in Kassel, Düsseldorf, Würzburg met minder, maar hun aantal gaat wel in stijgende lijn. In die steden is ook de naam aangepast (KAgida, DÜgida, WÜgida) en in Hannover heeft Hogesa - “Hooligans gegen Salafisten” - al eens de binnenstad ingepalmd.

De eerste buitenlandse cameraploegen en krantenjournalisten zijn ter plekke opgedaagd, tot ontzetting van Duitse politici die imagoschade voor Duitsland vrezen maar zich geen raad weten met het nieuwe fenomeen.

Opiniemakers beginnen analyses te publiceren en hebben het over gefrustreerde, angstige en woedende burgers uit de middenklasse, die zich door de politiek in de steek gelaten voelen. De man in de straat - het gaat zeer zeker niet alleen over ouderen - die tegen de “anderen” is.

Tegen de andere godsdienst, tegen de andere huidskleur, tegen de andere cultuur, tegen de vluchtelingen, tegen de asielzoekers. Iedereen die tegen “de anderen” is, mag van Pegida meedoen. Bange blanke man?

Het weekblad Der Spiegel citeert zelfs een betoger die tegelijk ook tegen de Navo op straat komt, omdat die “ons in een oorlog tegen Rusland wil drijven”. Dat citeren is overigens helemaal niet makkelijk, aldus het blad, omdat bijna iedereen alleen anoniem wil getuigen.

Leugenpers

De man achter Pegida, Lutz Bachmann (41), heeft een heus spreekverbod uitgevaardigd en weigert zelf met die Lügenpresse te praten. Persvrijheid betekent volgens zijn eigen woorden vooral dat ‘ik niet met jullie praat omdat jullie toch alleen maar leugens verkopen’. Wie tijdens de wandelingen - hij schuwt het woord betoging - de media te woord staat, wordt door de ordediensten  -herkenbaar aan hun witte armband- terecht gewezen.

De leider onderstreept voortdurend het vreedzame karakter van zijn “avondwandellngen” en het is inderdaad nog niet tot geweld gekomen, ondanks wat provocaties van linkse tegenbetogers. Die worden trouwens telkens door een indrukwekkende politiemacht op afstand gehouden.

De organisator kwam in aanvaring met het gerecht en zat nog wegens inbraak en drugs dealen achter tralies.

Lutz Bachmann is geen onbekende bij het Duitse gerecht. Hij heeft vroeger in de gevangenis gezeten en is een tijd in het buitenland ondergedoken.  Niet omdat een van zijn eisen -wie iets misdoet moet worden uitgewezen- zou zijn ingewilligd, maar omdat hij op de vlucht sloeg voor de justitie.

Van opleiding is de slagerszoon eigenlijk kok, maar hij werkt nu als zelfstandig graficus in de reclamesector. Hij is in aanvaring gekomen met het gerecht en zat nog wegens inbraak en drugs dealen achter tralies. In 1997 is hij naar Zuid-Afrika gevlucht, drie jaar later heeft hij zich vrijwillig aan de Duitse justitie aangegeven. Hij is overigens nog altijd slechts vrij op voorwaarden.

Zijn bedoeling is om die “wandelingen” zo lang mogelijk voort te zetten, ze over heel Duitsland uit te breiden en overal de nieuwsgierigen te laten aansluiten. In een zeldzaam interview met het boulevardblad Bild, het grootste printmedium van Duitsland, zei hij te zullen doorgaan tot de regering ‘het asielbeleid verandert, het islamistengeweld intoomt en belet dat economische vluchtelingen het land overspoelen om uit te rusten in onze sociale hangmat’. In hetzelfde blad zegt hij geen racist te zijn en helemaal niets tegen oorlogsvluchtelingen en moslims te hebben, maar wel tegen vreemdelingen die het Duitse systeem misbruiken.

Manifestatie tegen Pegida in Dresden. 

Partijen

De gevestigde Duitse politici weten zich geen raad met Pegida en brengen het niet veel verder dan de betogers “rattenvangers” te noemen. De rechts-conservatieve en euro-sceptische Alternative für Deutschland (AfD) is al eens “komen kijken” naar de betogingen, maar heeft openlijk nog niet opgeroepen om mee te doen.

AfD-ondervoorzitter,  Alexander Gauland, noemt de Pegida-acties ‘heel normale manifestaties’ en hoorde vooral veel mensen die zich ‘vreemdeling in eigen land’ voelen.

Bondspresident Joachim Gauck heeft het over chaoten en minister van Binnenlandse Zaken Ralf Jäger van de deelstaat Nordrhein-Westfalen noemt de organisatoren in zijn hoofdstad Düsseldorf ‘neonazi’s in krijtstreeppakken’.

De federale minister van Justitie, Heiko Maas, bestempelt Pegida als een schande voor Duitsland.

Maar in het algemeen kijkt de politiek verwonderd en onbegrijpend tegen het nieuwe fenomeen aan. Bondskanselier Angela Merkel heeft tot nu alleen eens even voor xenofobie gewaarschuwd.

De betogers zetten zich trouwens duidelijk af tegen de politieke partijen. Volksentscheid ins Grundgesetz, is een van hun eisen: de bevolking bij grondwet de mogelijkheid tot een referendum bieden. En een goede raad voor de partijen is er ook. Parteien gute Nacht, Bürger an die Macht, staat op meegedragen spandoeken te lezen.

Bekeerde Duitsers

Op veel harde feiten zijn de angsten van de betogers niet gebaseerd. In Duitsland wonen 82,5 miljoen mensen en 4,5 miljoen daarvan zijn moslims, dus een goede 5 procent. Der Spiegel heeft uitgerekend dat in de deelstaat Saksen -Dresden is daarvan de hoofdstad- slechts 0,1 procent moslims wonen. Dat zijn 4000 mensen op een inwonersaantal van vier miljoen.

Uit cijfers van de Duitse veiligheidsdienst weet men dat er in het hele land 7000 radicale salafisten rondlopen, maar volgens Der Spiegel is daarvan minstens één derde bekeerde Duitsers. Een van de eisen van de betogers - uitwijzen van radicale islamisten - kàn de politiek dus gewoon niet realiseren.

De rechts-extremistische splintergroep NSU kon in Saksen negen immigranten vermoorden. Nooit is er toen een burgerprotest ontstaan vergelijkbaar met de Pegida-marsen

De binnenlandse veiligheid heeft radicale groeperingen in Duitsland in het algemeen goed in het vizier, maar uitgerekend in de oostelijke deelstaat waar nu die massabetogingen plaats hebben, heeft de BND (Bundesnachrichtendienst) flagrant gefaald.

Het is namelijk net daar dat een aantal terroristen van de rechts-extremistische splintergroep NSU (Nationalsozialistischer Untergrund) jarenlang konden onderduiken en negen immigranten hebben vermoord. Nooit is er toen een burgerprotest ontstaan dat ook maar in geringe mate te vergelijken zou zijn met de Montagsdemos van nu.

De stemmingmakerij van Pegida heeft niets te maken met de waarden -vrijheid, democratie, menselijke waardigheid- van de DDR-bugerbeweging, maar ze illustreert wel een tendens binnen de Duitse samenleving.

Volgens de Friedrich-Ebert-Stiftung -de denktank van de sociaal-democratische SPD- is 20 procent van de Duitsers racistisch. In de oostelijke delen klimt het percentage naar 26,9 procent. Liefst 44 procent van de Duitsers heeft “een slechte mening” over asielzoekers, in het oosten stijgt dat cijfer tot 52,8 procent.

De Stiftung is een ernstige instelling en men hoeft dus niet te twijfelen aan de betrouwbaarheid van de studie. Een “enquête” die Bild-Zeitung heeft laten uitvoeren bij 243 (!) proefpersonen is dat heel wat minder. Daarvan zegt zo maar 60 procent van de ondervraagden ‘Ja’ op de tendentieuze opmerking: ‘Ik ben bang van de groeiende invloed van de islam in Duitsland.’

In de vraagstelling wordt de aanzwellende macht van de islam al meteen als een feit geponeerd.

Andere  “studies” hanteren dan weer bedenkelijke cijfers en wakkeren daarmee de stemming aan. Zo is er het voorbeeld dat liefst 70 procent van de Duitsers zou zeggen dat meer dan 21 procent van de totale bevolking moslim zou zijn. In werkelijkheid gaat het om 5 procent.

40 procent zegt dat men, om zich Duitser te noemen, “accentloos Duits” moet spreken.

Soms is zelfs het lachwekkende niet ver af. In de studie van de wetenschapper Naika Faroutan, die wel een representatief staal van 8000 personen ondervroeg, zegt 40 procent dat men, om zich Duitser te noemen, “accentloos Duits” moet spreken.

Wie even naar Beieren gaat, zal al na twee zinnen horen hoe in de zuidelijke deelstaat accentloos Duits wordt gesproken, om van Saksen nog maar te zwijgen. Niemand minder dan de minister-president van Beieren, Horst Seehofer (CSU), is er onlangs in geslaagd zichzelf compleet belachelijk te maken.

Hij bestond het om van gezinnen van vreemde origine te eisen dat zij thuis alleen Duits zouden spreken. Seehofer werd door verschillende media neergesabeld met de vraag of die gezinnen dan voortaan allemaal een inwonende Stasi-agent mogen verwachten.

Zonder jouw steun bestaat MO* niet.

Steun ons en word proMO* voor maar €4/maand of doe een vrije gift. 3190   proMO*’s steunen ons vandaag al. 

Word proMO* of Doe een gift