Hoopt u mee?

‘We blijven collectief blind voor de massale solidariteit die de komende decennia nodig zal zijn’

WHO / Blink Media - Nana Kofi Acquah / @Wikimedia (CC BY-SA 3.0/igo)

Een verpleegster bereidt zich voor om een dosis van COVID-19-vaccin toe te dienen in een ziekenhuis in Ghana.

Nieuwe varianten, een toenemende groep complotdenkers, het blijvend vastklampen aan vaccinpatenten… MO*hoofdredacteur Jago Kosolosky hoort verontrustende geluiden over de pandemie, maar probeert hoopvol te blijven. Hoopt u mee?

We smachten allemaal naar goed nieuws en hoop. De opdracht van MO* is niet om louter goed nieuws te brengen of u gerust te stellen – entertainment vermomd als journalistiek vindt u elders al –, maar de nood aan troost is reëel.

Een pandemie, een energiecrisis, oorlog op het Europese continent… Het lijstje is veel langer, maar volstaat zo al om nood te hebben aan een oppepper.

Wat als we de denkoefening maken en, tegen de verwachtingen in, hoop een kans geven?

Internationale experts (lees: mensen die zich ook vóór 2019 al verdiepten in pandemieën) leggen pessimistische scenario’s voor de toekomst op tafel, en ik zie vandaag te weinig beslissingen of evoluties die in een hoopvollere richting wijzen.

De massale (en meer dan terechte) aandacht voor Oekraïne, samen met de enorme kosten van de wapenwedloop, beloven ook weinig goeds.

Maar ik wil het hoofd niet laten hangen. Wat als we de denkoefening maken en, tegen de verwachtingen in, hoop een kans geven?

Hoop dat optimistische politici, die ongeduldige kiezers gerust willen stellen, gelijk hebben. Zij verkondigen dat de pandemie vervelt tot een endemie, een plaatselijker verspreiding van het virus. Dat het coronavirus dus niet langer de hele wereld, maar enkel bepaalde gebieden zal bedreigen.

Hoop dat nieuwe varianten van het virus niet eenzelfde succesparcours zullen afleggen als omikron. Die variant kreeg ruim baan doordat een globale vaccinatiestrategie uitbleef. Hoop ook dat deze varianten niet besmettelijker of moeilijker op te sporen worden dan hun voorgangers, dat ze niet resistent worden tegen de huidige vaccins, dat ze niet gepaard gaan met zwaardere ziektesymptomen.

Hou de ogen nog even gesloten en hoop dat de boostervaccins, die na verloop van tijd minder bescherming bieden, niet een oneindig en duur verhaal worden. Dat de inspanningen om een preventieve neusspray of een omniumvaccin te ontwikkelen, doeltreffend tegen alle varianten, vruchten afwerpen. Vergeet ook niet te hopen dat de hebzucht en het tribalisme die we vandaag zien plots zullen wijken voor samenwerking en solidariteit.

Hoop net als ik dat nieuwe varianten nérgens ter wereld vrij spel krijgen om zich te ontwikkelen. Al kan enkel een effectief wereldwijde vaccinatie dit voorkomen. En waar het virus vrij kan rondwaren, neemt de kans op nieuwe varianten toe.

Hoop ook dat de patenten eindelijk opgeheven worden en dat farmabedrijven hun winsten investeren in lokale(!) productiecapaciteit in het Zuiden.

Hoop dat mensen die om medische redenen geen vaccin kunnen laten zetten deel mogen blijven uitmaken van een wereld die ‘weer opengaat’.

Hoop ook dat er geen sociaal bloedbad volgt. Dat de patiënten met langdurige covid geen aanhoudende zorg en werkloosheidssteun nodig hebben. Hoop dat dit alles de sociale rechten niet nog meer onder druk zet dan e-commerce en “platformwerk”, vermomde schijnzelfstandigheid, de afgelopen jaren al deden.

Hoop ook even mee met wie nog vertrouwen legt in Covax, het internationaal initiatief om vaccins overal beschikbaar te maken. Na al die tijd wist Covax amper de helft van de beoogde vaccins te verschepen naar andere landen, en dan ging het vaak nog om overschotten die dreigden te vervallen.

Hoop ten slotte ook dat complottheorieën, in tegenstelling tot ieders verwachtingen, snel in populariteit zullen afnemen. Hoop dat meer en meer mensen zullen beseffen dat er geen samenzwering nodig is als verklaring voor deze aanslepende pandemie. De politieke hebzucht en het gebrek aan wereldwijde solidariteit volstonden daarvoor toch ook ruimschoots.

Hoop ook dat meer en meer mensen zullen beseffen dat deze theorieën vanuit onder andere Rusland bewust ondersteund en versterkt worden. Het is 2022 en hybride en digitale oorlogsvoering staan centraal. Hoop dat onze familieleden, vrienden, buren zullen zien dat extreemrechtse partijen in Europa zowel hebben kunnen profiteren van het ongenoegen over de pandemie en de bijhorende maatregelen, als banden onderhouden met het Kremlin.

‘Wat is het ergste dat kan gebeuren? Bereid je voor om dat te accepteren. Ga dan verder met het verbeteren van dat slechtste scenario.’

Ongeziene actie op een enorme schaal blijft de beste investering, want nietsdoen wordt altijd duurder dan de rekening nu betalen. We lijken haast collectief blind voor hoeveel lokale en internationale solidariteit er nodig zal zijn om terug te keren naar een wereld die we kunnen herkennen.

‘Wat is het ergste dat kan gebeuren? Bereid je voor om dat te accepteren. Ga dan verder met het verbeteren van dat slechtste scenario’, zo schreef de Amerikaanse denker en schrijver Dale Carnegie. De gigantische individuele inspanningen, van vrijwilligers, zorgverleners, leerkrachten, van ons allemaal, maken me hoopvol. Er valt veel te hopen, maar hoop alleen is nooit voldoende.

Deze commentaar werd geschreven voor het lentenummer van MO*magazine. Voor slechts 32 euro kan je hier een jaarabonnement nemen! Je kan ook proMO* worden voor slechts 4 euro per maand. Je krijgt dan ook ons magazine toegestuurd en je steunt daarmee ons journalistiek project. Opgelet: Knack-abonnees ontvangen MO* automatisch bij hun pakket.

Zonder jouw steun bestaat MO* niet.

Steun ons en word proMO* voor maar €4/maand of doe een vrije gift. 3184   proMO*’s steunen ons vandaag al. 

Word proMO* of Doe een gift

Over de auteur

  • Hoofdredacteur MO*

    Jago Kosolosky (°1991) staat sinds 1 augustus 2020 aan het hoofd van MO* en MO.be. Hij volgde Gie Goris op, hoofdredacteur van MO* van bij het ontstaan van de publicatie in 2003.