Mustafa Hijri: ‘Het Iraanse regime is één van de grootste bondgenoten van de IS’

Vorig jaar kreeg het onoverzichtelijke conflict in het Midden-Oosten er nog een brandhaard bij. Na een twintigjarige wapenstilstand namen de strijders van de Democratische Partij van Iraans Koerdistan (DPIK) opnieuw de wapens op tegen de aartsvijand, de Iraanse Republiek. De 71-jarige DPIK-leider Mustafa Hijri legt per e-mail aan MO* uit waarom.

© pdki.org

 

Sinds de nucleaire deal met Iran, zijn de betrekkingen met de Westerse landen sterk verbeterd. Volgens de Iraanse Koerden draagt die deal rechtstreeks bij tot meer tribale, etnische en religieuze oorlogen in het Midden-Oosten. Zo zegt Mustafa Hijri (71), de algemeen secretaris van de Democratische Partij van Iraans Koerdistan (DPIK) in een interview met MO*. 

Mustafa Hijri: Na de val van Saddam Hoessein richtte men in Irak de Koerdische Autonome Regio op. Na vele jaren van oorlog en de opoffering van duizenden levens was dat een oude droom die werkelijkheid werd. Elke Koerd ter wereld wilde deze democratische regering dan ook met alle mogelijke middelen verdedigen. Ook DPIK, de verdediger van de Koerdische minderheid in Iran, droeg haar steentje bij door de nieuwe regio te beschermen tegen aartsvijand Iran. Sindsdien kende het Midden-Oosten veel grote crises, en dan vooral in die landen waar de Koerdische gemeenschappen worden onderdrukt: Iran, Irak, Syrië en Turkije. Koerden worden quasi voortdurend gedwongen om hun nationale en humanitaire rechten te beschermen en daarbij maken ze gebruik van elke gevechtsmethode. Onlangs toonden onze Peshmerga zich opnieuw in het hart van ons moederland (de Koerdische regio in Iran, red.) Daarvoor waren twee redenen: de Koerden in Iran waren steeds meer vragende partij én de vrees dat Iran de Koerdische Autonome Regio zou omverwerpen was weg. Het land heeft internationaal een goede reputatie verworven, wordt gesteund door andere naties en is wettelijk erkend in de Iraakse grondwet.

Ik wil duidelijk maken dat onze Peshmerga daar niet zijn om onrust te stoken, maar om de burgerrechten van de Koerden te beschermen. In 2016 lokten de Iraanse strijdkrachten gevechten uit door onze mensen te beschieten. We konden niet anders dan onszelf te beschermen.

De internationale gemeenschap laat vooralsnog niets van zich horen.

Mustafa Hijri: De internationale gemeenschap laat enkel van zich horen over universele en samenhangende burgerlijke campagnes zoals de Arabische Lente, of over partisanenoorlogen zoals in de door IS bezette regio’s.

De Iraanse tirannie maakt het simpelweg onmogelijk om deze burgerlijke eenheid te creëren. Ons doel is om dit bewustzijn te verspreiden onder onze broeders in het oostelijke deel van het grote Koerdistan (de Koerdische gebieden in Turkije, Syrië, Irak en Iran samen, red.) en in de nabije toekomst genoeg aandacht en steun van andere regeringen te vragen. Dat wordt een ingewikkeld en tijdrovend proces.

In de jaren tachtig stopte DPIK de strijd met Iran om de Koerdische Autonome Regio van Iraanse represailles te sparen. Ook nu, na de recent heropgestarte gevechten, vragen sommigen in Iraaks Koerdistan dat DPIK de wapens neerlegt. Hoe reageert u op die vraag?

‘Wij zijn niet klaar om onze wapens nu al neer te leggen, ongeacht van wat onze vrienden in Irak ons aanraden.’

Mustafa Hijri: Wij zijn niet klaar om onze wapens nu al neer te leggen, ongeacht van wat onze vrienden in Irak ons aanraden. We hebben al heel wat obstakels overwonnen in onze strijd tegen de dictatuur. We zijn erin geslaagd om een nieuwe groep van jonge vrijwilligers te rekruteren om onze militaire expedities over de grens te lanceren. De Islamitische Republiek is de voorbije twintig jaar al zoveel tussengekomen. Wij hebben geen enkele intentie om onze strijd te stoppen.

Islamitische Staat en Iran

Op welke manier veranderde de komst van een terreurgroep als de Islamitische Staat de dynamiek in de regio?

Mustafa Hijri: In een regio als het Midden-Oosten is er niet veel nodig om de delicate balans tussen de verschillende grootmachten te verstoren. De Islamitische Republiek maakt handig gebruik van deze situatie door IS wapens te geven om Mosul te bereiken en door hun troepen ongemerkt in IS te laten infiltreren. Als radicaal-islamitische beweging zou de IS logischerwijze ook sjiieten aanvallen, maar door de tussenkomst van Iran veranderden ze hun doelwitten eerst naar soennieten en vervolgens naar Koerden. Het resultaat daarvan was vernietiging en bloedvergieten.

‘Wie de situatie aandachtig analyseert, zal merken dat de IS haar terreuractiviteiten in zowat elk land in het Midden-Oosten heeft ontplooid, maar nog niet één schot in de richting van de Iraanse regering heeft afgevuurd.’

Iran kon diep tot in Irak penetreren, en dus ook in Koerdisch grondgebied. Men richtte een terroristenleger op onder de naam van Hashdi Shabi (People’s Mobilization Forces, een paraplugroep van een veertigtal milities die in Irak strijden tegen de IS, red.) Het krijgt zijn orders rechtstreeks van Iraanse politici. Het jaagt onze Peshmerga op en stookt onrust tussen de Koerdische partijen in Irak. Wie deze situatie aandachtig analyseert, zal merken dat de IS haar terreuractiviteiten in zowat elk land in het Midden-Oosten heeft ontplooid, maar nog niet één schot in de richting van de Iraanse regering heeft afgevuurd.

Door een nieuw front op de Iraaks-Iraanse grens te openen, keren veel Peshmerga-strijders terug van de oorlog tegen de IS. Verzwakt u daarmee die strijd niet?

Mustafa Hijri: Het Iraanse regime is, in tegenstelling tot wat algemeen wordt aangenomen, één van de grootste bondgenoten van de IS. Wij gaan er dus van uit dat elk gevecht met Iran onrechtstreeks ook een verzwakking van de IS inhoudt.

Hoe evalueert u de rol van Europa in de conflicten in het Midden-Oosten?

Mustafa Hijri: De Europese landen hebben, enkel en alleen om hun commerciële relaties en voordelen niet te verliezen, de agressieve politiek van Iran en al haar misdaden en schendingen van de mensenrechten door de vingers gezien. Iran kreeg een vrijgeleide om haar invloed over Syrië, Irak en Libanon uit te spreiden. Deze landen worden feitelijk bestuurd door Iran en niet door de zogezegde regeringen.

Het Westen, de Verenigde Staten voorop, wast haar handen in onschuld. Ze hebben aan hun democratische en humanitaire verplichtingen in het Midden-Oosten verzaakt, enkel en alleen omwille van de handelsvoordelen met Iran. Europa moet waakzaam zijn voor de bittere gevolgen van deze lakse houding. Haar migranten- en terreurcrisis is daar een rechtstreeks gevolg van. Europa’s politieke en economische welvaart hangt op lange termijn vast aan de ideologie van Iran. Ze moet de dictatuur bevechten.

Nucleaire deal

De nucleaire deal tussen het Westen en Iran van begin 2016 ontdooide een jarenlange gespannen relatie. Mohammed Salih Qadiri, lid van uw Centraal Comité, zei dat de Iraanse nucleaire deal de leeftijd van het Iraanse regime met 25 jaar verlengde. Voelt u zich bedrogen door de grootmachten?

Mustafa Hijri: Wij geloven dat de binnenlandse financiële en economische welvaart dit regime helpt om haar terroristische hulpjes Hezbollah, de Jemenitische Houthi en het regime van Bashar al-Assad in Syrië te onderhouden. Deze deal draagt dus rechtstreeks bij tot meer tribale, etnische en religieuze oorlogen in het Midden-Oosten.

© pdki.org

 

WikiLeaks onthulde onlangs e-mails tussen het Koerdische ministerie van Olie en Turkse officials waaruit de ernst van de financiële en politieke crisis in de Koerdische Regio blijkt. Sommigen vrezen zelfs voor een burgeroorlog.

Mustafa Hijri: Ik heb geen weet van deze e-mails, maar de relaties tussen Iraaks Koerdistan en Turkije zijn geen geheim. Die worden formeel weergegeven in onze media. Ik geloof wel dat de Koerdische regering voor een kritisch moment in haar bestaan staat, zowel politiek als economisch. De interventie van Iran in Irak en Koerdistan speelt daarbij een grote en ontwrichtende rol.

‘Iran is zonder enige twijfel de grootste mensenrechtenschender op dit continent. De verantwoordelijkheid om hieraan een eind te maken valt op de schouders van alle democratische naties.’

In november nog waarschuwde de Iraanse majoor-generaal Yahya Rahim Safavi de Iraakse Koerdische Regio voor samenwerking met Irans vijanden. Hij beschuldigde Saoedi-Arabië ervan DPIK te bewapenen. Kloppen deze beschuldigingen?

Mustafa Hijri: Deze beschuldigingen zijn op niets gebaseerd. Dit regime arresteert en vermoordt journalisten en activisten die ook maar de minste kritiek leveren. Ze worden beschuldigd van spionage voor Israël of Amerika en nu ook Saoedi-Arabië. Wij krijgen geen hulp van Saoedi-Arabië, laat dat duidelijk zijn.

U deed al een oproep aan de Amerikaanse president Trump om Irans rol in het Midden-Oosten te verkleinen. Wat verwacht u van hem?

Mustafa Hijri: Elke liberale ziel in de bezette landen snakt naar vrijheid en democratie. Het is dan ook niet meer dan normaal dat we de grootmachten niet alleen vragen om deze misdaden tegen de mensenrechten te stoppen, maar dat we ook hun volle bescherming verwachten. Iran is zonder enige twijfel de grootste mensenrechtenschender op dit continent. De verantwoordelijkheid om hieraan een eind te maken valt op de schouders van alle democratische naties.

 

*Op vraag van de auteur, publiceren we dit artikel anoniem. De vraag kwam er om eventuele toekomstige reizen in de regio niet in het gedrang te brengen. 

Zonder jouw steun bestaat MO* niet.

Wil je dat MO* dit soort verhalen blijft brengen?
Steun ons en word proMO* voor maar €4/maand of doe een vrije gift. 2409  proMO*’s steunen ons vandaag al.

Word proMO* of Doe een gift