Palestijnen vestigen hun hoop op Europese Unie nu VS rechtuit kant van Israël kiezen

Palestijns ambassadeur: ‘Ik roep de EU op om het vredesproces in handen te nemen’

Brecht Neven

‘In mijn hoedanigheid van ambassadeur zou ik graag een oproep lanceren gericht aan de EU en haar lidstaten om het vredesproces in handen te nemen.’

Abdalrahim Alfarra, de Palestijnse ambassadeur in Brussel lanceert een oproep aan de Europese Unie om het Palestijnse vredesproces in handen te nemen. Hij stelt dat de EU nu moet handelen, voordat de Trump-administratie verder gaat met het uitrollen van zijn plannen voor het Midden-Oosten.

Jared Kushner, schoonzoon en adviseur van de Amerikaanse president Donald Trump, presenteerde dinsdag zijn langverwachte vredesplan voor het Israëlisch-Palestijnse conflict op een conferentie in Bahrein. Vreemd genoeg repte Kushner bij de voorstelling van dat vredesplan met geen woord over de politieke situatie. ‘Economy first’, luidde het. Maar twee partijen waren niet aanwezig: de Israëli’s waren niet uitgenodigd en de Palestijnen wezen het voorstel van de hand.

In ware TEDx-stijl lanceerde Kushner zijn “workshop voor de vrede”: met investeringen ter waarde van zo’n 50 miljard euro poogt Kushner de Palestijnen zoet te houden. Het politieke luik van het vredesplan presenteren de VS pas na de Israëlische verkiezingen in september. Al lijkt “de deal van de eeuw”, zoals Trump het plan noemde, zonder steun van de Israëli’s én Palestijnen doodgeboren.

‘Eerst een eigen staat, dan economische thema’s’

Vorig jaar erkende Trump Jeruzalem als hoofdstad van Israël en vestigde hij er de Amerikaanse ambassade. Het kantoor van de Palestijnse Bevrijdingsorganisatie PLO in Washington werd gesloten. De Amerikaanse financiële steun voor de UNRWA (de VN-organisatie die hulp verleent aan Palestijnse vluchtelingen) is stopgezet.

En enkele weken geleden verklaarde de VS-ambassadeur in Israël aan de New York Times dat Israël het recht heeft om delen van de Westelijke Jordaanoever te annexeren onder bepaalde omstandigheden.

Het hoeft dan ook niet te verbazen dat de Palestijnen zich erg weigerachtig opstellen tegenover het Amerikaanse vredesplan.

‘Het was vanaf het begin duidelijk dat de conferentie in Bahrein als enige doel had om de relatie tussen bepaalde Arabische landen en Israël te verbeteren’

‘De Palestijnse zaak is een politiek dossier, geen economisch ’, zegtde Palestijns ambassadeur voor de EU, België en Luxemburg. ‘Voor er iets gebeurt, zal er een politieke oplossing moeten komen, met internationale legitimiteit. Gesteund door de EU en de VN.’

Die oplossing begint volgens Alfarra bij het oprichten van een Palestijnse staat, volgens de grenzen van 4 juni 1967, met Jeruzalem als hoofdstad. ‘Pas daarna kunnen we over al de rest praten. Over infrastructuurwerken en economische thema’s. Maar de Amerikanen doen nu compleet het tegenovergestelde. Ze gaven Israël het recht om Jeruzalem te annexeren en erkenden het als hoofdstad van Israël. Ze zetten alle steun aan Palestijnse hulporganisaties, met UNRWA op kop, stop. En nu komt er opeens met veel kabaal een plan om de leefomstandigheden van de Palestijnen te verbeteren.’

‘De Amerikanen weten zelf heel goed dat dit nergens naartoe gaat. Met 50 miljard op de proppen komen en wat voor de camera’s zwaaien, dat gaat helemaal nergens over zonder de steun van de Palestijnen.’

Opvallend was dat Kushner nooit het woord Palestina gebruikte maar het steeds had over Gaza en de Westelijke Jordaanoever. Hij zei ook niets over de Israëlische bezetting. Beginnen de VS langzaam aan annexatie te denken?

Abdalrahim Alfarra: De EU heeft gelijk wanneer ze de VS zeggen dat je het economische niet zomaar kan loskoppelen van het politieke. Helaas lijkt Trump dat niet te begrijpen. De wil van Israël lijkt hij echter zeer goed te begrijpen. De VS-ambassadeur in Israël, David M. Friedman, zegt dat Israël het recht heeft om de Westelijke Jordaanoever te annexeren. Dat is ongezien.

‘Met ons land wordt er niet gepraat, er wordt óver ons gepraat’

In de internationale politiek gaat het altijd over landen die met elkaar overleggen, maar met ons land wordt er niet gepraat. Er wordt óver ons gepraat. De oplossing is simpelweg de bestaande VN-resoluties toepassen. De VN schreef letterlijk al duizenden resoluties over het oprichten van een Palestijnse staat. En nu komen de Amerikanen opeens vertellen dat ze de boel gaan oplossen door er miljarden dollars tegen aan te gooien.

VN-resolutie 181 van 29 november 1947 is heel duidelijk en spreekt over het verdelen van historisch Palestina in een Israëlische en een Palestijnse staat. Hier kwam zeer weinig van in huis. Waarom moeten wij al 60 jaar wachten op onze staat?

Het politieke luik van het plan wordt pas voorgesteld na de komende Israëlische verkiezingen. Waarom doen de Amerikanen dit?

Abdalrahim Alfarra: In feite hebben de Amerikanen hun politieke plan al uitgevoerd. Het verhuizen van de Amerikaanse ambassade naar Jeruzalem, het stopzetten van alle hulp aan UNRWA, dát is het Amerikaanse plan. Wat ik verwacht na de Israëlische verkiezingen in september? De Amerikaanse ambassadeur zei dat Israël het recht heeft bepaalde steden op de Westelijke Jordaanoever te annexeren, dat zegt genoeg.

Dit is een poging van de Amerikanen om het Palestijnse volk om te kopen?

Abdalrahim Alfarra: Exact. Dat is ook de reden waarom we dit aanbod weigeren. Er heerst al lang verdeeldheid tussen het bestuur op de Gazastrook en de Westelijke Jordaanoever. Toch is dit de eerste keer in 13 jaar dat alle Palestijnse partijen aan hetzelfde zeel trekken. Iedereen kant zich tegen de Amerikaanse deal, het Palestijnse volk is verenigd.

Je zou kunnen zeggen dat de conferentie de relatie tussen een aantal Arabische landen en Israël verder normaliseert. Wat is het Palestijnse standpunt hierover?

Abdalrahim Alfarra: Het was vanaf het begin duidelijk dat de conferentie in Bahrein als enig doel had om de relatie tussen bepaalde Arabische landen en Israël te verbeteren. Israël streeft hier al erg lang naar en Trump wil hen een handje helpen. Maar Irak, Koeweit en Algerije stuurden geen delegatie. De vertegenwoordigers van de Arabische landen die er wel waren, waren geen topdiplomaten maar functionarissen onderaan de ladder.

Ook Saudi-Arabië blijft de Palestijnse zaak steunen. Het door de Arabische liga gelanceerde vredesinitiatief uit 2002 werd nooit aanvaard door Israël. Hoe kunnen de Amerikanen nu verwachten dat de relaties tussen Israël en de Arabische landen erop vooruitgaan als Israël elke uitgestoken hand weigert? De dag voor de conferentie zei de koning van Saudi-Arabië nog dat het land niets anders zal accepteren dan de eisen van het Palestijnse volk, een eigen staat.

‘Het zijn dan wel de regeringen die officieel beslissen, maar het Arabische volk weigert toenadering met Israël’

Ja, er zijn vredesverdragen tussen Israël, Egypte en Jordanië. En ja, deze twee landen hebben ambassades in Israël, maar eigenlijk verandert dat weinig aan de zaak. Het zijn dan wel de regeringen die officieel beslissen, maar het Arabische volk weigert toenadering met Israël. Afgelopen woensdag waren er in heel de Arabische wereld protesten tegen de Amerikaanse deal. We zijn niet tegen vrede, maar Israël moet de rechten van het Palestijnse volk herstellen.

Nooit eerder was een Amerikaanse regering zo pro-Israël. Wie is volgens u de meest geschikte partij om het vredesproces te leiden?

Abdalrahim Alfarra: Trump is een zakenman en denkt op dezelfde manier aan politiek te kunnen doen. Maar geen enkele Palestijn zal het geld van Trump aanvaarden en in ruil zijn land en rechten afstaan. Een oplossing kan er enkel komen door het internationaal recht te respecteren.

Waarom neemt de Europese Unie niet het voortouw? Europa heeft goede relaties met het Midden-Oosten, is geografisch dichtbij en heeft historische, religieuze en culturele banden met de regio. De Palestijnse zaak is de sleutel tot wereldvrede. Een rechtvaardige oplossing voor de Palestijnse kwestie kan een nieuw begin zijn voor het hele Midden-Oosten. Europa lijkt dat goed begrepen te hebben.

Ik ben proMO*

Met MO* zorgen wij voor écht nieuws over echte mensen in heel de wereld. Wil je ook ons unieke journalistieke project mogelijk maken? Word dan proMO*. Als proMO* word je lid van onze community, mag je gratis naar al onze events en kan je in dialoog gaan met onze journalisten. Je bent proMO* voor € 4/maand of € 50/jaar.

Geweldig! Ik word proMO*

De EU heeft goede relaties met de Arabische landen én met Israël. Ik zie niet in waarom de EU de zaak niet in handen zou nemen. Helaas ben ik niet in de positie om het proces op gang te brengen, dat zal de EU zelf moeten doen.

Na het verhuizen van de Amerikaanse ambassade naar Jerusalem volgde echter nogal een halfslachtig statement van de EU. Hebt u nog vertrouwen in de EU?

Abdalrahim Alfarra: De EU dringt er al vanaf het begin op aan dat er een oplossing komt. De EU is heel duidelijk en gelooft nog steeds in een tweestatenoplossing. Je kan Jeruzalem niet zomaar als deel van Israël beschouwen, ook de Verenigde Naties erkennen dat Jeruzalem bezet gebied is. De vraag is: wat kán de EU doen? Ze is nu aan zet, voor de Amerikanen hun politieke plannen bekendmaken in september, na de Israëlische verkiezingen. We hebben nood aan een alomvattende oplossing die de grenzen van 1967 erkent. Enkel zo kunnen we de vrede garanderen.

‘We hebben de EU nodig om het Palestijnse volk te redden’

In mijn hoedanigheid van ambassadeur zou ik graag een oproep lanceren gericht aan de EU en haar lidstaten om het vredesproces in handen te nemen. We hebben de EU nodig om het Palestijnse volk te redden. We hebben de EU nodig om tot een oplossing te komen en de mensenrechten van het Palestijnse volk te respecteren. De EU moet zo snel mogelijk de Palestijnse staat erkennen, net zoals de EU ook Israël erkent.

Zonder jouw steun bestaat MO* niet.

Wil je dat MO* dit soort verhalen blijft brengen?
Steun ons en word proMO* voor maar €4/maand of doe een vrije gift

Word proMO* of Doe een gift

Over de auteur

  • Freelance journalist

    Brecht Neven schreef als freelancejournalist al voor MO* Magazine, Knack, Apache en Vice. Hij studeerde politieke wetenschappen (UGent) en journalistiek (VUB).