Klimaatactietop in New York

‘De wereld doorziet jullie verraad. Wij zullen jullie dat niet vergeven’

(c) Reuters

 

De Verenigde Naties organiseren deze week niet alleen de jaarlijkse Algemene Vergadering, maar ook een aantal topontmoetingen. De Klimaat Actie Top van vandaag, maandag, is daarvan de meest zichtbare en de meest urgente.

Guterres: ‘Er is niets dat meer kost dan niets doen en doorgaan met het subsidiëren van de fossiele industrie’

VN secretaris-generaal Antonio Guterres vatte de opdracht voor deze week samen in twee woorden: ambitie en actie. Hij herhaalde in zijn openingstoespraak nogmaals dat hij niet gevraagd heeft om mooie woorden, maar om harde daden.

Guterres schetste de destructie die klimaatverandering reeds teweeg brengt, al benadrukte hij ook de hoop die overeind blijft. Er zijn al technologische mogelijkheden en er blijft een kans op een faire globalisering die klimaatverandering afremt en beter hanteerbaar maakt.

En voor al wie zich zorgen maakt over de kosten van noodzakelijke actie, had Guterres een duidelijk antwoord: er is niets dat meer kost dan niets doen en doorgaan met het subsidiëren van de fossiele industrie. Want dat betekent dat we doorgaan met het financieren van orkanen, overstromingen en dodelijke pollutie.

Daar moet volgens de VN-secretaris generaal een einde aan komen. ‘We moeten vervuiling belasten, niet de mensen’, besloot Guterres.

Dre jonge voortrekkers van de klimaatbeweging kregen daarna het woord. De Braziliaanse Paloma Costa vroeg zich af of het echt nodig was om eerst de Amazone te zien branden vooraleer in actie te komen. En dan nog, zei ze, hebben we geen behoefte aan jullie gebeden, maar aan jullie actie. Ze riep op om vooral te luisteren naar inheemse stemmen, en om in elke natie van de wereld een klimaattoestand uit te roepen. Niet als een symbolische daad, maar als uiting van reële prioriteit.

De interventie van Greta Thunberg was bijzonder emotioneel, hard en direct.

‘Jullie hebben mijn dromen en mijn kindertijd gestolen met jullie lege woorden’

‘Ik zou hier niet moeten zitten, ik zou op de schoolbanken moeten zitten, aan de andere kant van de oceaan. Maar jullie komen naar ons, jongeren, op zoek naar hoop. Hoe durven jullie? Jullie hebben mijn dromen en mijn kindertijd gestolen met jullie lege woorden. En dan ben ik nog bij de gelukkigen. Mensen lijden, mensen sterven en hun ecosystemen storten in, we staan aan het begin van een massale extinctie, en jullie kunnen enkel spreken over geld en over sprookjes van eeuwige economische groei. Hoe durven jullie?’

‘De wetenschap is al meer dan dertig jaar kristalhelder. Hoe durven jullie blijven wegkijken? En hier komen zeggen dat jullie genoeg doen, terwijl het beleid en de oplossingen die nodig zijn nog nergens te bespeuren vallen? Jullie zeggen dat jullie ons horen en de urgentie van de boodschap begrijpen. Maar hoe triest en kwaad ik ook ben, ik weiger dat te geloven. Want als jullie echt zouden begrijpen waar we voor staan, en toch zouden blijven falen om te handelen, dan zouden jullie kwaadaardig zijn, en dat wil ik niet geloven.’

‘Hoe durven jullie zeggen dat het opsouperen van het koolstofbudget (om onder 1,5°C opwarming te blijven) opgelost kan worden met business as usual en wat technologische innovatie? Met de huidige uitstootniveaus zal dat hele resterende C02-budget opgesoupeerd zijn in minder dan 8,5 jaar. Er zullen hier weer geen plannen voorgesteld worden in overeenstemming met deze cijfers, want jullie zijn nog steeds niet volwassen genoeg om de zaken te benoemen zoals ze zijn.’

‘Wij trekken hier en nu de lijn in het zand. De wereld ontwaakt en de verandering komt eraan, of jullie dat willen of niet.’

‘Jullie laten ons in de steek, maar jongeren beginnen jullie verraad te doorzien. De ogen van alle toekomstige generaties zijn op jullie gericht. En als jullie ervoor kiezen om ons in de steek te laten, zullen wij jullie dat nooit vergeven.’

‘Wij trekken hier en nu de lijn in het zand. De wereld ontwaakt en de verandering komt eraan, of jullie dat willen of niet.’

In de rij staats- en regeringsleiders die daarna hun ambities en acties kwamen aankondigen, viel de Indiase premier Narendra Modi in negatieve zin op. Hij had weinig concrete ambitie te melden, buiten een herhaalde nadruk op het creëren van bewustzijn bij de bevolking voor de noodzaak aan gedragsverandering.

Daartegenover klonk Nieuw-Zeelands premier Jacinta Adern ronduit visionair. Zij engageert haar land om tegen 2023 alle elektriciteit op hernieuwbare manier op te wekken, en heeft de ambitie om de Nieuw-Zeelandse landbouw om te bouwen tot de meest duurzame ter wereld.

Zonder jouw steun bestaat MO* niet.

Wil je dat MO* dit soort verhalen blijft brengen?
Steun ons en word proMO* voor maar €4/maand of doe een vrije gift

Word proMO* of Doe een gift

Over de auteur

randomness