Hoofdredacteur voor één dag: “Journalistiek is hollen”

‘Vandaag is het Zuiddag en ik mag mijn droomjob uitoefenen. Ik ben hoofdredacteur van MO*’, schrijft Safae El-Hassouni. De passage van deze nieuwe hoofdredacteur beviel MO* uitstekend. Hieronder haar verslag.

Ik mocht op donderdag 16 oktober een dag rondlopen in Brussel met hoofdredacteur Gie Goris.  De redactie onthaalde mij zeer goed, ik voelde mij thuis.  Maar eerlijk gezegd is deze job leuk maar niet zo evident. Je moet van de ene plaats naar de andere hollen en tussentijds ook nog een artikel schrijven.

Wij gingen in de voormiddag naar de KVS voor een conferentie over re-integratie van afgewezen en teruggestuurde asielzoekers. Dat betekent aandachtig zijn tijdens de conferentie, luisteren, notities nemen, mensen interviewen en dan terug naar het kantoor gaan om de verzamelde informatie te verwerken en er een artikel mee te schrijven.

Geen tijd voor een lunch, al is schrijven en tegelijkertijd eten niet zo gemakkelijk. Nog voor de tekst klaar is, moet er alweer gerend worden. Ditmaal naar het Vlaamse Parlement om daar een debat van jongeren  bij te wonen,  en dan terug naar het kantoor om verder aan het artikel te werken. 

Mislukte migratie, nieuwe perspectieven

De voormiddagconferentie in de KVS was georganiseerd door Caritas International, naar aanleiding van de tiende verjaardag van haar programma’s op het vlak van re-integratie van teruggestuurde asielzoekers waarvan al meer dan 3236 mensen geprofiteerd hebben in vijftig landen.

Ine Lietaert, onderzoekster  van universiteit Gent stelde haar onderzoek  “Longitudinale studie terugkeer naar Armenië en Georgië” voor tijdens de conferentie. Het doel van de studie was om terugkeerders zelf aan het woord te laten over hun terugkeerervaring. Een van de conclusies was dat de Assisted Voluntary Return-programma’s mensen vaak hielpen om op een waardige manier terug te keren, na wat toch vaak aangevoeld wordt door henzelf en door de omgeving als een mislukte migratie.

Met name het feit dat de steun niet ophoudt bij het geven van een som geld, maar dat via lokale partners langdurige begeleiding voorzien wordt, draagt bij tot het creëren van perspectief en hoop. Al zijn de ervaringen van de terugkeerders zeker niet allemaal positief.

Recht op jong zijn

In de namiddag woonde ik in het Vlaamse parlement een zitting bij die georganiseerd was door Zuiddag zelf. Honderd jongeren debatteerden er rond  het thema “Recht op jong”. Ze waren in groepen verdeeld en elke groep had een naam en een stelling. Hun groepsnaam reflecteerde hun stelling.  Bijvoorbeeld,  groep 1 heette “psycholoog” en hun stelling was in verband met  pro-Deopsychologen voor jongeren die gepest worden op school. Een andere groep legde de nadruk op het recht op gelijke kansen en vrijheid van meningsuiting.

Tijdens het debat over verschillen tussen diverse richtingen binnen dezelfde school, merkte een leerlinge Verzorging op: ‘Wij, van BSO, kunnen pudding maken. Die van ASO kennen de theorie.’

Een van de sterkere momenten van het debat waren de tussen komsten van Mohamed Hadad en Imad Khawaldi, de twee Palestijnse  jongeren van Theatre Day Productions uit Gaza. Dat project, een partner van Broederlijk Delen, staat dit jaar centraal in de Zuiddag-campagne. Toen de Vlaamse jongeren het over bescherming en verantwoordelijkheid hadden, stelden de Palestijnse jongeren dat voor hen maatschappelijke verantwoordelijkheid opnemen geen mogelijke keuze maar een dwingende noodzakelijkheid is, gezien de toestand van voortdurende oorlog en onderdrukking waarin ze leven.

Leerzaam

Ik heb vandaag een belangrijke ervaring opgedaan. Als ik later een job ga kiezen, dan wil ik eerst een soort “proef” doen zoals vandaag om te zien of de job mij wel boeit. Hoofdredacteur zijn leverde me alvast een leuke, interessante en leerrijke dag op.

Maak MO* mee mogelijk.

Word proMO* net als 3205   andere lezers en maak MO* mee mogelijk. Zo blijven al onze verhalen gratis online beschikbaar voor iédereen.

Ik word proMO*    Ik doe liever een gift