Na dertig jaar opdrogen lopen Iraakse meren weer vol

Nieuws

Satellietbeelden tonen sterke groei van de oppervlakte

Na dertig jaar opdrogen lopen Iraakse meren weer vol

Na dertig jaar opdrogen lopen Iraakse meren weer vol
Na dertig jaar opdrogen lopen Iraakse meren weer vol

IPS

03 oktober 2020

Twee van de grootste meren in Irak tonen na dertig jaar van dalende waterstanden weer tekenen van beterschap. Dat blijkt uit satellietbeelden van de Amerikaanse ruimtevaartorganisatie NASA.

Synaps commons / Wikimedia (CC BY-SA 4.0)

Het Habbaniyameer in 2019

Synaps commons / Wikimedia (CC BY-SA 4.0)

In de afgelopen dertig jaar hebben veel van de grote meren in Irak te maken gehad met sterk dalende waterstanden als gevolg van de droogte, stuwdammen en opeenvolgende conflicten in de regio. Twee meren in het bijzonder, Milh en Habbaniyah, kenden een enorme daling en dreigden als populaire toeristische trekpleister te verdwijnen.

Vakantieoord

De twee meren, enkele kilometers ten westen van Karbala, zijn met elkaar verbonden. Het Milh-meer werd in de jaren zeventig gecreëerd om overtollig water uit het Habbaniya-meer op te vangen.

Milh was toen een van de grootste meren van Irak en een populaire recreatieplek in de jaren 1980. De eilanden in het meer dienden als belangrijke broedgebieden voor vogelsoorten zoals de flamingo.

Maar door de droogte en het afsluiten van de verbindingswaterwegen begonnen de meren op te drogen. Daardoor nam ook het zoutgehalte toe en verdwenen verschillende vissoorten. Ook het toerisme nam af toen het meer en de nabijgelegen gemeenschappen te lijden hadden onder droogte en oorlog.

Beterschap

Nu blijkt uit satellietbeelden van de NASA dat de meren in augustus een veel grotere oppervlakte innamen dan in dezelfde periode in 2018.

De reden voor de stijgende waterstanden in de twee meren is niet meteen duidelijk. Uit satellietdata en metingen op de grond kan niet geconcludeerd worden dat er meer neerslag viel in de buurt. Meer stroomopwaarts, in het noorden en centrum van het land, was dat wel het geval.

Mogelijk zijn er ook veranderingen in het dambeheer en het opslagbeleid langsheen de Eufraat. Eerder is al gebleken dat dammen en reservoirs langs de Tigris en de Eufraat een sterke invloed kunnen hebben op de waterstanden van de rivieren.