Middenveld klaagt ‘absurde en gevaarlijke praktijk’ van het CGVS aan

‘Het dilemma van intacte meisjes: kiezen tussen clitoris of mama’

Unicef / Olivier Asselin / Flickr (CC BY-SA 2.0)

 

Op de internationale dag tegen vrouwenbesnijdenis roepen verschillende organisaties uit het middenveld het Commissariaat-generaal voor de Vluchtelingen en de Staatlozen (CGVS) op om snel een einde te maken aan een Kafkaiaanse regeling die kinderen van hun moeder dreigt te scheiden.

Zes februari is de mondiale dag tegen vrouwenbesnijdenis. In België is iedereen het erover eens dat deze schadelijke traditionele praktijken die trouwens zwaar worden gestraft in onze Strafwetboek, veroordeeld moeten worden. Geen redelijk mens verdedigt dat het in het belang van een meisje zou zijn om verminkt te worden.

Vrouwenbesnijdenis is een onmenselijke en vernederende behandeling, zowel volgens het Belgisch als het internationaal recht. Meisjes die in het land van herkomst verminking riskeren, hebben recht op bescherming. In België krijgen ze de vluchtelingenstatus.

Onlangs veranderde de praktijk van de asielinstanties evenwel. Het gevolg is minder bescherming voor de slachtoffers, meer rechtsonzekerheid, en misschien zelfs nieuwe verminkingen, die vermeden hadden kunnen worden.

In de meeste gevallen komt een ouder met een kindje naar België om het meisje voor verminking te beschermen. Voor 2019 kregen zowel het kind, dat vaak erg jong is, als de ouder(s) de asielstatus. Met één procedure werd het gezin beschermd.

Een Kafkaiaans kluwen

In 2019 veranderde het Commissariaat-generaal voor de Vluchtelingen en Staatlozen (CGVS) van idee, en werd slechts het meisje beschermd en niet de mama. De Raad voor Vreemdelingenbetwistingen zag hierin juridisch geen probleem. Op dit moment buigt de Raad van State zich over deze zaken.

Resultaat is een kafkaiaans kluwen, waarbij een baby of kindje wel het recht krijgt om in België te blijven, maar de mama (of papa in sommige gevallen) een bevel om het grondgebied te verlaten krijgt. De ouder moet andere procedures voeren: een beroep tegen het bevel om het grondgebied te verlaten (eens dit definitief is, kan men gedwongen verwijderd worden), een humanitaire regularisatieprocedure. Hiervoor moet men een nationaal paspoort hebben, wat voor veel vluchtelingen moeilijk te krijgen is en ook duur is. Er moet 363 euro ‘administratieve kost’ betaald worden aan de Dienst Vreemdelingenzaken.

Tijdens deze procedure mag de ouder niet werken, en heeft ze geen recht op opvang of op sociale steun, mutualiteit of andere voorzieningen. Ten slotte is de procedure afhankelijk van de arbitraire bevoegdheid van de Dienst Vreemdelingenzaken, die kan kiezen of het dossier positief of negatief wordt, en binnen welke termijn.

Het is evident dat deze gang van zaken het leven van mensen aanzienlijk compliceert. Dure en onnodige procedures moeten voor élk van de slachtoffers ervan worden opgestart. Uiteindelijk is immers iedereen het erover eens dat de mama en papa van een meisje dat als vluchteling wordt erkend, in elk geval een verblijfsvergunning moet krijgen.

Wij klagen deze absurde en gevaarlijke praktijk van het CGVS aan.

Het grootste gevaar is de vrij waarschijnlijke hypothese van een moeder die zich houdt aan het bevel om het grondgebied te verlaten, die de wet gehoorzaamt, die naar huis terugkeert met een klein meisje, weliswaar erkend als vluchteling, wettelijk beschermd door de Belgische staat, maar in de steek gelaten en in de praktijk overgelaten aan de praktijk van genitale verminking.

Op deze internationale dag tegen vrouwelijke genitale mutilatie, vragen wij dat de vroegere praktijk en het gezond verstand terugkeren: leden van hetzelfde gezin moeten dezelfde status krijgen op hetzelfde moment. Je kunt een kind dat bij zijn ouders woont niet beschermen zonder zijn ouders te beschermen.

Blijf op de hoogte

Schrijf je in op onze nieuwsbrieven en blijf op de hoogte van het mondiale nieuws
Ondertekenaars:

Progress Lawyers Network
Vrouwenraad
Fem&Law (International FEMinist Legal Association for Women’s rights)
Groupe pour l’Abolition des Mutilations Sexuelles (GAMS België)
Intact VZW
Amnesty International België
Sororidad Sin Fronteras
RainBowHouse
Feministische Denktank en Actiegroep Furia
Dokters van de Wereld
Ella VZW
Marianne, vrouwenbeweging van PVDA
ABVV-ACOD Cultuur
Femma Wereldvrouwen
CNE (Action Femmes)
JUMP, Solution for Equality at Work
Dorothée Klein, voorzitter cdH Vrouwen
Dokters van de Wereld
Conseil des Femmes Francophones de Belgique
Vie féminine
Déborah Kupperberg, feministisch militante
Femmes Prévoyantes Socialistes
Femmes et Santé
FCPF-FPS (Fédération des Centres de Planning Familial des Femmes Prévoyantes
Socialistes)
Selena Carbonero Fernandez, Présidente du Bureau des Femmes de la FGTB Wallonne
Dominique Fervaille, Présidente du Bureau Bruxellois des Femmes de la FGTB
Comité International Peruano ASBL

De Franstalige versie van dit opiniestuk verscheen bij La Libre Belgique.

Zonder jouw steun bestaat MO* niet.

Steun ons en word proMO* voor maar €4/maand of doe een vrije gift. 3078   proMO*’s steunen ons vandaag al. 

Word proMO* of Doe een gift