Deze chocoladereep kan sporen van kinderarbeid bevatten

Deze boodschap zou op bijna elke chocoladereep kunnen staan, ook in ons chocoladetrots landje. Vandaag, 12 juni, is het Internationale dag tegen Kinderarbeid. Een ver-van-mijn-bed-show, maar twijfel niet, kinderarbeid is lang de wereld niet uit en wij dragen er -ongewild weliswaar- een steentje aan bij.

© Fairtrade International

 

Wie houdt niet van chocolade? Het is een geniaal iets, waar we gelukkig van worden, waar je oprecht van kan genieten, en waar je nooit iets mis mee doet door het aan iemand te schenken. Wat we dus op alle vlakken proberen mijden, is de bittere nasmaak die achterblijft, wanneer we weten dat zo’n 60% van alle cacao die wereldwijd geproduceerd wordt uit Ghana en Ivoorkust komt. Landen waar ongeveer 2,3 miljoen kinderen werken op de cacaoplantages. Dat is ongeveer zoveel kinderen als er in totaal in België zijn (0 tot en met 18 jaar).

Sommige van deze kinderen helpen hun ouders op het veld na de schooluren, wat niet persé onder kinderarbeid valt. Je kan het vergelijken met een kind dat zijn ouders helpt bij de huishoudelijke taken. Landbouw is immers een manier van leven die constante inspanningen vraagt, van het hele gezin. Vaak is het een fijne lijn tussen kinderarbeid (mentaal en fysiek gevaarlijk werk en op momenten dat het kind op school hoort te zitten) en een kind dat mee helpt. Maar wat zeker is: 90.000 mensen in West-Afrika zijn slachtoffer van slavenarbeid en slavenhandel. Kinderen worden dan bij hun familie weggehaald, gedwongen de school te verlaten en om in gevaarlijke omstandigheden te werken.

Stappen we even uit onze chocoladebel en kijken we naar het totaalcijfer van kinderen en jeugd die wereldwijd werken, komen we aan 168 miljoen. De meesten hiervan gaan niet naar school, hebben amper vrije tijd, ontvangen onvoldoende voeding en zorg. Meer dan de helft van hen is blootgesteld aan de ergste vormen van kinderarbeid. Tot dusver de gekende cijfers, want uiteraard is het moeilijk het werkelijke cijfer te achterhalen, aangezien veel van het werk verborgen gebeurt.

Het minste wat wij kunnen doen, is kiezen voor chocolade en andere producten, waarvan we weten dat ze meer goed dan kwaad doen.

Wanneer ik zelf dergelijke zaken lees, zou ik liefst van al wegkruipen in een hoekje van de zetel en zwaarmoedig chocolaatjes een per een in mijn mond proppen, als troost. Maar ja… Als dat net deel van het probleem is?!

Toch blijf ik hoop prediken. Want ook al zijn we ver van een wereld waarin elk kind gelijke kansen en rechten heeft, we kunnen er wel verbetering in brengen. Steeds meer merken gaan aan de slag met duurzaamheidsprogramma’s, zoals Fairtrade. In die gevallen weet je dat er actief ingezet wordt op de strijd tegen kinderarbeid. Door boerenfamilies op een duurzame en structurele manier te versterken, om alle kinderen dezelfde basis te kunnen bieden: voldoende voeding, veiligheid, zorg en scholing. Een basis waarvan elk persoon zijn of haar leven zou moeten kunnen starten, zoals ook vastgelegd in de SDG’s.

Bij deze dan mijn zoete oproep: laat ons dit niet zomaar negeren. Het minste wat wij, als individu en consument kunnen doen, is kiezen voor chocolade en andere producten, waarvan we weten dat ze meer goed dan kwaad doen. Helaas is dit nog steeds niet de norm. De volgende keer in de winkel, wanneer je aan dat giga-Belgische-chocolade-rek staat, grijp dan naar de repen die de wereld net dat ietsje beter trachten te maken. Verschillende merken bieden de fijnste, lekkerste én eenvoudigste oplossing die er is: over(h)eerlijke chocolade, zonder bittere nasmaak. En delen, praten en hier niet over zwijgen. Enkel door het probleem van kinderarbeid aan te blijven kaarten en de mogelijke oplossingen steeds opnieuw aan te reiken, roeien we dit fenomeen uit. Laten we dit niet negeren. Het gaat om onze voeding. En wij beslissen zelf hoe ethisch of onethisch deze op ons bord terecht komt.

Fairtrade Foundation (de Fairtrade organisatie van het Verenigd Koninkrijk) bracht in haar laatste campagne de ver-van-mijn-bed-show tot aan de voordeur van de Brit, onder de naam ‘Don’t feed exploitation’.

Lize Van Dyck is communicatiemedewerker bij Fairtrade Belgium.

Laat een reactie achter

Javascript is vereist om dit formulier te gebruiken.

Steven Schepers

De markt gaat dit probleem niet oplossen. In tegendeel. Men maakt economie van duurzaamheid, terwijl het omgekeerde de bedoeling was. Van een samenlevingsvraagstuk een marketingkans van gemaakt.

Alsof men thema’s zoals arbeidsomstandigheden, collectieve sociale rechten, mensenrechten, het voortbestaan van onze planeet of de voedselveiligheid gelijk kan stellen aan ‘conform gecertificeerde’ marktproducten.

Bovendien verlegt deze visie de sanctie bij niet-naleving van de regels van de overheid naar de markt, aangezien men veronderstelt dat de promotie van dit soort labels gebeurt door de keuze van de verbruiker die liever ‘sociaal correcte’ dan ‘sociaal niet-correcte’ producten koopt.

De keurmerken hanteren m.a.w. een ultra-liberale logica,

Steven Schepers

De markt gaat dit probleem niet oplossen. In tegendeel. Men maakt economie van duurzaamheid, terwijl het omgekeerde de bedoeling was. Van een samenlevingsvraagstuk werd een marketingkans gemaakt.

Alsof men thema’s zoals arbeidsomstandigheden, collectieve sociale rechten, mensenrechten, het voortbestaan van onze planeet of de voedselveiligheid gelijk kan stellen aan ‘conform gecertificeerde’ marktproducten.

Bovendien verlegt deze visie de sanctie bij niet-naleving van de regels van de overheid naar de markt, aangezien men veronderstelt dat de promotie van dit soort labels gebeurt door de keuze van de verbruiker die liever ‘sociaal correcte’ dan ‘sociaal niet-correcte’ producten koopt.

De keurmerken hanteren m.a.w. een ultra-liberale logica,

LEES OOK

tryangulation (CC BY-NC-ND 2.0)
Veertien cruciale punten of “wurgpunten” in de wereldwijde voedselhandel vormen een onderbelicht maar daarom niet minder belangrijk aspect van de globale voedselzekerheid.
OccupyReno MediaCommittee (CC BY-ND 2.0)
De Monsanto Papers lieten al zien dat het bedrijf wetenschappelijke studies “herontwerpt” om gunstige uitkomsten te krijgen.
Hans (cc: 0)
Als de CO2-concentratie in de atmosfeer blijft stijgen, kan de voedingswaarde van rijst, graan en andere belangrijke gewassen dalen.
© Heriberto Paredes
Een Mexicaanse geneticus die in Gent doctoreerde sleutelt aan een avocadosoort die de dominantie van Mexico op de wereldmarkt moet consolideren.
Nooit meer tonen X

Ontdek

MO*nieuwsbrieven

Schrijf je in op onze gratis nieuwsbrieven en blijf op de hoogte van het belangrijkste mondiaal nieuws.

Facebook/Twitter

Blijf op de hoogte van het belangrijkste mondiaal nieuws.

MO*magazine

Abonneer je op ons unieke kwartaalmagazine voor slechts € 28.

Een abonnement nemen

MO*papers

Abonneer je op de gratis digitale achtergronddossiers (pdf) over actuele mondiale thema’s.