Een wandeling door oorlogsgebied.

Blog

Een wandeling door oorlogsgebied.

Een wandeling door oorlogsgebied.
Een wandeling door oorlogsgebied.

De oude stad van Hebron bezoeken, is een beklijvende belevenis. Hebron neemt een bijzondere plaats in in de drie grote godsdiensten die in het Middenoosten ronddolen. Het is de stad van Abraham, Isaak en Jacobus.

Vroeger leefden de godsdiensten hier vreedzaam samen. De joden waren toen in de minderheid. Maar ook in Hebron willen de Zionisten domein veroveren dat alleen voor joden toegankelijk is. Ze palmen systematisch zoveel mogelijk gebied in voor nieuwe joodse inwoners.  Ze nemen (zoals overal) bij voorkeur de hoger gelegen woningen in en ’ spuwen’ op de palestijnen onder hen. Soms zelfs letterlijk … Boven alle smalle Palestijnse binnenstraatjes hangen nu ijzeren afsluitingen om de stenen en het vuil op te vangen.
Zelfs in de Moskee maakten ze een opsplitsing. Toen wij langskwamen, was de weg naar de Moskee volledig afgezet, omwille van joodse festiviteiten. Aan het hek ontmoetten we een man met een embleem van het Rode Kruis “Geneve”. Hij zegt ons vlakaf dat het gevaarlijk is in de joodse nederzetting. Net zo goed als de Palestijnen, krijgt hij er als internationale hulpverlener beledigingen en stenen naar zijn hoofd. De “kolonisten” zijn arrogant en agressief. Ze behandelen alle anderen als minderwaardig uitschot. Net als de Palestijnen vindt de man van het Rode Kruis de joodse kolonisten gevaarlijker dan de soldaten.
Als we door het Palestijnse deel van de stad lopen, zien we op de daken gewapende soldaten. Plots worden we langs twee kanten afgesloten. De stoet met joden zal namelijk de straat kruisen. En de soldaten moeten iedereen uit de buurt houden. Mijn fototoestel hangt op mijn buik. Het lijkt ons best de soldaten niet te provoceren met fotografie. Ik kan het echter niet laten om mijn vinger “achteloos” op de sluiterknop van mijn fototoestel te leggen. Het resultaat hang ik aan deze brief. Het is wat scheef, maar dat benadrukt de gespannen sfeer in de stad !
Als de groep joden voorbij is, mogen we weer verder. Later komen ze gewoon tussen ons wandelen. Plots zijn wij niet gevaarlijk meer ….
We ontmoeten er ook mensen van het Christian Peace Corps. Zij wonen bij de Palestijnen om hen te helpen om nog menselijk te leven in deze oorlogssituatie. Want dat is het : een constante psychologische oorlogsvoering. Ze begeleiden de Palestijnse kinderen naar school om hen tegen agressieve kolonisten te beschermen.