Vooral landelijke gebieden kampen met een tekort aan water, medicijnen en dokters

Zorgwekkende gezondheidszorg in Congo: operatie in het donker is geen uitzondering

Memisa - Géraldine Saey

 

Per 10.000 inwoners is er in DR Congo ongeveer één dokter, wat volgens cijfers van het WHO onder het Afrikaans gemiddelde ligt. Vooral in de meest landelijke gebieden is de situatie schrijnend, en kan je maar beter geen gespecialiseerde dokter nodig hebben.

Volgens dokter Elies Van Belle van Memisa moet nu vooral worden ingezet op de versterking van het medisch personeel, maar ook op een verbetering van haar werkomstandigheden: het is belangrijk dat er voldoende medisch personeel gemotiveerd is om in de landelijke gebieden, waar economie en administratie vaak minder ontwikkeld zijn, aan de slag te gaan. 

Amper dokters, te weinig medicijnen

Verder sterven ook vele patiënten omdat de juiste medicatie in amper 57 procent van de gevallen voorhanden is. Van Belle stelt dat er met de inmiddels afgelopen Millenniumdoelstellingen al heel wat verbeterde op vlak van gezondheid, maar dat het vooral de armere landelijke gebieden zijn die nog niet ver genoeg staan. Daarom verhuizen ook steeds meer mensen naar de steden, wat daar dan voor nieuwe problemen zorgt: de steden zijn niet voldoende voorbereid op de bevolkingsgroei, waardoor buitenwijken ontstaan waar er geen zorgverlening is.

De Congolese gezondheidszorg wordt deels gefinancierd door de eigen economische groei, maar wordt ook aangevuld met geld van verschillende buitenlandse donoren. De gezondheidssystemen in Centraal- en West-Afrika zijn volgens Van Belle nog te fragiel en zullen nog lang ondersteund moeten worden. Volgens de World Health Organization (WHO) ging er in DR Congo in 2013 per inwoner zo’n 32 Amerikaanse Dollar naar gezondheidszorgen, nog geen procent van het bedrag per capita in België. 

Belgisch ontwikkelingsagentschap Enabel liet in 2015 al weten dat de financiële kant van de Congolese gezondheidszorg een ingewikkeld verhaal is. Met financiële en technische ondersteuning probeerde ze de toegang tot gezondheidszorg mee te verbeteren met een proefproject in Kisantu, maar het medisch personeel dat al in de commerciële gezondheidszorg aan de slag was, ging niet meteen mee aan boord. Eens het systeem met vaste en betaalbare bedragen voor gezondheidszorg dan toch geïntroduceerd werd, verbeterde wel de toegang tot de gezondheidszorg, het aanbod van medicatie en stegen ook de salarissen van het medisch personeel. 

Een écht stroomtekort

In de regio van Moba moeten waterdragers elke dag heen en weer naar het meer om de reservoirs van het gezondheidscentrum op te kunnen vullen

Behalve die directe medische hulp, worden veel problemen in de gezondheidszorg veroorzaakt door stroom- en watertekorten. Mwanza is bijvoorbeeld een van de plaatsen waar zodra iets misgaat met de zonnepanelen, operaties moeten worden uitgevoerd in het licht van een eenvoudige zaklamp.

De meerderheid van de Congolezen heeft geen directe toegang tot drinkbaar water, en ook in de gezondheidszorg is stromend water niet vanzelfsprekend. Zo moeten er onder meer in de regio van Moba elke dag waterdragers heen en weer naar het meer om de reservoirs van het gezondheidscentrum op te kunnen vullen.

Memisa

 

De verschillende tekorten zorgen al langer voor problemen in DR Congo, al komt dat niet alleen door een gebrek aan financiële middelen. Volgens Van Belle is daar ook zeker de impact van de lange politiek instabiele situatie merkbaar. Het blijft moeilijk om een sterk eenduidig beleid door te voeren over het hele land, wat de ontwikkeling van onder meer de gezondheidszorg bemoeilijkt.

Gezondheidszorg voor iedereen

 

Het contrast met België is gigantisch, en daarom zetten drie organisaties, Dokters van de Wereld, Artsen Zonder Vakantie en Memisa, zich samen in met een campagne die pleit voor gezondheidszorg voor iedereen. Met verborgen camera’s worden patiënten in een Brussels ziekenhuis geconfronteerd met taferelen die ze niet verwachten: afwezige dokters en medicijnen, maar ook patiënten die gevraagd worden water te gaan halen of met een lamp te assisteren tijdens een operatie. Met die campagne hopen de organisaties bewustwording bij het Belgische publiek te vergroten, vertelt Ellen Depoorter van Memisa. Op die manier wordt ook geprobeerd om het beleid hogerop te wijzigen.

Zonder jouw steun bestaat MO* niet.

Wil je dat MO* dit soort verhalen blijft brengen?
Steun ons en word proMO* voor maar €4/maand of doe een vrije gift

Word proMO* of Doe een gift