Sinds april protesteren burgers tegen 'de corrupte en gewelddadige regering van Daniel Ortega'

‘Wij voeren vreedzaam protest maar worden gruwelijk afgeslacht’

Nicaragua beleeft de zwaarste crisis sinds het einde van de burgeroorlog. Sinds 21 mei vielen er al 76 doden, meer dan 860 gewonden en vonden 438 arrestaties plaats. Twee Nicaraguaanse jongeren van de informatieve solidariteitskaravaan getuigen over de huidige situatie en hoe het verder moet.

© Broederlijk Delen

Links Jessica Cisneros en rechts Madelaine Caracas.

Madelaine Caracas, woordvoerster van de Universitaire Coördinatie voor Democratie en Gerechtigheid en Jessica Cisneros, hoofd van een basisorganisatie van jongeren voor integratie en burgerparticipatie getuigden bij Broederlijk Delen. Beiden zijn deel van de informatieve solidariteitskaravaan die opgericht is om te communiceren met de internationale gemeenschap, overheden, ngo’s, politieke partijen en dergelijke.

Sociale zekerheid en pensioenen

Nicaragua is na Haïti het armste land in Latijns-Amerika. De helft van de bevolking is jonger dan 24 jaar. Net daarom zijn het de studenten en jonge arbeiders die het voortouw nemen in de protesten die losbarstten bij de hervorming van de sociale zekerheidsbijdrages op 18 april. De Inter-Amerikaanse Commissie voor de Rechten van de Mens bevestigde dat sinds 21 mei 76 doden en 868 gewonden vielen en er 438 arrestaties plaatsvonden.

‘30 mei was een dag van onderdrukking en massamoord, een onmenselijke daad in ons land. Het protest gaat niet langer over de hervorming van de pensioenen maar over een ongelooflijke vermoeidheid onder de bevolking. 11 jaar lang respecteert de regering van Ortega (Sandinistisch Nationaal Bevrijdingsfront) de grondwet niet, doet ze aan corruptie en onderdrukt ze vrouwen, de inheemse- en afro-caribische gemeenschappen en ondertussen de gehele maatschappij’, zegt Madelaine.

Moederdag

30 mei is Moederdag in Nicaragua. Honderdduizenden mensen kwamen de straten in wat het grootste anti-overheidsprotest in decennia was. ‘Die dag stierven 11 mensen door scherpschutters. Dit is een noodtoestand. Wij voeren vreedzaam protest maar worden gruwelijk afgeslacht’, zegt Madelaine.

‘Alle doden hebben hetzelfde soort verwondingen in de borst of in het hoofd, van dezelfde soort kogel als die van het leger.’

De daders zijn professioneel getrainde scherpschutters van het leger. ‘Alle doden hebben hetzelfde soort verwondingen in de borst of in het hoofd, van dezelfde soort kogel als die van het leger. Amnesty International bevestigt dat. Het ligt er dubbel en dik op dat de politie en het leger deelnemen aan het geweld, al zijn ze in feite publiek neutraal.’

‘Wij zijn altijd bereid tot dialoog. Maar de regering doet gewoon verder met het doden van onze broeders en zusters. Wij vragen de Europese Unie om zich uit te spreken over deze feiten en onderzoek te voeren naar de acties die de regering van Ortega uitvoert.’

Recht op vrije meningsuiting

21 april kreeg onder andere journalist Miguel Angel Gahona tijdens een live-uitzending op sociale media een schot door zijn hoofd.

De overheid censureerde met behulp van het Nicaraguaanse instituut voor telecommunicatie (Telcor) minstens drie onafhankelijke nieuwszenders die berichtten over het protest van 30 mei. ‘Lokale mediamensen werden gearresteerd. Sociale media vormen het enige fundamentele kanaal dat we nog hebben om het geweld van de overheid aan te kaarten’, zegt Jessica.

Ze is bezorgd omdat ze buiten Facebook nergens terecht kan. ‘Er is geen enkele instelling waar we de mensenrechtenschendingen kunnen aangeven. Ze zijn allemaal verbonden aan de regering’, Zegt Jessica.

Bescherming

Madelaine is een van de dertien jongeren dat bescherming krijgt van de Inter-Amerikaanse Commissie voor de Rechten van de Mens. Maar ze vindt dat er nog meer bescherming nodig is. ’Elke dag ervaar ik net zoals bijna iedereen repressie, bedreigingen en achtervolgingen door sympathisanten van de regering of door de overheid zelf’, zegt ze. ‘Dagelijks vragen moeders en studenten zich af of ze ’s avonds wel thuis zullen komen’

‘De dag van het laatste protest werden mensen ontvoerd, vermoord en verdwenen er dode lichamen.’

Het duo is deel van een beweging van jongeren die eist dat de regering hun basisrechten respecteert. Daarom veroordelen ze alle achtervolgingen van de regering. ‘We hebben geen specifieke cijfers over hoeveel mensen er ondertussen verdwenen zijn. Maar het zijn er meer dan tweehonderd. Twee van mijn buren zijn ook verdwenen. Er gaan geruchten dat ze in de gevangenis zitten waar ze gemarteld worden.’

‘De dag van het laatste protest werden mensen ontvoerd, vermoord en verdwenen er dode lichamen. Een moeder klaagde de verdwijning van haar kind aan. De nationale politie zou haar moeten helpen maar vervolgt in plaats daarvan de moeders die hun kinderen verloren’, voegt Jessica toe. Kerken en universiteiten zetten hun deuren daarentegen wel open om slachtoffers te beschermen.

‘Het moeilijkste moment dat ik ervaarde was toen ik in het politiebureau was en een moeder net aangifte wou doen over de verdwijning van haar zoon. Op exact dat moment krijgt ze een telefoontje dat haar zoon in het mortuarium ligt met de meest afschuwelijke tekenen van marteling zoals we in het verleden in Nicaragua ook zagen. De moeders van vandaag hebben al zo veel geweld gezien. Nu overkomt hen opnieuw waar ze zo hard tegen gevochten hebben’, zegt ze.

(on-)macht

Sinds 2007 is de politieke, sociale en economische macht steeds meer geconcentreerd in de kleine kring rond de president en zijn partij. ‘De sandinistische waarden zijn niet dezelfde waarden als wat Ortega nu uitstraalt’, merkt Madelaine op. ‘Wij, de solidariteitskaravaan, worden nu zelfs beschuldigd van het inzamelen van geld voor wapens en bommen met het houden van persconferenties’, vult Jessica aan.

Sandinistische jongerengroepen hebben altijd bestaan. De jeugdbendes van tegenwoordig die deelnemen aan het geweld van de overheid zijn volgens het duo helemaal anders ingesteld. Amnesty International benoemt ze in hun jongste rapport als “parapolitionele regeringsgezinde groepen”. ‘Het leger geeft wapens aan deze bendes. Hoe kan zoiets? We willen dat de internationale gemeenschap dit serieus neemt en een onderzoek voert’, eist Madelaine.

De Organisatie van Amerikaanse Staten en de Inter-Amerikaanse Commissie voor Mensenrechten zeiden dat ze de onrust zouden onderzoeken. Ook Europa heeft met het associatieverdrag met Midden-Amerika een platform om zich uit te spreken over mensenrechtenkwesties.

Zonder jouw steun bestaat MO* niet.

Wil je dat MO* dit soort verhalen blijft brengen?
Steun ons en word proMO* voor maar €4/maand of doe een vrije gift

Word proMO* of Doe een gift