Vrede in Afghanistan: de illusie voorbij?

Op 24 maart mag de Afghaanse president Ashraf Ghani spreken voor het Amerikaans Congres in Washington D.C. Het is uitkijken naar Ghani’s speech, waarin hij vast en zeker het Amerikaanse getwijfel over de exit-strategie ter sprake zal brengen. De terugtrekking van de Amerikaanse troepen is namelijk een belangrijke factor in de recente onderhandelingspogingen met de Afghaanse taliban, die het Westen uit de regio wil. Maar vooraleer er over vrede gesproken kan worden, moet Kaboel de taliban eerst mee aan de onderhandelingstafel krijgen.  

  • DVIDSHUB (CC BY 2.0) Afghanistan wil onderhandelen met de taliban over een vredesakkoord. DVIDSHUB (CC BY 2.0)

President Ashraf Ghani: ‘Onderhandelingen zijn de enige manier om met verschillen om te gaan’.

Eind februari gonsde het van geruchten dat de Afghaanse taliban bereid zouden zijn om te onderhandelen over vrede. De berichten werden toen met de nodige voorzichtigheid benaderd, maar voor vele media is het nu duidelijk dat er concrete pogingen ondernomen worden om tot een overeenkomst te komen.

President Ghani zei afgelopen zaterdag tegen het parlement dat vrede in Afghanistan een absolute voorwaarde is voor stabiliteit in de regio, en bij uitbreiding de wereld. Hij voegde daar aan toe dat onderhandelingen de enige manier zijn om met verschillen om te gaan.

Hoopvolle berichten

De onderhandelingen met de taliban beloven sowieso aartsmoeilijk te worden. Eerdere pogingen draaiden steevast uit op een mislukking, dikwijls omdat de taliban -als ze al wilden praten- veel te hoge eisen stelden. Bovendien trekken de meeste coalitietroepen stilaan weg uit Afghanistan, waardoor de kaarten in het voordeel liggen van de taliban. Daarom was er ook eerst veel scepsis rond mogelijke onderhandelingen, maar anders dan vroeger zou Pakistan nu bereid zijn de vredesgesprekken te steunen.

Het lijkt er namelijk op dat de Afghaanse taliban serieus onder Pakistaanse druk staat om te onderhandelen met Kaboel. Als ze dat niet doen, zou de Pakistaanse regering wel eens prominente leiders het land kunnen uit zetten. 

De aanslag op een school in Peshawar, waarbij de Pakistaanse taliban (TTP) 132 schoolkinderen vermoorden, zou uiteindelijk Pakistan aansporen meer druk te zetten op de Afghaanse geestesgenoten.

Obstakels

De Verenigde Staten raken er momenteel niet uit of ze al hun troepen moeten terugroepen - en zo ja, op welke termijn dit dan moet gebeuren.

Toch is het overdreven om te zeggen dat Pakistan de sleutel naar vrede in handen heeft, zegt Rustam Shah Mohmand, voormalig Pakistaans diplomaat, in een opiniestuk voor The Express Tribune. Hij wijst vervolgens op een belangrijk probleem, met name het getwijfel in Washington over de juiste exit-strategie. De Verenigde Staten raken er momenteel niet uit of ze al hun troepen moeten terugroepen - en zo ja, op welke termijn dit dan moet gebeuren.

President Ashraf Ghani bevindt zich zo in een lastige onderhandelingspositie: de volledige terugtrekking van westerse militairen zal waarschijnlijk de allereerste eis zijn van de taliban. Mohmand besluit tot slot dat het Obama’s plicht is om op korte termijn werk te maken van een exit.

Elk ander voorstel zullen de taliban onherroepelijk van tafel schuiven. Het is daarom uitkijken naar het Afghaans bezoek in Washington, en de discussie die daar vast en zeker aangesneden wordt. 

Ik ben proMO*

Nu je hier toch bent

Om de journalistiek van MO* toekomst te geven, is de steun van elke lezer meer dan ooit nodig. Vind je dat in deze tijden van populisme en nepnieuws een medium als MO* absoluut nodig is om de waarheid boven te spitten? Word proMO*.

Wil je bijdragen tot de mondiale (onderzoeks)journalistiek in het Nederlandstalig taalgebied? Dat kan, als proMO*.

Wil je er mee voor zorgen dat de journalistiek van MO* mogelijk blijft en, ondanks de besparingspolitiek, verder uitgebouwd wordt? Dat doe je, als proMO*.

Je bent proMO* voor € 4/maand of € 50/jaar.

Word proMO* of Doe een gift