Water genoeg, toch dorst in Venezuela

In het waterrijke Venezuela lijden nog steeds veel mensen dorst. Nochtans beweert de overheid dat ondertussen bijna de hele bevolking toegang zou hebben tot drinkbaar water.

  • Pedro Gutiérrez (CC BY 2.0) De Orinocorivier in Venezuela Pedro Gutiérrez (CC BY 2.0)

Venezuela is volgens cijfers van de Voedsel- en Landbouworganisatie van de Verenigde Naties (FAO) één van de twintig landen met de grootste drinkwatervoorraden ter wereld: 41.886 kubieke meter water per inwoner per jaar, een gelijkaardig aantal als dat van de buurlanden Colombia en Brazilië. Het land telt maar liefst 520 lange rivieren.

Toch hebben veel mensen geen drinkbaar water, en zijn arme buurten vaak afhankelijk van watertanks. Rantsoenering van water blijft een dagelijkse realiteit voor een groot deel van de Venezolanen, en op veel plaatsen is de waterkwaliteit ook ronduit slecht.

Bovendien bevinden de meeste rivieren, vooral de langste en meest snelstromende, zich in het zuiden. Voor de waterbevoorrading van de inwoners in het noorden moet het water behandeld en getransporteerd worden doorheen het land, en dat kost handenvol geld.

90 procent van de bevolking woont in steden en 80 procent leeft in het noorden en het westen van het land, waar zich slechts vijf procent van de totale voorraad drinkbaar water bevindt.

Wegblokkades

“Sinds 2011 komt er zo goed als geen water uit de kraan”, vertelt straatverkoopster Dulce Hernández uit het Caribische kuststadje Carayaca. “Families moeten elk bijna een kwart van het minimummaandloon neertellen voor de tanks die ons van water voorzien”.

Luis Mejía, een mechanicus uit Maca, een arme buurt in het oosten van Caracas: “We redden ons met de tanks die het stadsbestuur ons bezorgt, maar we hebben een dubbel probleem: terwijl we dorst lijden, dreigt de Guairerivier (die Caracas doorkruist) onze buurt te overstromen als het regent.”

Hetzelfde verhaal in de hoofdstad en andere steden: scholen sturen leerlingen vroeger naar huis omdat er geen water in de toiletten en wasbakken is. Restaurants kunnen geen drank aanbieden, of sluiten gewoon de deuren wanneer er geen water meer voorhanden is. Kleine tuintjes drogen uit. En regelmatig zijn er wegblokkades van boze burgers, na dagen zonder water.

Infrastructuurplannen

Venezuela houdt al sinds 2008 vol dat het op de goede weg is. Volgens de overheid zou 96 procent van de 30 miljoen Venezolanen vandaag over drinkbaar water beschikken, en draagt het land op die manier bij aan de Millenniumdoelstelling voor een globale halvering van het aantal mensen zonder toegang tot drinkbaar water.
Maar door de veranderingen in de patronen van regenval zitten grote delen van de stads- en plattelandsbevolking in Venezuela nog steeds vaak zonder water.

De regering heeft plannen voor de bouw van achttien nieuwe systemen om drinkbaar water op te vangen en te zuiveren, 180 waterleidingen op het platteland, de restauratie van meer dan vijfhonderd bevoorradingsnetwerken en het boren van nieuwe waterbronnen. Zo wil ze binnen vier jaar 98 percent van de bevolking bereiken, zegt milieuminister Miguel Rodríguez.

Zonder jouw steun bestaat MO* niet.

Wil je dat MO* dit soort verhalen blijft brengen?
Steun ons en word proMO* voor maar €4/maand of doe een vrije gift

Word proMO* of Doe een gift