Het risico: 150 miljoen klimaatvluchtelingen

Ambitieus klimaatbeleid of grotere migratiestromen?

Unsplash (CC0)

 

De migratiecrisis waar Europa vandaag voor staat is nog maar een begin. Om enigszins vat te hebben op migratie moet je immers ook een ambitieus klimaatbeleid in acht nemen. Wanneer klimaatverandering niet serieuzer genomen zal worden, zullen in de komende decennia tientallen miljoenen mensen op de vlucht moeten gaan als gevolg van die klimaatverandering. In vergelijking hiermee zijn de vluchtelingenstromen van vandaag maar klein bier. En ook voor Europa en België liggen hier grote uitdagingen en verantwoordelijkheden.

Klimaatverandering en migratie

De gevolgen van klimaatverandering zijn niet te overzien. Watertekort, extreme droogtes, weerfenomenen die in frequentie en sterkte toenemen, stijging van de temperatuur, stijging van het zeeniveau,… Die gebeurtenissen zullen bepaalde delen van de wereld onleefbaar maken. De groeiende wereldbevolking moet op een kleinere oppervlakte gaan leven, de onderlinge spanningen stijgen, de kans op conflict neemt toe,… Neem Kaapstad. Indien de situatie daar onveranderd blijft staat de stad op 22 april droog. Geen druppel meer uit de kraan voor 707.814 gezinnen of 3,7 miljoen mensen… U kan zich wellicht voorstellen wat voor chaos dat teweeg zou brengen.

Verschillende wetenschappers wijzen de klimaatverandering aan als een mogelijke oorzaak voor de burgeroorlog in Syrië. Tussen 2006 en 2011 was er immers extreme droogte in Syrië waardoor vele oogsten mislukten. Boeren konden niet meer overleven op het platteland en moesten massaal naar de steden verhuizen. Werkloosheid tierde welig en zorgde in combinatie met armoede en een repressieve overheid voor een explosieve cocktail waarvan we de gevolgen allemaal kennen. De grootste vluchtelingenstroom uit de moderne geschiedenis kwam op gang. Mede door de droogte. Een droogte. Laat even op u inwerken wat voor impact een plaatselijke droogte op de rest van de wereld kan hebben.

De klimaatverandering zal volgens experts de komende decennia nog grote effecten hebben in Afrika, en zeker in de Sahel. Dat is een regio van waaruit nu reeds veel migratie op gang komt. Door tekorten aan voedsel, watertekorten en droogtes (die gevolg zijn van de klimaatverandering), zullen binnen dit en twintig jaar (bij onveranderd beleid) enorme vluchtelingenstromen richting Europa op gang komen.

Factuur voor de komende generaties

Ik ben proMO*

Met MO* zorgen wij voor écht nieuws over echte mensen in heel de wereld. Wil je ook ons unieke journalistieke project mogelijk maken? Word dan proMO*. Als proMO* word je lid van onze community, mag je gratis naar al onze events en kan je in dialoog gaan met onze journalisten. Je bent proMO* voor € 4/maand of € 50/jaar.

Geweldig! Ik word proMO*

Om de klimaatverandering tegen te gaan neemt de Europese Unie belangrijke initiatieven. Zo zijn er verschillende doelstellingen tegen 2020 en 2030. Tegen 2030 moeten we ervoor zorgen dat we in Europa 40% minder broeikasgassen uitstoten ten opzichte van 1990, 27% van de energie afkomstig is uit hernieuwbare energie en de energie-efficiëntie moet stijgen met 27%. Over een wijziging van de percentages die vasthangen aan de doelstellingen over hernieuwbare energie en energie-efficiëntie werd enkele dagen geleden trouwens nog gestemd in het Europees parlement. Het Europees parlement heeft goedgekeurd dat die naar 35% gaan. De Raad van Ministers moet nu zijn fiat nog geven. Eén Vlaamse partij stemde echter tegen de verhoging van de energie-efficiëntie: N-VA. En dat terwijl verschillende milieuorganisaties zelfs pleiten voor een stijging van de energie-efficiëntie met 40% omdat de doelstellingen niet ambitieus genoeg zijn.

“Maar het is evenzeer belangrijk dat het klimaatbeleid rekening houdt met de concurrentiekracht van onze industrie ten aanzien van buitenlandse bedrijven.” Een zin die altijd als excuus kan ingeroepen worden en genoeg is om engagementen teniet te doen. Bijzonder jammer.

Op de website van N-VA staat het partijstandpunt rond klimaat als volgt beschreven: “De N-VA steunt de uitbouw van een Vlaams klimaatplan. Dat moet de uitstoot van broeikasgassen flink terugdringen. Tegelijk investeren we verder in groene energie. Vlaanderen moet de Europese klimaatdoelstellingen sneller bereiken.” U leest het goed: N-VA vindt dat Vlaanderen de Europese klimaatdoelstellingen sneller moet bereiken, maar stemt toch tegen een verhoging van de energie-efficiëntie. Hoe valt dat met elkaar te rijmen? Eén zin verder vinden we al snel het antwoord: “Maar het is evenzeer belangrijk dat het klimaatbeleid rekening houdt met de concurrentiekracht van onze industrie ten aanzien van buitenlandse bedrijven.” Een zin die altijd als excuus kan ingeroepen worden en genoeg is om de engagementen uit voorgaande passage teniet te doen. Bijzonder jammer.

Maatregelen nemen die het klimaat ten goede komen vraagt om inspanningen, maar het is een gemiste kans dat N-VA haar prioriteiten bij de economie legt in plaats van bij klimaat. En dat terwijl investeringen in hernieuwbare energie en energiebesparing op de lange termijn zelfs geld en jobs opbrengen. Maar het kortetermijndenken blijft regeren…

Daarenboven moeten we onze “Vlaamse waarden” als vrijheid en rechtvaardigheid toch hoog in het vaandel dragen? Maar wat dan met de persoonlijke vrijheid van onze nakomelingen? Welk recht hebben wij om te beslissen dat zij minder recht hebben op een menswaardig leven? Want we beperken de vrijheid van onze nakomelingen wel degelijk door nu buitensporig veel energie te verbruiken. En we zijn toch ook tegen het doorschuiven van de factuur naar volgende generaties? Moeten de komende generaties zomaar opdraaien voor ons energieverbruik? Vrij tegenstrijdig met onze ‘Vlaamse waarden’, niet?

Klimaatbeleid of migratiestromen?

Men kan niet tegelijk besparen op ontwikkelingssamenwerking én blijven vasthouden aan het huidige economische model dat zijn basis heeft in fossiele brandstoffen én ambitieuze maatregelen op vlak van klimaatbeleid trachten te blokkeren. Ironisch genoeg werkt dit beleid van een migratiekritische partij in de toekomst dus nòg grotere migratiestromen in de hand. Het Intergovernmental Panel on Climate Change voorziet tegen 2050 zelfs 150 miljoen klimaatvluchtelingen. Honderdvijftig miljoen!

Dus er is volgende keuze, meneer De Wever: een ambitieus klimaatbeleid of grotere migratiestromen. We weten wat ons te wachten staat.

 

Kobe Snyers is politiek wetenschapper, voorzitter van Jong Groen West-Limburg en bestuurslid bij Groen Beringen.

Zonder jouw steun bestaat MO* niet.

Wil je dat MO* dit soort verhalen blijft brengen?
Steun ons en word proMO* voor maar €4/maand of doe een vrije gift

Word proMO* of Doe een gift