Etienne Davignon en de roep om neoliberale liefdadigheid

Etienne Davignon wil een crisisbelasting voor superrijken? Zou burggraaf Davignon zich aan de leiding stellen van een nieuwe beweging voor fiscale rechtvaardigheid? De beweging voor een crisisbelasting voor de superrijken? Of wordt de soep toch niet zo heet gegeten als ze opgediend wordt?

  • Fred Guerdin (Reporters) Etienne Davignon wil tijdelijke crisisbelasting voor superrijken. Fred Guerdin (Reporters)

In navolging van de Amerikaan Warren Buffett (en 200 Amerikaanse miljardairs) en een handvol Franse miljardairs pleit nu ook Etienne Davignon voor een crisisbelasting voor de superrijken. De superrijken buitelen over elkaar heen om te “mogen” belastingen betalen: is dat de grote omkeer in de graaicultuur? Gaan ze nu ook al hun bonussen storten in een kas van de overheid om de verzorgingsstaat te redden? Gaan ze binnenkort een pleidooi houden om alle belastingparadijzen en offshorecentra te sluiten?

Enkele weken geleden dienden de zonen van Patrice Lumumba klacht in tegen een tiental Belgen waaronder Etienne Davignon wegens de vermeende betrokkenheid bij de moord op hun vader, de eerste premier van het onafhankelijke Congo. Misschien wil de burggraaf wel even de aandacht afleiden van deze onfrisse periode in de Belgische geschiedenis?

Etienne Davignon is niet alleen edelman en Minister van Staat, maar was ook diplomaat, kabinetschef en vice-voorzitter van de Europese Commissie verantwoordelijk voor interne markt en industrie, zeg maar: voor het opengooien en liberaliseren van die markt.

Hij zal echter vooral in de herinnering van tienduizenden werknemers (en werklozen) in dit land blijven als topfunctionaris van grote ondernemingen of voorzitter van diverse raden van bestuur, wegens zijn rechtstreekse betrokkenheid als “crisismanager” bij de uitverkoop van een aantal bedrijven die pijlers waren van de Belgische economie: Bank Brussel Lambert, Royale Belge, Petrofina, Generale Bank, Electrabel, AG, GIB, Tractebel, Sabena. Etienne Davignon is vooral een brutale saneerder.

Daarom moeten we ook zijn bekering tot een belasting voor de superrijken met grote korrels zout nemen. Hij hoort vandaag tot de elite van de superrijken omdat het neoliberale systeem tot vandaag die superrijken heeft bevoordeeld via bankgeheim en belastingparadijzen, alle mogelijkheden tot belastingontwijking, een gebrek aan een vermogensbelasting en vermogenskadaster.

Belastingen zijn rechtvaardig of niet rechtvaardig. Etienne Davignon is geen bondgenoot, maar een sirene voor de vrijheid van de financiële markten.
Davignon hoort tot de superrijken omdat vooral de gewone mensen belastingen betalen. Daarom is het belangrijk zijn mededeling goed te beluisteren wanneer hij zegt: “In de eerste plaats moet de overheid natuurlijk zélf gaan besparen en saneren”. Zoals veel politieke, economische en financiële elites in Europa en de VS wil ook Davignon een pleidooi houden voor de verdere afbraak van de huidige verzorgingsstaten en het inkrimpen van publieke diensten. En saneren kan hij als geen ander.

En dan komt de tweede misleiding: “Maar ik besef ook dat we er daarmee alleen niet komen als we de begroting tegen 2015 in evenwicht willen krijgen. Daarom vind ik een tijdelijke belasting op de allerrijkste Belgen zeker aanvaardbaar”. Het gaat dus over een “tijdelijke belasting”. Is de gewone personenbelasting voor de Belgische werknemers dan ook tijdelijk misschien?

Etienne Davignon wil helemaal geen rechtvaardige fiscaliteit waarin de sterkste schouders de zwaarste lasten dragen, dus echte progressieve belastingen. Hij wil helemaal niet de volledige afschaffing van het bankgeheim, het organiseren van een vermogenskadaster, het globaliseren van de belastingen en het instellen van een permanente vermogensbelasting.
Wat Davignon en de “bekeerde” superrijken eigenlijk voorstellen is een nieuwe vorm van liefdadigheid.

De filantropie van de rijken tegenover de arme uitgeklede overheid. Tijdelijke liefdadigheid om het systeem te redden dat hen superrijk heeft gemaakt. Dat ook in de formateursnota van Di Rupo een aanbeveling staat voor een “tijdelijke” belasting op de grote vermogens is geen echte vooruitgang, want we kunnen geen “tijdelijkheid” aanvaarden in fiscale rechtvaardigheid.

Belastingen zijn rechtvaardig of niet rechtvaardig. Etienne Davignon is geen bondgenoot, maar een sirene voor de vrijheid van de financiële markten. Ideaal voor entertainment.

Eric Goeman is woordvoerder van Attac Vlaanderen.

Zonder jouw steun bestaat MO* niet.

Steun ons en word proMO* voor maar €4/maand of doe een vrije gift. 3091   proMO*’s steunen ons vandaag al. 

Word proMO* of Doe een gift