Conflict in Soedan: in twee maanden tijd 23 kinderen gedood

Het conflict in Soedan is een van de meest ‘verwaarloosde ontheemdingscrises’ volgens de lijst die elk jaar wordt opgemaakt door de Noorse Vluchtelingenraad (NRC). Op die lijst staan de crises die volgens de NRC te weinig internationale respons en media-aandacht krijgen in verhouding tot de omvang van het menselijke lijden.

Ook verschillende hulporganisatie trokken eerder al aan de alarmbel vanwege het escalerende conflict in Soedan, maar daar kwam tot nu geen echt grondige reactie op. ‘Daar betalen de kinderen in het land een hoge prijs voor’, zegt Unicef.

In de eerste zes maanden van dit jaar waren volgens cijfers al minstens 330 kinderen gedood of gewond geraakt.

In de voorbije twee maanden zijn nog maar eens 23 kinderen om het leven gekomen. Het meest recente incident vond plaats op 24 juli in het gebied Burbur, ten zuiden van de hoofdstad van Noord-Kordofan, Al Obeid. Minstens vier kinderen, twee jongens en twee meisjes van acht tot zestien jaar, kwamen er om het leven. Het brengt het totale aantal kinderen dat in juli zou zijn omgekomen of gewond geraakt op minstens acht.

Drie jaar van conflict

Het trieste nieuws volgt op eerdere berichten dat in mei minstens tien kinderen zijn omgekomen of gewond geraakt en in juni minstens dertig, waarbij het jongste kind amper twee maanden oud was.

‘Nog eens vier kinderen zijn omgekomen in een conflict dat kinderen en hun families in groot gevaar blijft brengen’, aldus Sheldon Yett, Unicef-vertegenwoordiger voor Soedan. ‘Achter elk cijfer schuilt een kind wiens leven is afgebroken en een gezin wiens toekomst voorgoed is veranderd.’

In heel Soedan dragen kinderen al drie jaar lang de zwaarste last van het conflict. In de eerste zes maanden van dit jaar waren volgens cijfers al minstens 330 kinderen gedood of gewond geraakt door het geweld, de ontheemding of het gebrek aan infrastructuur en zorg.

Unicef roept alle partijen op om kinderen te behoeden voor de gevolgen van de vijandelijkheden en om de infrastructuur en voorzieningen te beschermen waarvan zij afhankelijk zijn, zoals scholen, gezondheidszorg en watersystemen.