Ivoorkust wil eigen chocolade produceren

Opstanden van rebellen hebben Ivoorkust in een lastig parket gebracht. De regering heeft een overeenkomst kunnen sluiten en de rust is wedergekeerd. Nu de gemoederen bedaard zijn, maakt het land kans om een van ‘s werelds grootste chocoladeproducenten te worden. 

Foodista (CC by-nc)sa 2.0)

 

Na twee doden, negen gewonden en veel wegblokkades zijn de rebellen en de regering tot een overeenkomst gekomen. De opstandelingen krijgen elk onmiddellijk 5 miljoen CFA francs (8400 dollar) en later in juni krijgen ze allemaal nog eens 2 miljoen CFA francs.

De rebellen maken deel uit van het leger en hielpen de huidig president Alassane Ouattara aan de macht. Zij zijn teruggekeerd naar hun kazernes en nemen hun taken als soldaten terug op.

hdptcar (CC by-nc-sa 2.0)

De rebellen kwamen in opstand nadat hun woordvoerder bekend maakte dat ze hun beloofde bonussen niet meer hoefden.

Rebellen voelden zich bedrogen

Deze militairen kwamen in opstand nadat hun woordvoerder bekend maakte dat ze hun beloofde bonussen niet meer hoefden te krijgen. Die bonussen waren al sinds januari beloofd en komen overeen met de 5 miljoen CFA francs die de rebellen nu gekregen hebben. De rebellen waren woedend omdat de beslissing zonder hun goedkeuring genomen was.

Tijdens de opstanden steeg de prijs van cacao weer, maar daalde even snel na het nieuws over de teruggekeerde vrede.

De leiders van de groep wezen de bonus af omdat de Ivoriaanse regering moeilijkheden had om ze te betalen door de gekelderde prijzen van cacao. De prijs van de boon is zwaar gedaald door een overaanbod op de wereldmarkt.

Tijdens de opstanden steeg de prijs van cacao weer, maar daalde even snel na het nieuws over de teruggekeerde vrede.

Ivoorkust, dat slechts sinds 2011 vrede kent na een tien jaar durende burgeroorlog is net als Ghana een van de snelst groeiende West-Afrikaanse landen.

De Ivoriaanse middenklasse groeit ook snel. In de grote steden worden veel nieuwe appartementsgebouwen en winkelcomplexen uit de grond gestampt. De consumptie van luxegoederen zoals chocolade stijgen mee.

Luisovalles (CC by-nc-sa 3.0)

 

67 cent per dag

Ivoorkust en Ghana leveren bijna zestig procent van het wereldwijde aanbod aan cacaobonen. Al exporteren twee miljoen kleinschalige boerderijen drie miljoen ton cacao, toch krijgen die boeren maar 67 cent per dag. Dat is minder dan zeven procent van de prijs van een stuk chocolade in de winkel.

Door die lage prijs schakelen de boeren over op rubber omdat ze daar meer geld mee verdienen. De Ivoriaanse en Ghanese overheden proberen de lokale bedrijven te steunen in de hoop dat de sector even groot wordt als die van de cacaoboon zelf.

75.000 ton chocolade

Ivoorkust wil tegen 2020 de helft van haar cacao verwerken. Vandaag gebeurt dit al voor een derde van de productie. In 2015 heeft Olam International, ‘s werelds derde grootste cacao maler, een fabriek ter waarde van 75 miljoen dollar geopend in de tweede grootste haven van het land, San Pedro. Met een productiecapaciteit van 75.000 ton, is Ivoorkust nu bij de top verwerkers van cacao, zo staat te lezen in Quartz Africa.

In datzelfde jaar opende de Franse chocolatier Cemoi de eerste grote chocoladefabriek die 10.000 ton chocolade per jaar kan produceren. Ook Ivoriaanse cacaoproducenten, zoals Ecookim, een Unie van cacaocoöperaties, willen zelf chocolade verwerken, maar dat is niet zo eenvoudig.

De Ivoriaanse Unie van cacaocoöperatie wil verder groeien en hun cacaobonen zelf verwerken tot cacaomassa, -poeder en -boter.

Ecookim is Oxfams cacaopartner in de productie van hun chocoladeproducten voor de Oxfam-Wereldwinkels.

De Ivoriaanse Unie van cacaocoöperatie wil verder groeien en hun cacaobonen zelf verwerken tot cacaomassa, -poeder en -boter.

‘Dit zou super zijn want dan is Ecookim minder afhankelijk van de grote opkopers en kunnen ze vooral een meerwaarde creëren voor hun boeren.

Hiermee kunnen ze een ernstig alternatief bieden aan de consument die eerlijk verhandelde chocolade wil’, zegt Magalie Schotte, medewerkster van Oxfam-Wereldwinkels.

USAID U.S. Agency for International Development (CC by-nc-sa 2.0)

‘De aankopers op de cacaomarkt zijn nog steeds prijszetters.’

 

Multinationals zijn de baas

Nu wordt de cacaomarkt vooral gedomineerd door zes chocoladebedrijven, die veertig procent van de markt in handen hebben. Op de markt voor de couverture hebben twee bedrijven, Barry Callebaut en Cargill, zeventig procent in handen.

‘De kleine boeren dragen de meeste risico’s, maar houden er het minst aan over’

‘Dit is oneerlijk. De kleinschalige cacaoproducenten dragen de meeste risico’s in de keten, maar houden er het minst van over. Doordat de aankopers nog steeds de prijs bepalen. De cacaoboer heeft geen keuze en moet die lage prijs wel aanvaarden anders verkoopt hij helemaal niets’, zegt Magalie Schotte.

Door die macht van de multinationals is het zeer moeilijk voor kleinschalige cacaoproducenten om zelf een rendabele verwerking op te zetten. ‘Dit vraagt om heel wat investeringen en internationale kredietverleners staan niet te springen om kredieten te verlenen aan kleinschalige producenten met een onzekere businesscase’, aldus Magalie Schotte.

Vandaag koopt Oxfam enkel de cacaobonen uit Ivoorkust. De ngo steunt haar cacaoproducenten in hun ambitie om zelf de verwerking in handen te nemen. Vandaag is dat nog niet het geval. ‘Het gaat niet alleen om waar de verwerking gebeurt, maar vooral om wie de verwerking in handen heeft en zodus de meerwaarde kan verwerven’, zegt Magalie Schotte

Zonder jouw steun bestaat MO* niet.

Steun ons en word proMO* voor maar €4/maand of doe een vrije gift. 3190   proMO*’s steunen ons vandaag al. 

Word proMO* of Doe een gift