Verbod op middelbaar onderwijs voor meisjes breekt Afghanistan zuur op

Sinds het verbod op middelbaar onderwijs in 2021 door de Taliban werd ingevoerd, wordt meer dan een miljoen meisjes het recht op onderwijs in Afghanistan ontzegd. 

Het land wordt zo geconfronteerd met een dubbele crisis: het verlies van opgeleide vrouwelijke professionals en het feit dat de volgende generatie hen niet kan vervangen. Terwijl ervaren vrouwen met pensioen gaan of vertrekken, wordt meisjes de toegang tot voortgezet onderwijs ontzegd en kunnen ze dat belangrijke werk niet overnemen. 

Economische en menselijke verliezen

Sinds 2023 is het aandeel vrouwen in de ambtenarij al gedaald van 21 % naar 17,7 %. En ook het aantal opgeleide vrouwelijke professionals in scholen en ziekenhuizen slinkt.

De beperkingen op het onderwijs en werk die meisjes en vrouwen ondervinden, leiden nu al tot jaarlijks 72 miljoen euro aan gederfde economische output. Die verliezen zullen in de loop van de tijd toenemen, naarmate vrouwen de toegang tot onderwijs en werk ontzegd blijft, blijkt uit een analyse van Unicef.

Bovendien, zegt het rapport, zal de maatregel meisjes, vrouwen en moeders en pasgeborenen dubbel zo hard treffen. De maatschappelijke context belet vrouwen immers vaak om medische diensten van mannen te ontvangen.

Hele natie getroffen

‘Afghanistan kan het zich niet veroorloven toekomstige leraren, verpleegkundigen, artsen, verloskundigen en maatschappelijk werkers te verliezen’, reageert Catherine Russell, uitvoerend directeur van Unicef. ‘Die diensten zijn essentieel, maar het zal de realiteit worden als meisjes uitgeloten blijven van onderwijs.’ 

Unicef dringt er bij de Afghaanse autoriteiten op aan om het verbod op middelbaar onderwijs voor meisjes op te heffen en roept de internationale gemeenschap op zich te blijven inzetten voor het recht van meisjes op onderwijs.

‘Door Afghaanse meisjes de toegang tot voortgezet onderwijs te ontzeggen, wordt een hele natie van haar potentieel beroofd’, aldus Russell. ‘Uiteindelijk worden hele gemeenschappen in armoede gevangen, zal de algehele volksgezondheid verslechteren en zal de economische motor die een opgeleide generatie vrouwen zou kunnen aanzwengelen, tot zwijgen worden gebracht.’