“‘'Een nieuw avontuur wacht op mij'’

Beste leden en lezers,

Achttien maanden lang had ik het voorrecht om MO* van binnenuit te leren kennen. Het waren best pittige maanden voor een blad dat zijn ontstaansgeschiedenis kent in de ontwikkelingssamenwerking anno 2002. We zijn nu bijna een kwarteeuw verder en de wereld is fameus doorgedraaid. In beide betekenissen van het woord.

Dat geldt ook voor hoe ontwikkelingssamenwerking begrepen wordt. Belangeloze armoedebestrijding is niet meer van deze tijd: in een gelijk partnerschap zijn er rechten, plichten en bijhorende verantwoordelijkheden aan beide zijden. Politieke en economische belangen zitten ongegeneerd mee in het pakket en zijn geen taboe meer.

MO* heeft zich als journalistiek project altijd ingezet om de dynamieken te schetsen en de context mee te geven waarin internationale samenwerking al dan niet plaatsvond en vooral de gevolgen ervan op ‘gewone’ mensen. De conflicten, de klimaatverandering, de handelsdeals, de gevolgen ervan zoals migratie, en waarden uit de Verklaring van de Rechten van de Mens zoals inclusie en gelijkwaardigheid vormen nog steeds de leidraad voor ons journalistiek werk.

Met de huidige situatie van stijgende democratische uitholling in vele delen van de wereld, verschuivende machtsblokken, stijgende bewustwording over dekolonisering en tegelijkertijd afbouw van het middenveld, halve waarheden en hele leugens via complottheorieën en verspreid op ongecontroleerde social media is genuanceerde en diepgaande kennis hierover meer noodzakelijk en urgent dan ooit. MO* gaat de uitdaging aan om dit soort informatie te brengen. Het zijn boeiende tijden.

De financiële kater die onder andere de Vlaamse regering MO* bezorgde, is dankzij een massale positieve reactie van u, de lezer, en een (lichte) aanpassing van het magazine zo goed als weggewerkt. MO* dient momenteel samen met de koepelorganisaties 11.11.11, CNCD-11.11.11 en CETRI een meerjarenplan in voor de federale subsidies. Ook al zal een onafhankelijk mediaplatform in tijden van ‘het primaat van de politiek’ steeds wakker moeten reageren om de nodige fondsen te vinden, een al te grote schrapping van onze middelen verwacht ik niet.

Ik besliste om MO* vaarwel te zeggen. MO* heeft een prachtige missie, ze staat beschreven in de missieverklaring Quality First 2.0. Die verklaring geeft ook meteen mee hoe de uitbouw van MO* in de toekomst het best vorm krijgt. Dit document zal binnenkort aangevuld worden met een charter voor AI-gebruik.

Het is nu een kwestie van ‘doen’. Met een kleine ploeg en steeds krimpende subsidies moet elk redactielid zo optimaal mogelijk werk leveren. In zo’n team heb je meer soldaten nodig dan generaals.

In de periode tussen mij en de vorige hoofdredacteur, namen Charis Bastin en Tom Claes de rol van leidinggevenden waar. Met de ervaring die ze eerder opbouwden binnen de redactie, kenden en kennen ze goed alle noden van MO*. De Raad van Bestuur laat hen voor nu graag de ruimte om de organisatorische en inhoudelijke richting verder uit te zetten.

Ikzelf wil een eigen nieuw project eindelijk vorm geven. Wat ik geleerd heb in mijn MO*tijd zal daarbij zeker van pas komen. De tijd vliegt en dromen laten uitkomen, vraagt tijd. Een ander avontuur wacht op mij, maar ik laat u en MO* achter in bekwame handen.