‘Na de verontwaardiging over straatintimidatie is het tijd voor echte actie’

Isabelle Verhaegen en Elke Jeurissen

06 maart 2026
Opinie

Internationale Vrouwendag

‘Na de verontwaardiging over straatintimidatie is het tijd voor echte actie’

Straatintimidatie is een maatschappelijk probleem, en dus hebben we allemaal de sleutel van de oplossing in handen, schrijven Isabelle Verhaegen en Elke Jeurissen van Plan International België. Ja, we moeten er ons van bewust zijn dat er een probleem is, en we moeten dat probleem ook durven benoemen. Maar zullen we dan eindelijk ook eens actie ondernemen?

Nadat Soundos El Ahmadi in de Afspraak Bart Schols – en de rest van Vlaanderen – met de neus op de feiten drukte, creëerde dat een rimpeling in het maatschappelijk debat. Toen Amelie Lens enkele weken later duidelijk maakte dat ook de techno-wereld niet immuun is voor grensoverschrijdend gedrag, rimpelde het opnieuw.

Weer herhaalden en versterkten we de boodschap. We dachten aan onze eigen ervaringen, en die van onze dochters, zussen, moeders, vriendinnen en beseften dat de gekende dj gelijk had toen ze stelde dat intimidatie en grensoverschrijdend gedrag geen vrouwenprobleem is, maar een maatschappelijk probleem.

Het is goed dat hun boodschap weerklank kreeg, dat hun bekendheid de realiteit van alle vrouwen een stem gaf. Het was nuttig dat de kranten de cijfers bevestigden, dat we allemaal op sociale media empathie toonden, de problemen erkenden en onze eigen ervaring deelden. We zijn oprecht blij dat het probleem opnieuw op de agenda stond.

Alleen… iedereen weet heel goed dat een probleem op de agenda zetten niet hetzelfde is als het oplossen. Het is goed dat we collectief schande spreken als straatintimidatie en grensoverschrijdend gedrag geminimaliseerd wordt, het is beter om er iets aan te doen.

Dat geldt voor iedereen: u en ik, de toevallige passant en de goede kameraad, vrouwen en mannen, televisiepresentatoren en de dj’s. Als omstaanders kunnen we een groot verschil maken voor meisjes en vrouwen, en dat is eenvoudiger dan velen denken: meer dan vijf A’s zijn er niet nodig.

Afleiden: Leid de aandacht van slachtoffer/pleger subtiel af bijvoorbeeld door een neutrale vraag te stellen of een ander onderwerp aan te snijden

Aanspreken: Spreek de pleger rustig en respectvol aan en zeg dat dit gedrag niet aanvaardbaar, gepast en/of legaal is.

Anderen betrekken: Reageer niet alleen. Vraag hulp aan anderen zodat je met verschillende mensen op de situatie kan reageren.

Aanwezig blijven: Kan je niet veilig ingrijpen? Hou dan de situatie in het oog en bied achteraf je hulp aan.

Afzonderen: Probeer het slachtoffer fysiek uit de situatie weg te halen en naar een veiligere plaats te brengen.

Na de bewustwording, de verontwaardiging en de uitingen van solidariteit is het tijd voor actie. Deel gerust de sterke getuigenissen van bekende vrouwen op sociale media, maar voeg er dan ook een oproep tot handelen bij. En burgemeesters, biedt de inwoners van uw stad of gemeente omstaanderstrainingen aan. Beste schooldirecteurs, leer jongeren hoe ze kunnen opkomen voor elkaar. Beste bedrijfsleiders, geef uw medewerkers de tools zodat ze er kunnen zijn voor hun collega’s.

Alleen dankzij concrete actie zullen we als maatschappij dit probleem kunnen aanpakken.

Isabelle Verhaegen en Elke Jeurissen, directeur en voorzitter Plan International België.

De meningen en standpunten in deze opiniebijdrage zijn die van de auteur en weerspiegelen niet noodzakelijkerwijs die van de MO*redactie.