© Mien De Graeve
Wereldblog

Enko Education in Burkina Faso: missie volbracht!

Voor de tweede keer in mijn Burkinabè leven heb ik de voorbije maanden een ‘zaak’ opgebouwd, uit het niets. Voor de tweede keer neem ik er ook weer afscheid van, trots, dankbaar en met de zachte weemoed die nu eenmaal bij afscheid nemen hoort.
© Amée Zoutberg
Wereldblog

'Jij gaat zeker de wereld redden?'

Ik vlieg voor de eerst Europa uit. Als zelfbewuste 21-jarige klinkt dat tegenwoordig bijna belachelijk. Als je van de basisschool afkomt, moet je toch minimaal één keer naar Thailand zijn geweest. Of in Amsterdam dan toch, waar ik opgroeide.
© Mien De Graeve
Wereldblog

De Stad van Sankara

Een nieuwe job biedt een nieuwe blik, ook op wat je dacht eigenlijk al goed te kennen. Sinds ik door de ogen van Enko Education naar Ouagadougou kijk, geeft de stad laagjes bloot waar ik eerder nooit echt bij heb stilgestaan. 
Rookpluim
Wereldblog

Ouaga onder vuur. Maar wie is verantwoordelijk voor de aanslagen?

Ik zag de immense rookpluim boven de stad van ver, gisterochtend, op mijn weg terug naar huis uit Koubri, waar ik een laatste hap frisse lucht en inspiratie was gaan nemen voor ik maandag aan het werk ga. Dichterbij hoorde ik de schoten. Ik hield halt en zocht mijn telefoon. Twaalf gemiste oproepen en ongeruste berichten op sms en whatsapp: “ ...
© Mien De Graeve
Wereldblog

Werk(loos) in Afrika

Een urenlange regenbui in het midden van het droog seizoen: dat was de bezegeling - recht uit de hemel - van eindelijk goed nieuws. Dikke warme druppels luidden het einde in van weken vol verveling, en de schaamte daarover, in een land en een continent waar het werk en de uitdagingen op elke straathoek liggen te wachten.
© Arne Gillis
Wereldblog

Roch, “shithole” of “solution”?

Toekomst maken, vraagt tijd. Dat schreef ik in november vorig jaar. Twee maanden later zoek ik nog altijd. Naar de vorm van die toekomst. Naar een vorm van rust ook, ondanks alle onbeantwoorde vragen. Naar hoe ik alles wat ik me de voorbije vijf jaar eigen maakte naar waarde kan schatten. Naar de moed om de weg die ik me baande achter me te laten,& ...
Brand
Wereldblog

Burkina smeult

Ik heb hem dit keer echt niet zien aankomen, de ‘winter’ in Burkina Faso. Plots is daar weer het seizoen van de knusse dekens ’s nachts, van de raspende woestijnwind, van de kloofjes in lippen en neuzen, van de kurkdroge huid. De tijd is tussen mijn vingers geglipt.
Muur
Wereldblog

Het einde van de droom

Na mijn beslissing zijn de dingen anders geworden. Rustiger. Meer zen. En ook al is er eigenlijk nog helemaal niets opgelost, ik heb het gevoel dat ik de dingen weer in handen heb, dat de toekomst weer maakbaar is. Ik heb nog geen idee van waar hij naartoe gaat leiden maar de weg ligt open.
Wereldblog

De kippenhokken van Sabcé

In Imiougou laat het zwaard van Damocles zich al vijf jaar goed voelen. De inwoners van dit dorp in de provincie Bam weten intussen wat de repercussies van de installatie van een industrieel mijnbouwproject zijn voor het dagelijkse leven van (voormalige) landbouwers- en veetelersfamilies.
tuin
Wereldblog

Wat als mijn droom afgunst oproept?

We zijn in België, met ons vieren. Voor vakantie. En bedenktijd. Een hele maand lang. De timing is perfect, want het vat... dat is even af.
Rim
Wereldblog

Koeien met gouden horens vertrappelen landbouwersfamilies

‘Les richesses et les ressources naturelles appartiennent au peuple. Elles sont utilisées pour l’amélioration de ses conditions de vie.’ Een veelbelovend grondwetsartikel dat jammer genoeg tot op vandaag nog geen bevestiging lijkt te vinden in de werkelijkheid in Burkina Faso.
Pacôme en Nadia
Wereldblog

‘Nous voulons que tu sois notre vraie maman’

Of ik veel zeep wil gebruiken en wat harder kan schrobben, vraagt mijn zoon van zeven, terwijl ik stevig met de spons over zijn rug ga onder de douche. ‘Je veux devenir blanc’.

Pagina's