De kracht van diversiteit

'Ik heb het idee dat ik als allochtoon in mijn eigen straatje moet blijven en het niet over iets groters mag hebben, want dan raakt de buitenwereld in de war. Ik mag alleen antwoorden geven op problemen waarop de gevestigde maatschappij geen antwoord heeft.' De Surinaams-Nederlandse theatermaakster Marjorie Boston formuleert een veelgehoorde klacht ...

De droom der traagheid

Longlac, Canada, 1998. In het algemeen gesproken was het geen onverdeeld genoegen om in Canada indianen te ontmoeten. Ze verkeerden in een laveloze staat, stonden te ruziën met hun wederhelft, ze waren door de drank agressief en ook zonder drank ongezond, papperig, vol van alle varianten van de hamburger en van frieten met ketchup en spek. Ze leken ...

Verbondenheid als antwoord op delinquentie

Wat is crimineel gedrag? Is de wet wel rechtvaardig? Is alleen de delinquent verantwoordelijk voor zijn misdaad? Met dit soort vragen begon Anouk Depuydt aan haar studie criminologie. Het zoeken naar de antwoorden werd een levensopdracht. Haar koppig vasthouden aan de inhoudelijke binnenkant, aan de geest en niet de letter van de wet, bracht haar ...

Een festival in vele talen

Diversiteit, culturele dialoog en identiteitsvorming over alle grenzen heen: dat zijn de centrale begrippen waarmee de Antwerpse moussem zich aankondigt. Het zou zo uit een folder van het Brusselse KunstenFESTIVALdesArts kunnen komen. Toch is er bijna niets dat deze twee manifestaties gemeenschappelijk hebben, behalve de maand waarin ze plaatsvinde ...

Een vreemd feest komt thuis

Feest in mei, dat geurt naar Gorter en Scherpenheuvel. De voorbije jaren veranderde echter de geur en meteen ook de kleur van de Europese meimaand. De nieuwe lente wordt voortaan ingeluid met klanken uit vijf werelddelen en met feesten die parochie, volkshuis én moskeevereniging willen verbinden. Antwerpen geeft voor één keer het voorbeeld.

Schuld, schande en verzoening

Als antwoord op het falen van het gerecht grijpen indiaanse dorpen in het zuiden van Mexico naar praktijken uit het traditionele gewoonterecht. Hoewel dit op vele plaatsen is uitgehold, biedt de grondinspiratie ervan een aanzet voor een nieuwe aanpak. Dialoog en verzoening leveren meer op dan slaan en afzonderen, leert de ervaring van de wijzen.

Gevangenissen zijn vergeetputten

De harde aanpak van misdaad is een dure mislukking, daarover zijn de meeste rechters, gevangenisautoriteiten en politici het eens in Nieuw-Zeeland. Hun antwoord ligt niet in een zachte, maar in een gemeenschapsgerichte aanpak, in de zogenaamde herstelbemiddeling. Vergelding wordt vervangen door herstel, slachtoffers krijgen een hoofdrol in een verh ...

Gevangenissen in Latijns-Amerika

Eind februari gingen in de Braziliaanse staat São Paulo tienduizenden gedetineerden tegelijk aan het muiten. Het is bijlange niet de eerste keert dat ketel overkookt maar dankzij de mobilofonie kunnen gevangenen hun acties nu ook coördineren. Overbevolking, onmenselijke leefomstandigheden en geweld binnen de muren maken niet alleen in Brazilië maar ...

De verzorgingsstaat is dood. Leve de veiligheidsstaat!

De gevangenissen zitten overvol van Los Angeles tot Johannesburg en van Sint-Gillis tot Shanghai. De kosten voor het opsluiten van steeds meer mensen stijgen exponentieel, terwijl de overheid overal onder druk staat om te snoeien in haar sociale uitgaven. Wie belandt achter de tralies en waarom? Welke krachten bepalen het beleid en hoe komt dat? Me ...

Meer blauw op straat, meer bruin achter tralies

Het leven loopt niet voor iedereen van een leien dakje. Zeker niet als je opgroeit in een kansarme buurt en er "vreemd" uitziet. De toepassing van de nultolerantie blijkt immers vooral jongeren te viseren die zichtbaar anders zijn. De gevangenis is niet meer dan een lelijke spiegel van de maatschappij.

De slachtoffers krijgen de schuld

Het aantal kinderen dat in Bulgarije op straat leeft, is de jongste jaren spectaculair gestegen. De criminaliteit is voor velen een overlevingsstrategie. De overheid heeft geen betere oplossing dan het legertje ongeregeld op te sluiten in heropvoedingsinstellingen, een gruwel waaruit ze zo snel mogelijk weer proberen te ontsnappen.

Onbetaald verlof om te werken

Mexico, februari 2001. De straten van San Cristobal zijn gevuld met jonge reizigers. Chiapas: zijn oerwoud, zijn Zapatisten, zijn militaire repressie! Van overal komen ze om zich nuttig te maken in een van de vele projecten, om een glimp op te vangen van subcommandante Marcos of gewoon om door de straten te slenteren. In die internationale drukte l ...

Pagina's