© Brecht Goris
Column

Aan alles komt een einde, ook aan tergend uitzichtloze jaren

MO*columniste Bieke Purnelle is maar wat blij dat 2020 bijna achter ons ligt. Het is dan ook een jaar om snel  te vergeten. ‘Ik zal u niet missen. Veel van wat u achterliet zal ik ritueel verbranden in het knetterende vuur.’
© Charis Bastin
Column

Eindeloos dankjewel

​Terwijl Lisette Ma Neza de coronalockdowns overleeft door op de bank afleveringen van "The Crown" te bingewatchen en ondertussen haar huidhonger wat zit weg te 'quarantinderen', staan de zorgmedewerkers aan het front van de crisis te zwoegen en te ploeteren tussen leven en dood.
© Brecht Goris
Column

Het geweld van stilte

Twintig jaar lang zweeg ze erover, maar recente gebeurtenissen zetten Anya Topolski ertoe aan om de stilte te doorbreken. Ze doet een dwingende oproep om eindelijk komaf te maken met het elitarisme, seksisme en racisme binnen de academische wereld. Wat het allemaal nog erger maakt, is het zwijgen van de academische gemeenschap.
© Brecht Goris
Column

Naar een welvaart van het genoeg, maar dan wel voor iedereen

We willen vooral niet terug naar vroeger, stelt Jan Mertens. 'Het wordt zo vanzelfsprekend gebruikt als een soort voorhamer om moeilijke discussies te stoppen. Nochtans kan blind voorthollen ons misschien wel op een pijnlijke manier terugsturen naar een verleden dat we niet willen.'
© Charis Bastin
Column

Laat ons elkaar wat gunnen, maar geen ongelijkheden

De coronacrisis legt bloot welke Belgen meer of minder de leest zijn waarop het beleid is geschoeid, ziet MO*columniste Naima Charkaoui. ‘De Kerst vierende Belg is dat meer dan de Eid vierende. De belezen Belg met kredietkaart is dat meer dan de Belg die een aankoop uitstelt tot het niet anders kan.’
© Brecht Goris
Column

Santa Martina dello Schermo

Ze zal verdwenen zijn, morgen, ons aller Tanghe, nieuwshoeder, nieuwsmoeder, synoniem van nieuws. De reden ligt voor de hand. Ze is vijfenzestig jaar geworden. Dat is dan weer synoniem van weg ermee, vort jij, hoepel op.
© Brecht Goris
Column

Out of niet out, als je 65 en dus “oud” bent, vlieg je eruit

Vijfenzestigers worden nog steeds gedwongen er het bijltje bij neer te leggen. Zelfs al zijn het “krasse knarren” zoals Van Kooten en De Bie hen destijds noemde. Ook zij moeten er onverbiddelijk uit, schrijft Walter Zinzen.
© Brecht Goris
Column

Een pluim voor meisjesondernemers met een klare visie en een helder plan

Dat kleinschalige familiezaken uit het straatbeeld verdwijnen, is helaas geen wereldschokkend nieuws meer. Zelfs als de zaak goed draait, is er het probleem van opvolging: de nieuwe generatie zoekt liever andere horizonten op dan dat ze de familiezaak overneemt. Toch lijkt er een soort kentering aan de gang onder de jongere generatie, merkt MO ...
© Brecht Goris
Column

Wanneer mogen we stoppen met empathisch luisteren naar racisten?

Geen enkele kiezer is het afgelopen decennium zo gehoord, gezien en gepamperd als de uiterst rechtse. Mensenrechten werden in vraag gesteld, gerelativeerd en geschonden om hem te paaien. Voor Bieke Purnelle is het genoeg geweest.
© Charis Bastin
Column

De algoritmes zijn de Big Brothers van onze tijd

Ik neem even een pauze van de algoritmes, zegt Lisette Ma Neza. ‘Ik voel van alles, maar ik weet maar weinig zeker. Ik doe research om dichter bij wat waar is te komen en ik voel me er verder van verwijderd.’
© Brecht Goris
Column

Ze hebben het wel geweten

Spreken of toch maar zwijgen, dat kan het verschil maken, zegt Jan Mertens. Van koopzondagen tot Amerikaanse verkiezingen: 'Zij die op de eerste rij getuige zijn van een sluipende ontrafeling van alles wat waardig zou moeten zijn in een democratie, zijn niet onwetend, maar medeplichtig.'
© Charis Bastin
Column

De herontdekking van de voorwaardelijke wijs

Onze vanzelfsprekendheden komen bruusk op de helling te staan door de pandemie die over de wereld raast, merkt MO*columniste Naima Charkaoui. ‘Een evenement, een geboekte vakantie, een etentje met vrienden: we vermelden er steevast een voorbehoud bij, “als het kan doorgaan”.’

Pagina's