© Brecht Goris
Column

De excuusboom schiet wortel in Vlaanderen

Het planten van bomen scoort bijzonder hoog, leidt journaliste Tine Hens af uit wat politici tegenwoordig graag tonen op sociale media. Net zoals de politieke recuperatie ervan, stelt Tine Hens vast. ‘Mochten we aan hetzelfde tempo bomen planten als we beton gieten, dan had minister Demir haar bomenquota nu al gehaald’.
© Brecht Goris
Column

Wat we hier als “meer” beschouwen, zorgt elders voor “minder”

MO*columnist Jan Mertens is verbaasd dat de Vlaamse overheid solidariteit als een straf lijkt te beschouwen. De redenering is blijkbaar dat wie sterk is dat enkel aan het eigen harde werken te danken heeft, en dat wie “zwak” is dat alleen aan zichzelf te wijten heeft.
© Charis Bastin
Column

De illusie van onbegrensde groei

De klimaatverandering en de biodiversiteit die daardoor verloren gaat, zijn een harde noot om te kraken. Tijd om onze opvattingen over de menselijke superioriteit te herzien, vindt MO*columnist Begijn Le Bleu.
© Charis Bastin
Column

Mijn warmste december ooit

Vlak voor Kerst testte MO*columniste Lisette Ma Neza positief. Ze bracht de feestdag alleen en ziek in haar kamer door. Toch was het de warmste decembermaand die ze meemaakte. Door de koorts, maar vooral door de kleinste betekenisvolle gebaren, die zo veel betekenden.
© Brecht Goris
Column

Rouwen om het jaar dat achter ons ligt

Het is misschien wel goed om ook een beetje te rouwen over het jaar dat achter ons ligt, suggereert MO*columnist Jan Mertens. Om de hoop van het nieuwe jaar te kunnen toelaten. Misschien zegt die drassige tussenplek tussen 2020 en 2021 wel iets over het echte leven.
© Brecht Goris
Column

2020: annus horribilis, annus mirabilis

De terreur van keizerin Corona bepaalt als vanzelfsprekend het register in de verschillende jaaroverzichten die nu verschijnen. Ook bij Geert Van Istendael. Maar wat hem vooral verontrust, is de recente frontale aanval op de vrije meningsuiting in België. Van een liberale politicus nota bene.
© Brecht Goris
Column

Aan alles komt een einde, ook aan tergend uitzichtloze jaren

MO*columniste Bieke Purnelle is maar wat blij dat 2020 bijna achter ons ligt. Het is dan ook een jaar om snel  te vergeten. ‘Ik zal u niet missen. Veel van wat u achterliet zal ik ritueel verbranden in het knetterende vuur.’
© Brecht Goris
Column

Het geweld van stilte

Twintig jaar lang zweeg ze erover, maar recente gebeurtenissen zetten Anya Topolski ertoe aan om de stilte te doorbreken. Ze doet een dwingende oproep om eindelijk komaf te maken met het elitarisme, seksisme en racisme binnen de academische wereld. Wat het allemaal nog erger maakt, is het zwijgen van de academische gemeenschap.
© Brecht Goris
Column

Naar een welvaart van het genoeg, maar dan wel voor iedereen

We willen vooral niet terug naar vroeger, stelt Jan Mertens. 'Het wordt zo vanzelfsprekend gebruikt als een soort voorhamer om moeilijke discussies te stoppen. Nochtans kan blind voorthollen ons misschien wel op een pijnlijke manier terugsturen naar een verleden dat we niet willen.'
© Brecht Goris
Column

Wanneer mogen we stoppen met empathisch luisteren naar racisten?

Geen enkele kiezer is het afgelopen decennium zo gehoord, gezien en gepamperd als de uiterst rechtse. Mensenrechten werden in vraag gesteld, gerelativeerd en geschonden om hem te paaien. Voor Bieke Purnelle is het genoeg geweest.
© Charis Bastin
Column

De algoritmes zijn de Big Brothers van onze tijd

Ik neem even een pauze van de algoritmes, zegt Lisette Ma Neza. ‘Ik voel van alles, maar ik weet maar weinig zeker. Ik doe research om dichter bij wat waar is te komen en ik voel me er verder van verwijderd.’
© Brecht Goris
Column

Ze hebben het wel geweten

Spreken of toch maar zwijgen, dat kan het verschil maken, zegt Jan Mertens. Van koopzondagen tot Amerikaanse verkiezingen: 'Zij die op de eerste rij getuige zijn van een sluipende ontrafeling van alles wat waardig zou moeten zijn in een democratie, zijn niet onwetend, maar medeplichtig.'

Pagina's