© Brecht Goris
Column

Dingen die stukgaan en dingen die blijven

Misschien kan een verlangen naar dingen die blijven een beetje de weg tonen naar hoe een duurzame en rechtvaardige welvaart eruit zou kunnen zien. Dat schrijft MO*columnist Jan Mertens. 'Dingen die blijven hebben veel meer waarde dan zoveel zooi die je weggooit.'
© Konstantinakos Tsanakas
Column

Blijf van mijn haar af

Nog niet zo lang geleden zei MO*columniste van de maand Kelia Kaniki Masengo voor de eerste keer ‘nee’ tegen iemand die ongevraagd haar afro had aangeraakt. Zulke haaraanvallen maken zwarte mensen wel vaker mee. ‘De onmacht, frustraties, het vieze gevoel achteraf: het komt telkens weer naar boven.’
© Konstantinakos Tsanakas
Column

Mensen met een handicap worden onzichtbaar gemaakt, en dat besef ik nu pas

MO*columniste Kelia Kaniki Masengo beschouwde zichzelf als iemand die opkomt tegen onrecht. ‘Maar ik had geen flauw benul van de strijd die mensen met een handicap dagelijks leveren.’ Daarom werd ze bondgenoot in de strijd tegen validisme, de discriminatie van mensen met een handicap.
© Konstantinakos Tsanakas
Column

Tijd is iets wat je moet nemen, niet iets waar je achteraan moet hollen

Het fascineert Patricia Campailla, MO*columnist en leerkracht Nederlands voor anderstaligen, hoe we in het Westen achter de tijd aan hollen als hamsters in een rad. Haar cursisten komen uit landen waar mensen baas zijn over de tijd, niet omgekeerd.
© Brecht Goris
Column

Als je alle schurken en viespeuken uit de kunst verwijdert, blijft er nauwelijks iets over

'Ik verwerp iedere vorm van censuur. Achter censuur schuilt altijd een hang naar dictatuur.' Dat schrijft MO*columnist Geert Van Istendael in zijn loflied voor alles en iedereen, maar vooral voor Pablo Neruda en vertaler Bart Vonck.
© Charis Bastin
Column

De pijn van onzichtbaar zijn

Columniste Naima Charkaoui buigt zich over de impact van je onzichtbaar voelen; door discriminatie, sociale uitsluiting of eenzaamheid. ‘Zinvol mogen bestaan is een van onze meest elementaire basisbehoeften.’
© Brecht Goris
Column

Sport is politiek

De bewering dat toernooien en wedstrijden apolitiek zijn of horen te zijn is absurd, vindt MO*columniste Bieke Purnelle. Sport en politiek zijn immers onlosmakelijk met elkaar verbonden. Het verhaal van de sport leest als een omnibus vol onversneden politieke beslissingen.
© Brecht Goris
Column

Tussen de “haves” en “have-nots” valt intussen een diepe kloof te overbruggen

Van alle coronavaccins gingen er tot nu toe te weinig naar mensen in arme landen, schrijft Bieke Purnelle in haar column. Omdat de machtige farmaceutische lobby er alles aan doet om de eigen winst te optimaliseren.
© Charis Bastin
Column

Wat is je thuisland?

Columniste Naima Charkaoui heeft moeite met het woord "thuisland". Het is een bedrieglijk simpel woord. We weten immers niet in welk land een persoon zich meer of minder thuis voelt.
© Brecht Goris
Column

Er is niets heroïsch aan het koloniseren van andere planeten of de toekomst

Wie zal er naar Mars gaan? Wie zal daar de zuurstof kunnen betalen? Zij die op aarde ecologisch het gulzigst waren, schrijft MO*columnist Jan Mertens. Als we het recht om te ademen eerlijk willen verdelen over iedereen, hebben we meer behoefte aan een aards heroïsme dan aan cynische Marsfantasieën.
© Charis Bastin
Column

Weg met woorden die een superioriteitsdenken in stand houden

Van ‘ontwikkeling’ tot ‘integratie’: het gebruik van de juiste termen is belangrijk, vindt columniste Naima Charkaoui. ‘Willen we niet in het frame van superioriteit, achterstand en aanpassing vervallen, dan moeten we woorden zoeken die daar bij passen.’
© Charis Bastin
Column

Waarom ik soms kies voor de stilte

‘Waarom horen of lezen we jou dáár niet over?’ Een goede vraag, vindt nieuwbakken MO*columniste Naima Charkaoui. Is elke verontwaardiging bij voorbaat selectief? Er zijn soms voldoende redenen om kiezen voor een veelzeggend zwijgen.

Pagina's