© Dean Calma / IAEA (CC BY 2.0)
Essay

Beste Hadja Lahbib, vergeten we Afghanistan écht niet?

De energiefacturen mogen ons dan wel dwingen om de verwarming lager te zetten, toch zijn het vooral vluchtelingen die letterlijk én figuurlijk in de kou blijven staan. In deze nieuwjaarsbrief, gericht aan Hadja Lahbib, houdt MO*redactrice Tine Danckaers een warm pleidooi voor hun bescherming.
© Julie Vangeel
Essay

Een vrij Iran kan pas verrijzen als de bevolking het regime op de knieën heeft gedwongen

Als studente nam Ladan Rahbari meermaals deel aan betogingen in Iran. De Belgisch-Iraanse politiek sociologe, vandaag docente aan de Universiteit van Amsterdam, herinnert zich de grimmige sfeer nog goed: ‘Ik denk niet dat ik ooit in mijn leven een vergelijkbare angst heb ervaren.’
© Reuters / Remo Casilli
Essay

Niets werkt zo goed als een schandaal

De wereld is een theater voor de aandachtseconomie geworden, ten koste van het klimaat, stelt oud-hoofdredacteur Gie Goris vast. Politici én klimaatklevers weten: spektakel werkt altijd. ‘En dat wordt beloond door de media, ook al staat de cassante mening los van gevoerd beleid.’
© Reuters / Amir Cohen
Essay

Het verhaal van de illegaal

Op vraag van MO* en het Vlaams-Nederlands huis deBuren schreef Sumai Yahya "Het verhaal van de illegaal", een beklijvend gedicht over ontreddering, thuisloosheid en hoop.
0fjd125gk87/Pixabay
Essay

Waarom we wellicht allemaal aan de verkeerde kant van de digitale toekomst staan

De digitale kloof gaat over véél meer dan internet hebben of met een computer overweg kunnen. ‘We smachten naar de belofte van verlossing, en die verwachten we bij voorkeur van technologie.’ Technologiesocioloog Ben Caudron neemt de digitale breuklijnen in onze maatschappij onder de loep.
Lukas Bergstrom (CC BY 2.0)
Essay

“Labda kesho”: morgen komt het misschien allemaal goed

De Amerikaanse ambassades in Tanzania en Kenia waren in 1998 het doelwit van gruwelijke aanslagen. MO*journalist Kris Berwouts, toen nog Rode Kruis-medewerker, blikt in een bijdrage voor het boek “Een alledaags wonder” terug op de ontmoetingen die hij de weken nadien had met lokale hulpverleners.
Kristoffer Trolle (CC BY 2.0)
Essay

‘Joden hebben recht op een thuisland.’ En Arabieren niet? Daar kreeg ik geen antwoord op

Dara Bazelet probeert te kijken naar wat in Israël en Palestina gebeurt met de ogen van wie er woont. ‘Na iets te veel tijd met mijn familie en met iets te veel drank in mijn systeem, val ik de jongen bij de nachtclub in Tel Aviv direct aan. Hebben Arabieren geen recht op een thuisland, dan?’
© Jade Yaert
Essay

De klimaatcrisis is een koloniaal probleem

Een nieuwe oproep klinkt: 'Dekoloniseer de toekomst'. Of, met andere woorden: de ideologie en de praktijk van kolonisatie leveren nog steeds zo veel macht en rijkdom op voor een kleine elite, hoe ontsnappen we aan de verwoestende gevolgen daarvan?
© Panos Pictures / Sven Torfinn
Essay

De wereldwijde digitale kloof doet denken aan kolonialisme

Kolonialisme in digitale tijden vergt geen legers, wapens of schepen. Een technologiegigant die de digitale markten van het Globale Zuiden verovert volstaat, als regeringen en een internationale organisatie prioriteit geven aan bedrijfsbelangen bij het opstellen van de regels voor digitale handel.
© Sarah Wagemans
Essay

Dit is een pleidooi voor meer licht in een beschaving, voor verlicht verzet

Sarah Wagemans is dichter en leerkracht Nederlands aan anderstaligen. MO* vroeg haar een poëtische blik op 2021 te werpen. ‘Waar zijn de mensen gebleven?’, vraagt ze zich daarover af. 'Waar is het licht in de beschaving gebleven?'
© Cindy Huijgen
Essay

Wat als ik in mijn geboorteland China was geadopteerd?

Journaliste Cindy Huijgen werd in 1993 geadopteerd uit China door een Nederlands gezin. Nieuwsgierig naar haar geboorteland koos ze ervoor om als correspondente in Beijing te werken. Daar ontdekt ze dat er honderdduizenden, zo niet miljoenen Chinese baby’s in eigen land zijn geadopteerd.
© Magnum Photos / Eli Reed
Essay

Waarom 9/11 niet de eerste dag van een nieuw tijdperk was

Na de aanslagen op de WTC-torens in New York twintig jaar geleden zou niets nog zijn zoals het geweest was. Tenminste, dat werd steevast herhaald. MO*journalist Gie Goris stelt zich daar vragen bij. De wereld draaide twintig jaar geleden vierkant, en dat doet hij nog steeds.

Pagina's