© Brecht Goris
Column

De ogen van onze kinderen

Soms hakt het er wel een beetje in. Beelden van een bloedrode hemel. Een wereld in brand, en zoveel verlies. MO*columnist Jan Mertens vraagt zich af hoe hij zou reageren als hij kinderen had die hem de pertinente vraag stelden waarom zijn generatie niet meer deed om al dit klimaatonheil te voorkomen.
© Charis Bastin
Column

Waarom ik soms kies voor de stilte

‘Waarom horen of lezen we jou dáár niet over?’ Een goede vraag, vindt nieuwbakken MO*columniste Naima Charkaoui. Is elke verontwaardiging bij voorbaat selectief? Er zijn soms voldoende redenen om kiezen voor een veelzeggend zwijgen.
© Brecht Goris
Column

Het paradijs is er voor allen of het is niet

Zijn we door een rottig virus onverhoeds in het paradijs beland? ‘Paradijs? Hoezo?', vraagt Geert Van Istendael zich af. 'Tienduizenden medeburgers zijn ten einde raad. Laten wij geduldig werken aan een paradijs voor allen. Mooi zal het niet zijn, bont alleszins. Het zal allicht minder spannend zijn dan ons hectische leven tot voor kort.’
© Charis Bastin
Column

Het recht op leven is absoluut, maar is geen excuus

‘De avondklok ondemocratisch? Je hebt maar één absoluut recht, het recht op leven.’ Het citaat van Antwerps gouverneur Cathy Berx chargeert wat, vindt MO*columnist Bert Gabriëls. 'Ook de burger mag wetten omzeilen als dat nodig is om levens te redden. Mocht het een trend worden om 's nachts in Antwerpen de hond te gaan uitlaten: ik neem de volle ve ...
© Charis Bastin
Column

Waarom Poëzie het leven is?

Poëzie is uit het leven gegrepen, schrijft Lisette Ma Neza. Een aanraking door middel van woorden, een vertaling van de dingen en poëzie is nodig om de wereld, maar vooral elkaar een beetje te begrijpen. Poëzie is voor iedereen.
© Brecht Goris
Column

De wereld draait door

Alles wat vanzelfsprekend is, wordt voortdurend door de werkelijkheid op de proef gesteld, maar in 2020 geldt dat meer dan ooit, schrijft MO*columniste Bie Vancraeynest. De veelkoppige draak is enorm en het zwaard voelt zwaar.
© Brecht Goris
Column

De ondraaglijke traagheid van het bestaan

Om het voortrazen van de neoliberale samenleving, even, heel eventjes te laten haperen, is een wereldwijde, moordende ziekte nodig geweest. Maar de machinerie komt alweer op gang, schrijft Geert Van Istendael. De begeerte van “meer is altijd beter” lijkt niet te stelpen, de economische dogma’s denderen voort. 
© Brecht Goris
Column

It's the Identity, Stupid

Het moment waarop iedereen het ergens niet meer over wilt hebben is doorgaans een uitstekend moment om dat net wel te doen. De zomer staat voor de deur, de vakantie nadert en het allerlaatste wat u wilt lezen is een stuk over identiteit. Bieke Purnelle begrijpt dat. Daarom besloot ze een stukje te schrijven over… identiteit.
© Charis Bastin
Column

‘Kom jij even de aap uithangen?’

Slam-poëte Lisette Ma Neza lijdt aan “Racial Battle Fatigue”. Iedere keer als er een racistische gebeurtenis plaatsvindt, of het nu de dood/moord van George Floyd is of iets anders, wordt er aan haar deur geklopt met de vraag of ze bij wijze van spreken even de aap uit wil komen hangen. ‘Sla mij maar even over’.
© Brecht Goris
Column

Een innerlijke reis

Het gevoel dat bijna alles weer mag heeft ook iets verwarrends. Waar willen we dan zo snel weer opnieuw naartoe? Zou er ook een ander soort reis mogelijk zijn? En zegt dat iets over de liefde?
© Brecht Goris
Column

De 0,1 millimeter die determineert wie we zijn

Onze oude, wrede, stompzinnige obsessie met 0,1 millimeter opperhuid moet nu maar eens ophouden, vindt Geert Van Istendael. ‘Dat grote groepen woedend de straat opgaan, is ondubbelzinnig een goede zaak.’
© Brecht Goris
Column

Hardvochtigheid versus medeleven

Walter Zinzen ergert zich aan het gebrek aan medeleven in de coronacrisis. Achter de kille cijfers schuilen immers pijnlijke verhalen. Hebben onze beleidsmakers en experts daar al oog voor gehad? En ook in het racismedebat stoort Zinzen zich aan de hardvochtigheid in onze samenleving.

Pagina's