Laat je niet rollen door “health food hypes”

Last van onkruid? Eet het op!

Paco S/Unsplash (CC0)

 

Ook dol op Superfoods? Het begon allemaal met de reclame voor de heilzame goji-berries. Iedere dag een flinke portie en… gegarandeerd een boost van energie. Wat later een uitnodiging voor een workshop: koken met quinoa, qui-wat? En op dat laatste feestje bij vrienden werden je vergeten groenten voorgeschoteld, die je nog niet kende, of misschien gewoon vergeten was.

Het zijn voornamelijk trends gecreëerd door slimme marketeers, voedsel dat vooral gegeten wordt om er bij te horen of om hip te zijn. Doordat trends wel eens kunnen uitdoven, wat bij quinoa het geval is, worden boeren uit ontwikkelingslanden de dupe van de wispelturigheid van westerlingen. 

Mensen spenderen honderden euro’s aan health food hypes die je het nieuwe wonder beloven, zoals de goji-berries, die niet veel meer zijn dan rode rozijnen, geïmporteerd vanuit een ander werelddeel.

Na het uitstapje naar de biowinkel, waar je trots een bosje vergeten sla hebt gekocht, is het tijd om wat in de tuin te werken, wat om één of andere rare reden synoniem geworden is voor hard labeur, onkruid trekken of het perfect gazon trimmen.

In plaats van je krachten te verspillen in een gevecht tegen de natuur, een gevecht dat je toch niet zult winnen, kan je genieten van wat ze te bieden heeft! Smakelijk!

Brandnetels, paardebloemen, madeliefjes, klaver, dovenetel, vogelmuur, zevenblad, kleefkruid… ze moeten er allemaal aan geloven, weg er mee! De composthoop op. Na bloed, zweet en tranen heb je je duur exotisch bioslaatje eindelijk verdiend. 

Jammer dat we nooit op school geleerd hebben dat bovengenoemde “on”kruiden ongelooflijk voedzaam zijn. Dit zijn pas superfoods. Veruit superieur aan slasoorten gekocht in de winkel, die wellicht al serieuze afstanden hebben afgelegd en al even op je lagen te wachten in het winkelrek.

Vraag je je soms ook af waarom wij mensen zo graag dubbel werk doen? We zouden bijvoorbeeld een wandelingetje in onze tuin kunnen doen, wat kruiden knippen, er een slaatje van maken met wat olijfolie, peper, zout en balsamico. Et voilà! Een verplaatsing naar de winkel en een onkruidkarwei minder.

Eens je de eetbare rijkdom in je tuin leert kennen, kijk je heel anders naar wat de natuur je gratis offreert. En… je hoeft er niets voor te doen, het groeit keer op keer terug. 

Heb je zin in een paardebloembrood, brandnetelsoep, vogelmuurpannenkoekjes, zevenbladpesto, quiche met kleefkruid of een klaver-dovenetel-slaatje… ? De mogelijkheden zijn eindeloos. Je kunt je creativiteit de vrije loop laten en jezelf en anderen verrassen. In plaats van je krachten te verspillen in een gevecht tegen de natuur, een gevecht dat je toch niet zult winnen, kan je genieten van wat ze te bieden heeft! Smakelijk!

Ik ben proMO*

Nu je hier toch bent

Om de journalistiek van MO* toekomst te geven, is de steun van elke lezer meer dan ooit nodig. Vind je dat in deze tijden van populisme en nepnieuws een medium als MO* absoluut nodig is om de waarheid boven te spitten? Word proMO*.

Wil je bijdragen tot de mondiale (onderzoeks)journalistiek in het Nederlandstalig taalgebied? Dat kan, als proMO*.

Wil je er mee voor zorgen dat de journalistiek van MO* mogelijk blijft en, ondanks de besparingspolitiek, verder uitgebouwd wordt? Dat doe je, als proMO*.

Je bent proMO* voor € 4/maand of € 50/jaar.

Word proMO* of Doe een gift

Over de auteur