#WijZijnHier

 

#WijZijnHier

‘Ik herbeleefde alles opnieuw, maar het was het wel waard'

Ahmad Ahmadyar was bijna 9 toen zijn vader hem meenam, weg uit Afghanistan. Ze hadden een loodzware missie: een veilige toekomst vinden voor het hele gezin. Vandaag is Ahmad 20 en Belg en neemt hij je graag mee op de haast onmogelijke tocht, die twee jaar duurde. En waarbij één moment bleef plakken.
© Rino Feys
#WijZijnHier

‘Misschien zijn ze mijn familie vergeten’

Een collega van blogger Rino Feys wacht al maandenlang in de hoop dat zijn gezin binnenkort naar België mag afreizen. De Dienst Vreemdelingenzaken heeft laten weten dat alles in orde komt, maar toch gebeurt er niets. ‘Het duurt te lang. Misschien zijn ze mijn familie vergeten.’
© Rino Feys
#WijZijnHier

Gezocht: iemand met een hart bij de Dienst Vreemdelingenzaken

Het gezin van een medewerker uit de Kringwinkel van Avelgem stevent af op een drama, omdat de Dienst Vreemdelingenzaken documenten verkeerd gelezen heeft. Maar is het wel een misverstand of is het eerder onwil?, vraagt medewerker Rino Feys zich af.
© V. Hasanbegovic
#WijZijnHier

De Balkan en Zijne Majesteit de Man

Dansen met een andere man dan de jouwe. Op restaurant gaan in plaats van voor hem te koken. Het zijn vrijheden die MO*blogster en theatermaakster Nela Deleu ontdekte in België. 'Het is belangrijk te begrijpen hoe verschillend huwelijk, relatie en vrouwelijkheid zijn in verschillende culturen.'
© MO*
#WijZijnHier

Op zoek naar een volmaakte taal

'Ik hoor het u al denken: weer iemand die wil beslissen welke woorden wel of niet gebruikt mogen worden', schrijft Ann Smedts in haar blog. Misschien moeten we onze goedbedoelde opmerkingen toch eens kritisch bekijken. En de inhoud van de discussie ook niet bedelven met discussies over woorden.
© Pablo Fernandez Alonso
#WijZijnHier

‘We gaan vluchtelingen toch niet in hotels laten logeren?’

Een Spaanse Rode Kruis-medewerkster wordt verwenst, bedreigd en beledigd omdat ze een migrant een troostende knuffel gaf. Zover is het ondertussen gekomen. De verdraagzaamheid tegenover mensen die ellende ontvluchten is tot een dieptepunt gezakt, merkt wereldblogger Pablo Alonso.
pixabay (CC0)
#WijZijnHier

Over loslaten en gemengde gevoelens

Denise De Bondt ziet ze komen en gaan, de jonge vluchtelingen die ze als voogd onder haar hoede krijgt. Dit jaar moet ze zeven keer afscheid nemen van “haar” kinderen. En dat gebeurt steeds met gemengde gevoelens.
© Rino Feys
#WijZijnHier

‘Wat duurt wachten toch lang’

Achter de schermen van de kringloopwinkel in Avelgem voltrekt er zich een moderne tragedie. Een van de medewerkers van Rino Feys probeert zijn familie, die in penibele omstandigheden verkeert, naar hier te laten overkomen maar belandt in het doodlopende straatje van de bureaucratie.
© Nela Deleu
#WijZijnHier

Het is goed om aan het eind van de dag te weten dat er 's ochtends brood op je wacht

‘Mijn Vlaamse vrienden verlangen vaak naar de modus vivendi van de Balkan’, schrijft Nela Deleu in haar nieuwe blog. Maar zelf weet ze wat het is om te leven zonder een systeem dat orde in het leven en hoofd creëert.
CC0
#WijZijnHier

De ramadan: mijn regen na een zware zomer

De ramadan, het is een maand waarin moslims overdag niet eten en drinken. Maar is dat alles? Blogster Sehrish Raja vertelt aan de hand van een persoonlijk verhaal wat de ramadan voor haar betekent en hoe het haar hielp met het verwerken van verlies.
© Bruce Matsunaga
#WijZijnHier

‘Leerkrachten moeten niet kleurenblind zijn. Ze zouden op school de kleuren net in HD moeten zien’

Diversiteit op school blijft vaak beperkt tot ‘projectjes’, ondanks heel veel goedbedoelde acties. Het lijkt alsof sommige leerlingen onzichtbaar blijven, schrijft leerkracht en kersvers #WijZijnHier-blogster Ann Smedts. ‘Hoog tijd om daar kritischer mee om te gaan, zodat elke leerling zich gezien voelt.’
Unsplash / CC0
#WijZijnHier

Soms kijk je toch de andere kant op

Je mag het werk niet mee naar huis nemen. Iedereen die met kwetsbare mensen werkt, professioneel of als vrijwilliger, weet hoe moeilijk dat kan zijn. Ook blogger Pablo Fernandez Alonso. ‘Waarom bood ik die man niet wat warmte in dat koude, natte, grijze en onherbergzame Brussel?’

Pagina's